لودها باز هم حیف شدند

«لینکلن» این بار با خانواده به سفر دیگری می‌روند تا پدربزرگ‌اش مادربزرگی جدید را وارد خانواده کند. مراسم ازدواج پدربزرگ در هتلی بزرگ در کنار دریا قرار است رخ دهد، اما لینکلن که مدام به دنبال یافتن یک رخداد عجیب و بزرگ است باعث می‌شود این ازدواج به راحتی صورت نگیرد. لینکلن مادربزرگ جدید خود را که مأموری بازنشسته است مجبور می‌کند در مأموریتی جدید یکی از خلافکاران قدیمی را دستگیر کند.

در مرور انیمیشن «خانواده‌ی لود» در سال ۲۰۲۱ در کانال تلگرام کمی درباره‌ی این خانواده و پیشنه‌اشان صحبت کردیم. خانواده‌ای که مخاطب پرشور و متعصب خاص خودش را دیگر از سال ۲۰۱۶ پیدا کرده و با چند فصل سریالی خود توانسته  توجه زیادی را به خود جلب کند. در این قسمت از انیمیشن به مانند فیلم اول این فرنچایز خانواده‌ی لود به سفر می‌روند و قرار است در این سفر لینکلن با کنجکاوی خود باعث دزدیده شدن مادربزرگ شود و سپس کل خانواده برای نجات مادربزرگ دست به دست هم دهند.

در این انیمیشن از همان ابتدا اتفاقات دومینووار و عجیبی رخ می‌دهد که شاید در ابتدا مخاطبی که تازه این شخصیت‌ها و این انیمیشن را می‌بیند از آن متعجب شود، اما کمی بعد کاملاً وارد بستر روایی داستان شده و دیگر از چیزی تعجب نمی‌کند. روایت این انیمیشن از ابتدا تا انتها منطق روایی خود را حفظ می‌کند و می‌تواند مخاطب را در حین اینکه با داستان پر از هیجان‌اش همراه می‌کند، با طنز روان‌اش نیز بخنداند. خانواده‌ای که هر یک با توجه به شمایل خود طنزی خاص خود دارند و از کسالت داستان کمی می‌کاهند. اما چه کسالتی در این روایت وجود دارد که می‌تواند خسته‌کننده و ملال‌آور باشد!؟ واقعیت آن است که مسیر داستان آن‌چنان که باید با اتفاقات پر از ایده و خلاقیتی پر نشده و از شخصیت‌های درون آن به‌درستی استفاده نشده است. ایرادی که در اولین انیمیشن ساخته شده در سال ۲۰۲۱ نیز به آن اشاره کردیم‌. به نظر می‌رسد خانواده‌ی لود و تمام بچه‌های آن که هر
یک توانایی خاصی دارند در نظر سازندگان اثر چندان شناخته شده نیستند، در صورتی که کارگردان این
انیمیشن قبلاً اپیزودهای سریالی نیز برای این شخصیت‌ها ساخته است. در این انیمیشن فقط به لینکلن توجه شده و مادربزرگی که قرار است وارد خانواده‌ی آنها شود‌. مابقی کاراکترها عملاً فقط در نیمه‌ی دوم خود را نشان می‌دهند که آن هم آنقدر سریع اتفاقات با حضور آنها رخ می‌دهد که جایی برای نشان دادن خودشان ندارند. کاراکترها حیف شده‌اند و از پتانسیل آنها استفاده‌ی درستی نشده است، درصورتی که مثلاً در اپیزودهای سریالی سازندگان در هر قسمت می‌توانند یک کاراکتر را شرح دهند و باعث لذت مخاطب از آنها شوند. با این حال این خانواده و شخصیت‌های ساخته شده‌ی آن آنقدر جذاب هستند، تصاویر آنقدر پویا و شفاف دیده می‌شوند که مخاطب می‌تواند به‌راحتی در برابر آن قرار بگیرد و از آنچه می‌بیند لذت ببرد.