تعقیبوگریز از اسپانیا تا فرانسه
در مرور فیلم اول «گلولهی گمشده» محصول ۲۰۲۰ عنوان شد که سینمای اکشن فرانسه وامدار دههی ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ خود است. از آثاری چون «حرفهای» تا فیلمهای دههی ۱۹۹۰ و ورود کارگردانهایی چون لوک بسون به این عرصه، سینمای فرانسه همیشه سینمای اکشن خود را داشته است. یکی از خصوصیتهای مهم این ژانر سینمایی در فرانسه بالا بودن ضربآهنگ و در عین حال پرهیز از برشهای هالیوودی است. شاید از این نظر سینمای اکشن فرانسه مخصوص به خود باشد. اکشن فرانسوی در جایی بین اکشن کرهای و هالیوودی قرار دارد. اکشن فرانسوی به هیچکدام از این دو شبیه نیست و در عین حال هر دو را در خود دارد. «گیوم پیره» پس از اثر اول، حال مجاب شده داستان «لینو» و تعقیبوگریزهای ماشینی را در سال ۲۰۲۲ ادامه دهد.
فیلم دوم بهنوعی در ادامهی اثر اول است و اینگونه نیست که داستانی مجزا داشته باشد. زندگی در این روایت بریدهای جداگانه نیست. لینو و دیگر همکاراناش در حال زندگی بدون حضور «کاراس» هستند. در روایت جدید نیز بالاخره قرار است مشکلی بزرگتر برای لینو بهوجود بیاید و اینبار نیز کاراکتر «ژولیا» در این تعقیبوگریز نقش بهسزایی دارد.
همانطور که در مرورهای مربوط به آثار اکشن اشاره میکنیم، ساختار روایین این آثار بر پایهی پیرنگهایی کموبیش یکسان استوار است. قهرمان داستان همان خاصیت کلاسیک خود را حفظ میکند و در پی انتقام یا بهدام انداختن شرور داستان است. کارگردان در اثر دوم سعی کرده کمی نظم کلیشهای اثر اول خود را بههم بریزد. در نتیجه شاهد اکشنها و تعقیبوگریزهایی هستیم که بیشتر شبیه اکشن فرانسوی هستند. از سویی دیگر کارگردان بهیاد تعقیبوگریز فیلم «رونین» در شهر نیس، در این اثر سعی دارد مخاطب را بهگونهای تحت تأثیر قرار دهد. در هر حال او در فیلم اول لینو را تقریباً شبیه کاراکتر «دومینیک» در فرنچایز «سریع و خشن» شخصیتپردازی کند. بههمین سبب بود که اثر اول توانایی جدا شدن از اثر هالیوودی را نداشت. کارگردان در فیلم دوم نیز به آن شخصیتپردازی احترام میگذراد و باز هم لینو را درگیر کاری میکند که در آن تبحر دارد. اما در پردهی سوم تا جایی که میتواند از این بازی اسباببازیگونه با ماشین رها میشود و جایی بیرون از جاده و بزرگراه بهدنبال پرداخت داستان خود میگردد. این تغییر رویکرد در فیلم دوم باعث جذابتر شدن آن نسبت به اثر اول شده است. نکتهی ترسناک در پایان این اثر بستهشدن روایت بهگونهای است که شاید کارگردان بخواهد فیلم سومی را هم در راه داشته باشد. این نکته از آن جهت ترسناک است که بوی گیشه و موفقیت تجاری شاید باعث بههم خوردن نظم داستانی شود. البته آقای گیوم پیره در فیلم دوم نشان داده که میتواند بهراحتی اثر جدیدتر را نسبت به فیلم قبلی جذابتر جلوه دهد.
ژانر اکشن در سینمای تجاری برای سرگرمی مخاطب است. اما این را فراموش نکنیم که آثار قدرتمند در این سینما بهخوبی میتوانند کالت شوند. نمونهی موفق آن در سینمای فرانسه فیلم «حرفهای» یا بسیاری آثار دیگر هستند که مخاطب با مرور آثار اکشن تاریخ سینما، بیشک نام یکی از آنها را به ذهن خواهد سپرد. حال باید دید اگر آقای پیره قصد ساختن فیلم سومی هم داشته باشد، آیا میتواند کاراکتر «لینو» را در ذهن مخاطب سینمای اکشن ماندگار کند یا این فیلم نیز تاریخ انقضاء خواهد داشت؟
نظرت دربارهی این فیلم چیست؟
برای پیوستن به گفتوگو وارد شو
نظرها با هویت سینمایی حساب تو منتشر میشوند.