روایت متوسط اما گرم

«لو»، ۲۳ساله، آرایشگری که تازه از کار بیکار شده و نمی‌تواند به‌تنهایی زندگی کند به خانه‌ی مادری باز می‌گردد. از آن سو «آوری»، ۲۹ساله و خواهر لو، که متوجه خیانت چندباره‌ی همسرش شده برای تسکین درد به خانه‌ی مادر پناه می‌آورد. در این میان برادر کوچک‌تر این دو، «ریو»ی ۲۰ساله، که منتظر خواهران خود نیست با رفتن مادر به یک مسافرت آخر هفته‌ای برنامه‌ای متفاوت را برای خود چیده است.

درام‌های خانوادگی نگاهی کوتاه و گذرا به روابط میان اعضای یک خانواده دارند. فیلم‌هایی که در آنها اتفاقات به آهستگی رخ داده و سعی می‌شود تمرکز بر اعضا و تأثیر این اتفاقات بر آنها باشد. «مالی هادن» بعد از ساخت چندین فیلم کوتاه در اولین اثر سینمایی خود سعی کرده است وارد یکی از این درام‌های خانوادگی شود. او دو خواهر و یک برادر را در آخر هفته‌ای عادی کنار هم قرار می‌دهد و در نهایت این آخر هفته را برای آنها خاص و به‌یادماندنی می‌کند.

هادن به آرامی شروع به تصویر کردن شخصیت‌های داستان خود می‌کند. لو به عنوان کاراکتر اصلی مرکز توجه او است. دختری که سعی دارد با روابط آزاد خود کمبودهای دوران کودکی، تنهایی و عدم توجه‌اش را از سوی پدر جبران کند‌. هادن دلیل عدم مسئولیت‌پذیری لو را هم به‌نوعی در گذشته‌‌ی او نشان می‌دهد و می‌تواند این شخصیت را به‌خوبی بپردازد. توجه هادن به لو اما باعث شده نتواند به‌خوبی به ریو و آوری توجه کند.  آوری زنی نشان داده می‌شود که چندین بار خیانت همسر را دیده و هر بار به خانه بازگشته است. شخصیت درونی آوری، دلیل برگشت‌های او به این زندگی و تلاش‌های بیهوده‌اش برای ادامه آن به‌خوبی تصویر نشده است. هادن جز یک سکانس که آوری در ماشین به‌تنهایی در حال گریه کردن است او را تنها نشان نمی‌دهد به همین دلیل هم رابطه‌ای چندان عمیق میان او و مخاطب شکل پیدا نمی‌کند. هادن حتی نتوانسته ریو و دلیل‌اش برای دیدن پدر را به‌خوبی توصیف کند. او از ریو تنها برای ایجاد راهی که به گذشته برود و خاطراتی تلخ از آن زمان را به‌یاد خواهران بزرگ‌تر بیاورد استفاده کرده و پرداخت خوبی برای این شخص ندارد. ریو و تنهایی او، دلیل بی‌هدفی‌اش در زندگی و عادت به روزمرگی‌های او هم شرح درستی ندارد. در این میان اما هادن با توجه به روابط خواهر و برادری این سه نفر توانسته شکل‌گیری آن را به‌گونه‌ای ملموس در برابر مخاطب قرار دهد. مخاطب می‌تواند صمیمیت و گرمای میان این افراد را با بازی خوب بازیگران حس کند و تا انتها با تمام کاستی‌ها و حتی سادگی روایت با آن همراه شود.

فضای کوچک و روشن خانه، آشپزخانه‌ی کوچکی که به‌راحتی به بخش نشیمن می‌رسد و استفاده از پالت رنگی‌ روشن با رنگ‌های نارنجی، زرد و قهوه‌ای روشن باعث شده مخاطب به‌راحتی با این فضا نیز ارتباط برقرار کند و حس خانه و آرامش درون آن را لمس کند.