گام اول در مسیر اکشن – کمدی
«جیمز مدیگان» تا پیش از این اثر در دنیای جلوههای ویژه فعالیت داشته است. او در اولین گام سینمایی خود در قامت کارگردان مخاطب را در برابر یک اکشن – کمدی ساده و در عین حال سرگرمکننده قرار میدهد. داستان این فیلم روی کلیشههایی سوار است که بسیاری از اکشنهای جریان اصلی دنبالهرو آن هستند؛ مأموران سازمانهای جاسوسی و مافیای بینالمللی در پی یک وسیله یا شخصی ارزشمند هستند که در نهایت کاراکتر اصلی داستان در این بین قرار میگیرد. داستان از لحظهای آغاز میشود که مأموران سیا در پی یک هکر بینالمللی هستند و در نتیجه دستبهدامان یکی از مأمورین تحت تعقب خود با نام «لوکاس» میشوند که در تایلند پناه گرفته است. لوکاس پس از این قرار است تبدیل به کاراکتر اصلی فیلم شود.
روایت آقای مدیگان در تکلوکیشن هواپیما وارد ساختار اکشنهای خونین میشود. خشونت اثر او در همین لوکیشن آنقدر بالاست که مخاطب این ژانر را لحظهبهلحظه درگیر میکند. داستان او ضربآهنگی بسیار بالا دارد و در میانههای خود وارد مسیر آثار فیلمسازان بریتانیایی مانند «گای ریچی» میشود. بهنوعی با داستانی مواجه هستیم که از دل بینظمی دچار ساختارمندی روایی میشود.
اما این را فراموش نکنیم که ساختار استاندارد اکشن این فیلم در میان روایتی ساده و خطی قرار دارد. آقای مدیگان از ابتدا تا انتهای روایت خود هیچ تلاشی برای ایجاد پیچشهای روایی نمیکند، چرا که او قرار است مخاطب را بیش از داستان درگیر همهمهی میان آدمکشان حرفهای در اینسو و آنسوی هواپیما کند. در این میان نباید از نقشآفرینی خوب «جاش هارتنت» در نقش لوکاس و «چاریترا چاندران» در نقش ایشا چشم پوشید که در همین روایت ساده نیز بهخوبی مخاطب را درگیر کاراکترها میکنند.
فیلم «جنگ یا پرواز» از آن دست اکشنهای سرگرمکنندهای است که هر چند در میان آثار بلاکباستری قرار ندارد، اما بهراحتی یک سر و گردن از آنها بالاتر است. نقطهقوت این اثر در شناخت خوب کارگردان از فضای اکشن – کمدی آن است و همین سبب میشود مخاطب در یک لوکیشن با تنوعی از موقعیتهای اکشن مواجه شود. این تنوع در نتیجهی فضاسازی خوب کارگردان است. آقای مدیگان با یک انتخاب خوب از همان ابتدا مخاطب را درگیر هیجانی زائدالوصف میکند؛ لوکس درون هواپیمایی قرار میگیرد که بیشتر مسافران آن آدمکشهای حرفهای از سرتاسر دنیا هستند و بهدنبال هدفی یکسان میگردند. همین تصمیم به کارگردان اجازهی ورود خونافشانیها و در نتیجه ابزوردیسم خاص این دست اکشنها را میدهد. انتخاب بازیگرانی چون «مارکو زارور» شیلیایی در میان این شلوغیها نیز به غنای صحنههای اکشن کمک کرده است. آقای مدیگان در اولین گام خود بهعنوان کارگردان نشان میدهد که بنمایهی خوبی در سینمای اکشن دارد و شاید در آینده او را در میان فیلمسازان بلاکباستری در این ژانر ببینیم. باید منتظر بود و دید که آیا این کارگردان نوپا در همین ژانر به مسیر خود ادامه میدهد یا خود را به درون آزمونوخطاهای ژانری در سینما سوق خواهد داد. در هر حال این فیلم اثریست با روایتی ساده و بدون پرداخت، اما مملو از ذائقههای سینمای اکشن.
نظرت دربارهی این فیلم چیست؟
برای پیوستن به گفتوگو وارد شو
نظرها با هویت سینمایی حساب تو منتشر میشوند.