بازسازی آمریکایی در قعر جدول

بعد از سال ۲۰۱۵ و منتشر شدن فیلم اسپانیایی «غریبه»، کشورهای صاحب سینما در بخش تجاری خود تصمیم گرفتند بازسازی‌های خود را از روی نسخه‌ی اصلی منتشر کنند. پس از بازسازی‌های متوسط به پائین در آلمان و کره‌ی جنوبی، حال نوبت به ایالات متحده رسیده تا با بازی لیام نیسون و کارگردانی «نیموراد آنتال» وارد این تعقیب‌و‌گریز ماشینی شود.

ابتدا باید پرسید که چرا بازسازی‌ آمریکایی سعی دارد بیشتر شبیه شوروم‌های مرسدس و مازراتی شود. دلیل اصلی را باید در نوع رویکرد سینمای تجاری ایالات متحده جست‌و‌جو کرد. تهیه‌کنندگان آمریکایی و شرکت‌های اروپایی وابسته به آن‌ها قبل از موفقیت در گیشه به ضرر و عدم فروش مناسب اثر خود نیز فکر می‌کنند و در نتیجه اسپانسرهایی را برای آثار خود می‌یابند که پیش از شکست توجیه مالی فیلم‌ها را در نظر آن‌ها معقول جلوه دهد. به همین دلیل است که قاب غالب در پرده‌ی اول این فیلم فقط‌و‌فقط مرسدس اس-‌یو-‌وی سری جدید را در چشم مخاطب می‌کند. در اصل کارگردان نه انتظار بازی خاصی از لیام نیسون دارد و نه تلاشی برای بازیگردانی کاراکترهای نوجوان می‌کند. آن‌چه به او دستور داده شده فقط‌و‌فقط محوریت کاراکتر ماشین است. به‌سبب همین است که بسیاری از مخاطبان در همان پرده‌ی اول از فیلم و روایت نداشته‌اش زده می‌شوند.

بازسازی‌های یک اثر کار بسیار سختی دارند. اثر اسپانیایی در سال ۲۰۱۵ آن‌قدر مورد تحسین قرار گرفت که انتظار می‌رفت بازسازی‌های دیگری از آن در راه باشد. دو بازسازی دیگر که مربوط به سینمای تجاری آلمان و کره‌ی جنوبی می‌شدند تا حد زیادی وام‌دار روایت اصلی بودند و سعی کردند در بطن جامعه‌ی خود به فساد اقتصادی مد نظر روایت بپردازند. به‌همین سبب هیجان در آن‌ها تا حدودی تبلور پیدا می‌کرد. اما در فیلم آمریکایی نه روایتی وجود دارد و نه اصلاً قاب‌ها و برش‌هایی در برابر ما قرار می‌گیرد که از طریق آن‌ها بتوانیم به چیزی مانند هیجان برسیم. لیام نیسون به‌تنهایی بار ضعف اثر را بر دوش می‌کشد. این بازیگر دیگر خسته است و همان‌طور که در مرورهای بسیاری طی این چند سال اشاره کردیم، او دیگر باید در دنیای درام‌ها و ملودرام‌ها غور کند. از سویی دیگر به‌وضوح شاهد هستیم که کاراکترهای نوجوان فیلم هیچ درکی از شرایط روایت ندارند و به احتمال زیاد کارگردان یکی از سه نسخه‌ی قبلی را در برابر آن‌ها قرار نداده تا بتوانند به درک درستی از شرایط فیلم‌نامه برسند. آنچه که مخاطب از این دو کاراکتر می‌بیند چیزی جز انفعال و بلغور کردن دیالوگ‌ها و حس‌های لحظه‌ای حفظ‌شده نیست.

این فیلم با اقتدار کامل در قعر جدول بازسازی‌های نسخه‌ی اصلی روایت قرار می‌گیرد و شاید سینمای بالیوود در آینده (البته خروجی‌های بالیوود در سال آن‌قدر زیاد هستند که نویسنده شک دارد نسخه‌ای هندی یا تامیلی از این اثر ساخته شده یا خیر) بتواند رکورد دوست و همراه همیشگی‌اش، هالیوود، را بشکند و به‌تنهایی قعر جدول را از آن خود کند. مخاطبی که سه نسخه‌ی قبلی این روایت را دیده باشد، به احتمال زیاد چندان رغبتی به ادامه‌ی پرده‌ی اول این فیلم ندارد و باید گفت فیلم آقای نیموراد آنتال با اولین نماها از مرسدس بنز سری جدید برای مخاطب سینما تمام می‌شود.