فرنچایزهایی که قرار است دچار روایت شوند

سری فیلم‌های «فعالیت فراطبیعی» برای مخاطبان ژانر دلهره دیگر تبدیل به عنوانی آشنا شده است؛ سری فیلم‌هایی که دوربین اول‌شخص یکی از شاخصه‌های آن‌هاست. شاید در ابتدا برای مخاطبی که نیاز داشت با میزانسن چیده‌شده و اکت بازیگران در یک قاب تعریف‌شده رو‌به‌رو شود این همه لرزش دوربین یا تغییر از دوربین‌های دستی به مداربسته و تلفن همراه ناآشنا بود. اما مخاطب این آثار کم‌کم به این زاویه‌های دید عادت کرد و باعث شد سازندگان آن تا به اکنون به ساخت سری فیلم‌‌های خود ادامه دهند.
مشکل اساسی در این سری فیلم‌ها فقدان یک خط روایت بود و بیشتر آثار این سری روی تعلیق‌هایی که بتوانند دلهره‌ی بیشتری را به مخاطب انتقال دهند متمرکز بودند. در این سری فیلم‌ها هیچ‌گاه روایتی وجود نداشت که مخاطب بتواند پس از گذشت چند سال از فیلم پلات آن را به‌یاد بیاورد. هنگامی که از بیشتر این مخاطبان در باب آن‌چه که از این فیلم‌ها به‌یاد می‌آورند بپرسیم، پاسخ‌های آن‌ها بیشتر تصاویری است که در آن اتفاقی دلهره‌آور رخ داده است. مسلماً هدف چنین اثری نیز در نهایت همین است. اما تا زمانی که روایتی وجود نداشته باشد ماندگاری اثر در ذهن مخاطب نزدیک به صفر است. در مرور فیلم جدید فرنچایز «پیچ اشتباه» نیز به همین نکته اشاره کردیم که تفاوت فیلم جدید با آثار قبلی جدا شدن از کلیشه‌ی اسلشر و نزدیک شدن به یک روایت ساختارمند بود. فیلم جدید سری «فعالیت فراطبیعی» نیز این‌بار درگیر یک قصه است و مخاطب را با پرده‌های روایی کلاسیک رو‌به‌رو می‌کند. فیلم فرم تصویری خود را حفظ کرده اما این بار مخاطب را وارد دنیایی می‌کند که کاراکترهای‌اش باورپذیر هستند. اتفاقاتی که در داستان رخ می‌دهند نیز بر اساس همین نظام پرده‌ای روایت کاراکترها را از سکانسی به سکانس دیگر هدایت می‌کنند.
«ویلیام اوبانک» که در سال گذشته فیلم «زیر آب» را ساخته بود، این بار در سال ۲۰۲۱ اقدام به ساخت جدیدترین اثر از سری فیلم‌های «فعالیت فراطبیعی» کرده است. شاید مخاطبی که فیلم سال قبل این کارگردان را تماشا کرده بود با دیدن نام او به‌عنوان کارگردان این اثر با شک و تردید وارد دنیای داستانی آن شود اما باید گفت که برخلاف سال گذشته، اوبانک به‌خوبی توانسته حفره‌های روایتی را در اثر جدید خود پر کند. می‌شود این‌گونه بیان کرد که این اثر در فرنچایز «فعالیت فراطبیعی» به‌لحاظ فرم قصه و تصویر جایگاهی به‌مراتب بالاتر نسبت به آثار گذشته دارد. فیلم این را مدیون کارگردان خود است که سعی کرده یک کلیشه را روایت‌مند کند و رنگ‌و‌بویی دیگر به آن ببخشد. برای مخاطبی که به‌دنبال تجربه‌ی جدیدی از دلهره در این فرنچایز است می‌توان گفت که فیلم جدید ویلیام اوبانک بهترین انتخاب خواهد بود.