زمان طولانی و خستگی یک روایت ساده

پنج دوست قدیمی که بعد از دبیرستان چندین سال است یکدیگر را ندیده‌اند، با پیشنهاد یکی از آنها تصمیم می‌گیرند بار دیگر دور هم جمع شوند و یک کمپ تفریحی قدیمی را بازسازی کنند.
انیمه‌های ژاپنی دسته‌بندی‌های وسیعی را به خود اختصاص می‌دهند، به طوری که هر مخاطب پیش از تماشای یک اثر به راحتی می‌تواند با نگاهی کوتاه به دسته‌بندی انیمه نظر خود را نسبت به تماشا یا عدم تماشای آن تغییر دهد. دسته‌ی «شونن» به انیمه‌هایی با موضوعات و اتفاقات مهیج و نیز درام‌های ساده درباره‌ی پسران نوجوان ۸ الی ۱۸ ساله می‌پردازد و دسته‌ی «شوجو» به همین موضوعات درباره‌ی دختران در این سنین توجه دارد. انیمه‌های «سنین» به موضوعاتی پیرامون پسران جوان‌تر و میانسال و «جوسی» به موضوعاتی درباره‌ی دختران و زنان جوان و میانسال می‌پردازد. به جز این چهار دسته‌بندی مهم دسته‌بندی‌های دیگری را هم می‌توان در انیمه‌ها شاهد بود که به موضوعات به صورت جزئی‌تری توجه می‌کند، مانند «حارم» و «ریورس حارم»، «مگا»، «ایچی» و «ایسکای». انیمه‌ی «کمپ آرام» با قرار گرفتن میان دسته‌بندی شوجو و جوسی تلاش کرده است زندگی پنج دختر جوان بیست ساله را تصویر کند که در محیطی آرام و به دور از هر گونه تنش تلاش می‌کنند خواسته‌های هر چند ناچیز خود را به دست بیاورند. این انیمه نه کاملاً به سمت روایت‌های نوجوان‌پسند کشیده می‌شود و دختران را با اتفاقاتی دبیرستانی و عشق‌های آرام مواجه می‌کند و نه کاملاً آنها را جوان‌هایی در تب‌وتاب رسیدن به موفقیت‌های بزرگ در عرصه‌ی زندگی و پیشرفت نشان می‌دهد. این پنج دختر جوان هر کدام در شغلی که دوست دارند موفق هستند و دیدارشان برای بازسازی یک کمپ قدیمی تنها اتفاقی متفاوت است که زندگی آنها را کمی تغییر می‌دهد. آنها نه قرار است در مسیر این روایت به پیروزی بزرگی دست پیدا کنند و نه قرار است هیجان و فانتزی بزرگی در برابرشان قرار بگیرد. آنها تنها چند دختر جوان هستند که بنا به شیفتگی و انرژی زیادی که در ابتدای دوران جوانی دارند تلاش می‌کنند تغییری هرچند کوچک را ایجاد کنند. به همین دلیل هم روایت این انیمه به آهستگی و در سادگی تمام در زمانی دو ساعته طی می‌شود و بیش‌از آنکه بتواند دختران جوان را متوجه خود کند دختران نوجوان را جذب می‌کند.
انیمه‌ی «کمپ آرام» بر اساس یک مانگای چند فصلی ساخته شده است. در مانگای اصلی این پنج دختر در دروان نوجوانی به سر می‌برند و اتفاقات متعددی برای‌اشان رخ می‌دهد. انیمه‌ی بلند این مانگا اما به زندگی این افراد در دوران بعد از دانشجویی و دبیرستان توجه کرده و تلاش می‌کند آنها را در محیطی متفاوت به تصویر درآورد. اگرچه محیط این دختران متفاوت است، اما شخصیت‌ هر یک از آنها در ادامه‌ی مسیر مانگای اصلی بوده و تغییری اساسی را نمی‌توان در رفتارهای این اشخاص شاهد بود. این انیمه‌ی بلند داستانی تلاش کرده است روایتی ساده و کاملاً خطی را برای مخاطب ارائه دهد. اتفاقی که به خوبی هم آن را انجام داده است، اما این امر در زمانی طولانی و در مسیری که قرار نیست هیچ اتفاق خاصی رخ دهد می‌تواند به راحتی مخاطب را خسته کند. نشان دادن تمام اتفاقات از خوردن و نوشیدن و مکالمات جزبه‌جز حتی با تصاویری زیبا باز هم مخاطب را دچار ملال می‌کند. این انیمه در زمانی نود دقیقه‌ای شاید اثر بسیار بهتری را بر مخاطب خود می‌توانست بگذارد تا این زمان دو ساعته. تصاویر بسیار زیبا، جزئیات دقیق و واقعی از طبیعت پیرامونی و بهره بردن از رنگ‌هایی آرام در کنار آرامش ایجاد شده با موسیقی هم نمی‌تواند از این ملال بکاهد.