تو در دروغ زندگی می‌کنی

در یک صفحه‌ی کامپیوتری کوچک عروسکی نشسته پشت میزی در حال فروختن تستر است. او که بازاریابی تلفنی است تلاش می‌کند در این راه موفق شود، اما به نظر نمی‌رسد هیچ شانسی داشته باشد. «نیل» برای اینکه بتواند جبران فروش نداشته‌اش را بکند، شب در دفتر می‌ماند، اما اتفاقی عجیب رخ می‌دهد و شترمرغی از ناکجاآباد پیدای‌اش می‌شود و به او می‌گوید که دنیایی که در آن زندگی می‌کند دروغی بیش نیست.
آدم‌های زیادی ساعت‌ها پشت میز کارشان می‌نشینند و بدون اینکه فکر کنند شاید در کار دیگری می‌توانستند بهتر باشند، تنها می‌خواهند به آنچه دارند اکتفا کنند. آنها هر روز صبح به سرکار می‌روند و شب به خانه باز می‌گردند. نه سؤالاتی اساسی از زندگی دارند و نه می‌خواهند زحمت اندیشیدن را به خود بدهند. انیمیشن «یک شترمرغ به من گفت که جهان دروغین است و من فکر می‌کنم که باورش دارم» در روایتی خلاقانه و یازده دقیقه‌ای تلاش می‌کند مخاطب را در برابر این سؤال قرار دهد که آیا هرگز درباره‌ی جهان هستی و اصل «بودن» چیزی پرسیده است. آیا هرگز به چگونه زندگی کردن، فکر کرده است؟ آیا هیچ‌وقت دلش می‌خواسته که کاری دیگر انجام دهد کاری که از آن لذت ببرد و دوستش داشته باشد؟ او از جهان پیرامونی‌اش تا چه اندازه آگاه است و آیا می‌خواهد در زندگی به جایگاهی بهتر برسد؟ اصلاً جایگاه بهتر کجاست و آدمی می‌تواند برای رسیدن به این جایگاه تلاش کند؟ یا اینکه او تنها بازیچه‌ای است در دستان خالق خود که هرگز به او اجازه داده نمی‌شود به سمت چیزی دیگر برود؟
این انیمیشن قرار است مخاطب را با انبوه سؤالاتی ترسناک روبه‌رو کند. سؤالاتی که می‌تواند ذهن مخاطب را درگیر کند و به او این امکان را بدهد که درباره‌ی چیزهایی فکر کند که سخت است و فکر کردن به آنها هم نیاز به شجاعت دارد. نیل عروسک این روایت در برابر چشمان‌اش دنیایی را می‌بیند که توانایی تغییر در آن را ندارد و هر حرکتی برای این کار به سرعت محکوم به نابودی و خرابی است. نیل چطور می‌تواند از این مخمصه نجات پیدا کند؟ اصلاً می‌تواند نجات پیدا کند؟ شترمرغ با ورودش به داستان مستقیماً از نیل می‌خواهد که از دنیا سؤالات بیشتری بکند و جهان اطراف‌اش را بیشتر ببیند.
«لاچلان پندراگون» دانشجویی استرالیایی است که این انیمیشن را در سال ۲۰۲۱ برای یکی از واحدهای درسی خود ساخت. او که هنوز در مسیر انیمیشن‌سازی اولین قدم‌های کودکی‌اش را برمی‌دارد نشان داد که توانایی زیادی برای بهتر شدن در این مسیر دارد. او نگاهی متفاوت به دنیا و اتفاقات رخ داده در آن دارد. او می‌تواند از این ویژگی خود در دنیای پهناور و بدون حدومرز انیمیشن استفاده‌ی زیادی کند و در ادامه‌ی راه‌اش روایت‌هایی بهتر و اثربخش‌تر را به تصویر درآورد.