جنگجویان محبوب

بازی مورتال کمبت یکی از پرزرفداترین بازی‌های رایانه‌ای است که طی چند دهه در ذهن بسیاری تبدیل به خاطره شده است. به‌همین سبب است که این بازی محبوب شانه‌به‌شانه‌ی بازی پرطرفدار فوتبال روی تمام کنسول‌های بازی تاکنون آپدیت می‌شود. شاید شما بهتر از من کل افسانه‌ی مورتال کمبت و کاراکترهای اصلی آن را مانند اسکورپین، ساب‌زیرو و رِیدن بدانید و بشناسید. کمپانی برادران وارنر در همکاری جدید خود با «نیک مورالس» به‌سراغ روایتی آخرالزمانی از داستان مورتال کمبت رفته است و حال «کینو» به‌عنوان شرور اصلی این داستان می‌خواهد امپراطوری بلک دراگون را بنا نهد.
داستان‌های انیمیشنی مورتال کمبت همیشه جذاب بوده و هستند. سری انیمیشن‌هایی که کمپانی برادران وارنر تولید می‌کند، هر بار یکی از کاراکترها را در مرکز روایت قرار می‌دهد. مورالس در این انیمیشن به شمشیرزن نابینای مورتال کمبت با نام «کنشی» پرداخته است. البته او از ساب‌زیرو و اسکورپین هم غافل نشده و هر سه نفر را در ارتش خیر قرار داده است و کینو و ارتش‌اش شر را رهبری می‌کنند. داستان فیلم کاملاً آخر‌الزمانی است. همه‌جا بیابان شده و لم‌یرزرع و ارتش شر هر جا که آبادانی باشد زیر و رو می‌کند. ساب‌زیرو در جایی دورافتاده سکنی گزیده و دیگر نمی‌خواهد به دنیای مورتال کمبت و حفاظت از مرز بین سرزمین‌ها بازگردد. از آن‌سو مبارز جوانی با نام کنشی سرشار از غرور جوانی می‌خواهد به صدر مبازان راه پیدا کند. تلاقی دنیای منزوی ساب‌زیرو، جوانی کنشی و جنگ‌طلبی کینو کل روایت این انیمیشن را تشکیل می‌دهد.
مورالس در این انیمیشن سعی دارد همان خشونت ذاتی مورتال کمبت را تصویر کند و باید گفت در این زمینه بسیار موفق است. اما روایت او مینیمال نیست و به‌همین سبب مدت زمان انیمیشن گنجایش روایت تودرتوی آن را ندارد. مخاطبان مورتال کمبت بیش از مبارزات و خونریزی، دوست دارند داستان زندگی این کاراکترها را مشاهده کنند. آن‌ها به‌اندازه‌ی کافی در خود بازی این نبردهای تن‌به تن را تجربه کرده‌اند. اما مورالس همچنان اصرار دارد که این کاراکترها را به هر بهانه‌ای به تقابل تن‌به‌تن بکشاند. نیمه‌ی دوم داستان به‌جای تماشای یک قصه‌ی جذاب، شاهد درگیری‌های متعدد تن‌به‌تن هستیم. گویا مورالس از همه‌ی آن محدودیت‌هایی که در انیمیشن‌های ابرقهرمانی آمریکایی داشته خسته است و حال در دنیای باز مورتال کمبت خشونت و خون را بیش از هر چیز دیگری در داستان بزرگ می‌کند.
کارگردانی چون مورالس شاید اگر بخواهد روایت دیگری از مورتال کمبت داشته باشد، در آن داستان دیگر از این همه تقابل‌های تن‌به‌تن خبری نیست. اولین تجربه‌ی او در دنیای مورتال کمبت را باید به‌حساب شوق و ذوق او دانست. قاب‌های مورالس برای به‌تصویر کشیدن خشونت سرشار از ذوقی کودکانه‌اند. او دائم سعی دارد اصطلاحات رایج و حرکات ویژه‌ی بازی را به درون انیمیشن خود بیاورد. نبردهایی که او در انیمیشن خود در نظر گرفته، گویی کپی‌های ناقصی از خود بازی و کاراکترهای آن است و این انیمیشن همچون بازنمایی آن‌هاست. باز هم باید تأکید کنم که مخاطب مورتال کمبت روایت می‌خواهد و در گام بعدی و درون آن روایت دوست دارد تقابل‌های انتقامی یا قهرمانی کاراکترها را تماشا کند. حال باید دید کمپانی برادران وارنر تا چه زمانی این فرنچایز جذاب را در دنیای انیمیشن ادامه خواهد داد.