لیاقت او بیشتر از این است

ورود نیروهای نظامی به خانه‌ی «گیرک» با تمام اتفاقاتی که در مدت ریاست‌اش رخ داده بود، اگرچه برای‌اش غیرممکن نبود، اما باز هم او را دچار شگفتی کرد و همسرش را ترساند. نیروها بدون هیچ رحم و مروتی و بدون اینکه حتی بخواهند چهره‌ی گیرک را ببینند خشمگین او را به مکانی که هیچ‌کس حتی نمی‌توانست حدس بزند کجاست، بردند.

«ادوارد گیرک» سیاستمدار و رهبر کمونیست حزب کارگر لهستان در سال‌های ۱۹۷۰ تا ۱۹۸۰ بود. او در این سال‌ها با قرض‌های بسیاری که از افراد و بانک‌های خارجی گرفت دست به ساخت‌وسازهای فراوان زد. گیرک بلوک‌‌های مسکونی فراوانی را برای رفاه حال کارگران و مردم عادی ساخت و با ایجاد صنایع سنگین فولاد و زغالسنگ فرصت‌های شغلی فراوانی ایجاد کرد. او سانسور را کاهش داد و لهستان را به لیبرال‌ترین کشور بلوک شرق تبدیل کرد. سال‌های ابتدایی کار گیرک با پیشرفت و توسعه و البته رضایت مردم عادی همراه بود، اما هر چه می‌گذشت قرض‌ها و عدم توانایی پرداخت آنها شرایط را سخت و سخت‌تر کرد. با تمام مشکلاتی که سال‌های پایانی کار گیرک برای لهستان ایجاد شد، اما مردم لهستان او را به میهن‌پرستی و تلاش صادقانه‌اش برای پیشرفت کشور می‌شناسند. به همین دلیل شاید بهترین ادای احترام به این مرد اثرگذار لهستانی ساخت فیلمی در ستایش او باشد. آقای «میشل وگوژن» کارگردان و سینماتوگراف لهستانی در سال ۲۰۲۲ دست به این کار زد و تلاش کرد زندگی گیرک را در دهه‌ی ۱۹۷۰ نشان دهد. تلاشی که علی‌رغم زمان ۱۴۰دقیقه‌ای فیلم‌اش چندان موفق‌آمیز نبود و نتوانست به‌خوبی شرایط زندگی فردی و اجتماعی گیرک را به تصویر درآورد.

مشکل اصلی بسیاری از فیلم‌های بیوگرافی روند گزارش‌وار آنهاست. در این فیلم‌ها تلاش نمی‌شود به عمق روابط میان افراد و دلیل اتفاقات رخ داده پرداخته شود. همه‌چیز سطحی و به صورت گزارشی فقط بیان می‌شود. وگوژن نیز همین کار را در فیلم خود کرده است. او فقط رخدادها را نشان می‌دهد. گیرک را نزد کارگران می‌برد، کنار ژنرال معروف می‌نشاند و با شریک و مشاورش تصویر می‌کند. او حتی با همسرش و منشی مورد اعتمادش نشان داده می‌شود، اما هرگز روابط دقیق میان آنها شرح داده نمی‌شود. مشخص نیست این همه شخصیت که در مسیر زندگی گیرک قرار می‌گیرند چه می‌کنند و حتی چه سمتی دارند. افراد فقط وارد داستان گیرک می‌شوند و بدون اینکه سرنوشتی برای‌اشان مشخص شود خیلی زود خارج می‌شوند، اگر خارج هم نشوند فقط هستند تا گره‌های داستانی را پر کنند و مسیر داستان را بدون دلیل مشخصی پیش برند. خباثت‌ها و شرارت دشمنان‌ گیرک هم به خوبی تعریف نمی‌شود و مشخص نیست دقیقاً چه اتفاقی رخ می‌دهد که شرایط گیرک دشوار و دشوارتر می‌شود. حتی میهن‌پرستی و تلاش گیرک برای پیشرفت لهستان غیرواقعی دیده می‌شود. وگوژن با عدم پرداخت شخصیت‌های زندگی گیرک و حتی خود گیرک باعث شده روایت زندگی واقعی او تصنعی و مصنوعی نشان داده شود و مخاطب فقط بتواند به صورت ضمنی نام گیرک و کارهایی را که انجام داده، بداند.

در این میان اما بازیگران لهستانی مثل همیشه کار خود را به خوبی انجام داده‌اند. تعدادی بازیگر موفق و شناخته شده در لهستان وجود دارند که در بسیاری از فیلم‌های پرسروصدا می‌توان نام آنها را دید. وگوژن از همین بازیگران شناخته شده نیز استفاده کرده و از آنها به عنوان برگ برنده‌ی خود بهره برده است. او اما باید بداند فقط بازیگران و در کل میزانسن مناسب نمی‌تواند باعث دیده شدن یک فیلم شود، زیرا این فیلم میزانسن بسیار خوبی دارد و توانسته دهه‌ی ۱۹۷۰ را به خوبی تصویر کند، المان‌های مهم‌تری مانند فیلمنامه‌ی خوب و جزئیات داستانی دقیق نقش بیشتری در دیده شدن روایت دارند.