اکشنی سراسر خون

سینمای کره‌ی جنوبی دیگر به این درک درست از سینما رسیده است که هر ژانری به‌اقتضای روایت خود باید پرداخت سینمایی داشته باشد. «کیم هونگ-سئون» گزیده‌کار که در سه اثر قبلی خود به شناخت درستی از سینمای جنایی و اکشن رسیده است، حال روایت از جنس خون و شرارت را مقابل دیدگان مخاطب قرار می‌دهد.
روایت ساده و خطی و در عین حال شامل فلش‌بک‌ها و تکه‌های پازلی است که سرانجام مخاطب را به‌درون بازی‌های سیاسی و پشت پرده می‌اندازد. مجرمان خطرناک کره‌ای قرار است از طریق یک کشتی به کره‌ی جنوبی بازگرانده شوند تا ادامه‌ی محکومیت خود را آنجا بگذرانند. اما این کشتی حامل مجرم خفته و خطرناک دیگری نیز هست که نه مأموران پلیس و نه زندانیان دیگر از حضور او آگاه نیستند. در اصل این کشتی قرار نیست به کره‌ی جنوبی برسد. بدنه‌ی روایت در این کشتی می‌گذرد و هیچ نقش اولی در فیلم جدید آقای کیم وجود ندارد. در این دست روایت‌ها هر بخش فیلم یکی از کاراکترها را نشانه می‌گیرد. این تکنیک باعث می‌شود فیلم هر بار از زاویه‌دید جدیدی روایت شود.
مخاطب سینمای اکشن به‌سختی می‌تواند یک اثر اکشن را بپذیرد. این مخاطب سال‌هاست که دیگر گول برش‌های نابه‌هنگام هالیوودی را نمی‌خورد. به‌همین سبب است که هالیوود دست به خلق اکشن‌هایی از جنس جان ویک می‌زند تا بلکه این مخاطب را بار دیگر به اعتماد وادارد. اما سینمای کره‌ی جنوبی اینگونه نیست. در این سینما مرزها مشخص است و کارگردان سینمای جنایی و اکشن با دستی باز و بدون برش‌های بی‌سرو‌ته به روایت خود می‌پردازد. ذات این روایت‌ها خشن است و شالوده‌ی روایت را همین خشونت تشکیل می‌دهد. البته این را نباید از نظر دور داشت که آقای کیم در این فیلم، برعکس آثار قبلی خود، دچار نوعی عجله است و از آن روایت موزون و با حوصله فاصله دارد. در نتیجه شاهد برخی برش‌های هالیوودی در صحنه‌های اکشن این فیلم هستیم. اما باز هم ذات خشونت در روایت خود را به این برش‌ها غالب می‌کند.
سینمای اکشن پرمخاطب است و برای سیل مخاطبان این سینما فقط کافی‌ست روایتی درست را به آن‌ها ارائه دهید. آقای کیم در این فیلم به‌خوبی می‌تواند مخاطب اکشن را با خود همراه کند. او در این روایت هیجان را بخشی از درون‌مایه‌اش کرده و با فلش‌بک‌هایی کوتاه و مرموز سعی دارد فیلم را دچار لایه‌ای پنهان کند. شخصیت‌پردازی کاراکتر انتقام‌جو در این فیلم نشان از آن دارد که شاید در آینده‌ای نزدیک شاهد فیلم دومی هم باشیم و گویی این روایت فقط مقدمه‌ای برای رسیدن به داستان اصلی است. سینمای کره‌ی جنوبی نشان داده که اگر بخواهد روایت خود را دچار عمق بیشتری کند، به‌طور حتم به‌سراغ بخش دوم یا حتی سوم هم خواهد رفت. باید دید آیا آقای کیم در ادامه‌ همچنان قصد دارد در همین دنیا باقی بماند یا دوباره به‌سراغ درام‌های جنایی و هیجان‌انگیز خود خواهد رفت. این کارگردان در سه فیلم قبلی خود این تسلط بر روایت را به خوبی نشان می‌ده و مخاطبی که آثار قبلی او را تماشا کرده باشد، به‌راحتی پای فیلم جدیدش نیز خواهد نشست. آقای کیم یکی از کارگردان‌های سینمای بدنه‌ی کره‌ی جنوبی است که در آینده بیشتر از او خواهیم شنید.