قاب‌های زیبای بی‌هدف

«لاریسا» به همراه پسران دوقلوی‌اش به مزرعه‌ی مادر همسرش می‌روند تا تعطیلات تابستانی خود را در آنجا بگذرانند. قرار است همسرش نیز به زودی به آنها ملحق شود. اما به دلیل آتش‌سوزی‌های فراوان پرواز او لغو شده و لاریسا و پسران‌اش مجبور می‌شوند چند روز را بدون همسر در خانه‌ی مادر و در کنار خواهر همسرش بگذرانند.
در سال ۲۰۲۱ بود که فیلم «ماما» را مرور کردیم. در این فیلم دوربین دختری دوازده ساله را دنبال می‌کرد که قرار بود مرگ مادر زندگی او را برای همیشه تغییر دهد. فیلمی با دیالوگ‌های بسیار کم و تصاویری بسیار زیاد از طبیعت و محیط پیرامونی. این فیلم بدون موسیقی و تنها با صدای همان طبیعت روایت خود را از ابتدا تا انتها نشان می‌داد. در این فیلم علی‌رغم عدم وجود دیالوگ فراوان شخصیت‌ها با کنش‌ها و واکنش‌های خود با ما ارتباط برقرار می‌کردند و ما شاهد زندگی واقعی و مستندگونه‌ی یک دختر نوجوان بودیم که قرار بود در یک شب به ناگاه بزرگ شود. فیلم «اجالتاً» نیز به قصد ایجاد چنین داستانی قرار است بیننده را با دوربین خود همراه کند. اما بزرگ‌ترین مشکل این فیلم آن است که تصاویر هیچ داستانی را دنبال نمی‌کنند.
در این فیلم ما برای مدت زیادی قاب‌هایی ثابت را می‌بینیم که در آن شخصیت‌ها یا هیچ‌کاری را انجام نمی‌دهند یا اگر کاری انجام می‌دهند قرار نیست این کار باعث شناخت ما نسبت به آنها شود. آنها فقط می‌آیند و می‌روند. حتی ما آنها را با هم نیز نمی‌بینیم تا با توجه به رفتارهای آنها نسبت به هم شناختی نسبی از آنها پیدا کنیم. البته که در چند سکانس بسیار کوتاه این خانواده در کنار هم قرار می‌گیرند، اما نه دیالوگ خاص و نه واکنش‌هایی هدف‌مند میان آنها دیده می‌شود تا بتوان خط داستانی اصلی فیلم را یافت. قرار است این فیلم از چه حرف بزند؟ کارگردان تازه‌کار این فیلم در مصاحبه‌ی خود از تنش‌های میان شخصیت‌ها و روابطی که در گذشته این افراد را از هم دور کرده است حرف می‌زند. اما ما در این فیلم چیزی نه از این تنش‌ها و نه از رفتارهای گذشته‌ی آنها می‌بینیم. این فیلم عملاً هیچ حرفی برای گفتن ندارد. ما تنها با تصاویری زیبا که اتفاقاً با دقت هم قاب‌ شده‌اند روبه‌رو هستیم. تنها مزیت این فیلم را باید در قاب‌های زیبای آن دانست که توانسته به خوبی فضای مزرعه، تابستان گرم و عدم وجود آب کافی را نشان دهد. این فیلم با قاب‌های زیبا اما بدون هدف مشخص هرگز نمی‌تواند مخاطب خاصی را متوجه خود کند. مشخص است که کارگردان تازه‌کار این فیلم از سینما، دوربین و قاب اطلاعات کافی دارد. اما او هنوز نمی‌داند طرح داستانی یک فیلم بیش‌ از هر المان دیگری می‌تواند مخاطب را به دنبال خود بکشد یا او را از خود دور کند.