به همین سادگی

والدین گری قرار است آخر هفته را برای با هم بودن به خارج شهر بروند تا بعد از مدت‌ها سالگرد ازدواج خود را جشن بگیرند. آنها «مالی»، برادر کوچک‌ گری، را  با خود می‌برند و از رودریک، برادر بزرگ‌تر، و خود گری می‌خواهند در خانه بمانند. با رفتن والدین رودریک به سرعت ترتیب یک مهمانی را در خانه می‌دهد و از گری می‌خواهد به او کمک کند. گری در ابتدا رودریک را از این کار منع می‌کند، اما در نهایت با حرف‌های برادر درباره‌ی افسانه‌ای شدن مهمانی‌اشان قانع می‌شود. فردای مهمانی اما پدر و مادر گری زودتر از زمان گفته‌شده بازمی‌گردند تا دو برادر برای پنهان کردن ترتیب این مهمانی تلاش کنند.
انیمیشن «دفترچه‌ی خاطرات یک پسر شیطان» برگرفته شده از رمانی به همین نام در سال ۲۰۰۸ است. از این رمان و شخصیت‌های آن سریال تلویزیونی نیز ساخته شده است. اولین بار در سال ۲۰۱۱ یک فیلم لایواکشن بلند رابطه‌ی گری و رودریک را نمایش داده بود و اما در سال ۲۰۲۲ این دو برادر در یک انیمیشن بلند سینمایی تصویری از چالش‌ها و اتفاقات گاهاً کمدی و بامزه‌ای را تصویر کردند.
تصاویر این انیمیشن در ابتدا می‌تواند مخاطب نوجوان کم‌سن‌وسال رو متوجه خود کند. تصاویر کاملاً ساده و فاقد پیچیدگی‌های تصویری هستند. خطوط مشخص بوده و شمایل شخصیت‌ها به ساده‌ترین شکل ممکن آنها را تصویر می‌کند. این شمایل رگه‌هایی طنز را هم در خود دارند. سرهای بی‌مو و کم‌مویی که با دست‌ها و پاهای لاغر ترسیم‌کننده‌ی شخصیت نوجوانانی بازیگوش هستند. حرکات چشم‌ها و دست‌ها هم جالب‌توجه بوده و می‌تواند در طرحی ساده احساسات شخصیت‌ها را نشان دهد. خوشحالی مادر، به‌فکر فرو رفتن پدر، ترس گری یا حتی بازیگوشی و شیطنت رودریک همگی در صورت‌های این شخصیت‌ها به راحتی قابل تشخیص است.
داستان این انیمیشن با تمام سادگی پیرنگ خود را از ابتدا تا انتها به خوبی طی می‌کند و منطق روایی‌اش را حفظ می‌کند. این داستان قرار است روایت رابطه‌ی دو برادر در سنین مختلف را تصویر کند که باید با هم کنار بیایند و قدر خانواده و هم را بدانند. روایت وفادار به همین طرح ساده اصراری برای پیچ‌وتاب دادن بی‌جهت به خود ندارد و همین سادگی و خطی بودن‌اش می‌تواند مخاطب‌اش را برای ساعتی با خود همراه کند. درک مخاطب از رابطه‌ی دو برادر با داستانی ساده شکل پیدا کرده و می‌تواند آموزش‌دهنده هم باشد. در این میان اما شاید تنها المانی که باعث می‌شود روایت نتواند از حدی متوسط بالاتر رود آن است که خلاقیت و ایده‌ای نو در آن وجود ندارد. طرح ساده است اما نحوه‌ی بیان این طرح هم ساده است. سادگی‌ای که گاهی تکراری و خسته‌کننده می‌شود. بله با طرحی ساده می‌توان بدون تمام اغراق‌های دیده شده در انیمیشن‌های امروزی دیگر داستانی ساده را روایت کرد، اما جذابیت‌های داستانی باعث می‌شود مخاطب نوجوان امروزی ترغیب به پیگیری یک روایت ساده شود. وقتی قرار است یک مخاطب نوجوان در انبوه انیمیشن‌های امروزی بتواند توجه‌ای بیشتر به یک انیمیشن داشته باشد، باید آن انیمیشن هم با ایجاد خلاقیت در شخصیت‌ها یا روابط آنها این نوجوان را ترغیب به پیگیری روایت‌اش کند. گری و رودریک در این انیمیشن بلند شیطنت‌های جذابی انجام نمی‌دهند. این دو کاراکتر شاید بیش‌از‌اندازه مثبت هستند و این مثبت بودن باعث می‌شود هر مخاطبی نتواند شخصیت آنها را واقعی بداند.