از رؤیاهای رنگارنگ تا داستانی بی‌‌رنگ

«یو»، دختر نوجوانی است که آرزو دارد دیده شود و در عین حال شهرتی برای خود دست و پا کند. او همیشه در تلاش بوده تا در مسابقات مختلف موفق شود، اما هرگز نتوانسته به آنچه می‌خواهد برسد. در نهایت تصمیم می‌گیرد با پیدا کردن سه دختر بااستعداد دیگر، خود را در میان آنها جا دهد و از این طریق برای خود موقعیتی ایجاد کند.

تاکنون روایت‌های بسیاری درباره‌ی شهرت و تلاش برای دیده شدن ساخته شده است. روایت‌هایی که در آن یک شخصیت با تلاش و کوشش خود می‌تواند آیدل و محبوب مخاطبان شود. اما آقای «شینوهارا» تلاش کرده روایت خود را برعکس بسیاری از این دست روایت‌ها تاریک و سیاه نشان دهد. تلاشی که همانطور که گفتیم ناموفق بوده است. او هرگز نمی‌تواند حتی پا در جای پای روایت‌هایی مانند «آبی خوشرنگ» یا «آب زیبایی» بگذارد.

این انیمه بر اساس رمان «چندضلعی مرموز» نوشته‌ی «کازومی تاکایاما» ساخته شده است. نویسنده‌ای که در سال ۲۰۱۶ عضو گروه ناگیزاکا46 بود و همین باعث شد رمانش سریعاً محبوب شود و به سریال و انیمه‌ تبدیل شود. کارگردانی این انیمه به عهده‌ی «ماساهیرو شینوهارا» است، کسی که در پروژه‌های انیمیشنی مختلف تجربه دارد، اما در این اولین تجربه‌ی انیمه بلندش نتواسته موفقیت زیادی کسب کند.

در اقتباس‌های انیمه‌ای از رمان‌ها و مانگاها، یکی از مهم‌ترین نکات، انتخاب درست بخش‌هایی از داستان است که قرار است به تصویر کشیده شوند. متأسفانه در چندضلعی مرموز این انتخاب‌ها به درستی انجام نشده است و این باعث می‌شود که شخصیت‌ها بسیار مبهم و بی‌هویت به نظر برسند و مسیر داستانی گاهی منطقی نباشد.

شخصیت «یو» به عنوان شخصیت اصلی هرگز به طور کامل معرفی نمی‌شود. هدف او که پیدا کردن چند دختر بااستعداد دیگر است، تنها در یک دیالوگ کوتاه بیان می‌شود و پس از آن، رفتار او تغییرات زیادی پیدا می‌کند. در ابتدا یو دختری آرام و مهربان است، اما به محض اینکه دوستانش را پیدا می‌کند، به شخصیتی خشن و جاه‌طلب تبدیل می‌شود که برای حفظ شهرت خود حاضر است هر کاری بکند. جالب اینجاست که پس از دوری از دوستانش، دوباره همان دختر آرام و بی‌پرده می‌شود. این تغییرات رفتار هیچ‌گونه زمینه‌سازی منطقی ندارند و همین مسئله باعث می‌شود که مخاطب نتواند با این تغییرات همذات‌پنداری کند.

از سوی دیگر، آقای شینوهارا در روند داستان‌گویی آنقدر عجله دارد که مخاطب جز برش‌های کوتاه و خرده‌روایت‌های پراکنده، هیچ چیز دیگری نمی‌بیند. روابط میان شخصیت‌ها نیز در حدی سطحی به تصویر کشیده می‌شوند که مخاطب نمی‌تواند به طور واقعی با آن‌ها ارتباط برقرار کند. اگرچه داستان از زاویه دید «یو» روایت می‌شود، اما این سوال پیش می‌آید که آیا «یو» نباید از طریق ایجاد روابط عمیق‌تر با دیگر دختران، آن‌ها را به سوی هدف مشترکشان سوق دهد؟ در این انیمه، این روابط در چند سکانس کوتاه به نمایش گذاشته می‌شود، اما هیچ تلاشی برای عمق بخشیدن به آن‌ها نمی‌شود و همین مسأله باعث می‌شود که اهداف و انگیزه‌های شخصیت‌ها برای پیوستن به گروه موسیقی، به درستی منتقل نشود.

با وجود تمامی این مشکلات در ساختار داستانی و شخصیت‌پردازی، «چندضلعی مرموز» از لحاظ بصری جذابیت‌های زیادی دارد. فضای انیمه با طراحی‌های زیبا و رنگ‌های زنده توانسته حس و حال رویایی و آرامش‌بخشی ایجاد کند. استفاده از نورپردازی به شکل خاصی که از گوشه‌های تصویر تابیده می‌شود، به این فضا جلوه‌ای جادویی و دلنشین داده که برای مخاطب نوجوان می‌تواند جذاب باشد. این استفاده از نور و رنگ، انیمه را به یک تجربه‌ی بصری جذاب تبدیل کرده است که می‌تواند به حفظ توجه مخاطب تا انتها کمک کند.

در نهایت، می‌توان گفت که این انیمه با اینکه از نظر بصری بسیار جذاب است، در بخش‌های مهم‌تری چون شخصیت‌پردازی و روایت داستانی دچار کاستی‌هایی است. این انیمه بیشتر مناسب کسانی است که به دنبال فضایی رویایی و بصری دلنشین هستند، اما اگر کسی دنبال یک داستان عمیق و شخصیت‌های پیچیده باشد، ممکن است از آن رضایت کمتری داشته باشد.