فیلمی که فقط در عنواناش منطق داشت
«جونگ وو-سونگ» یکی از بازیگران شناختهشدهی سینمای کرهی جنوبی است که هر علاقهمندی به این سینما او را میشناسد. او فیلم خوب کم بازی نکرده است و همین باعث شده که چهرهی او روی پوستر هر فیلمی به موفقیت آن اثر کمک زیادی کند. آقای جونگ در سال ۲۰۲۳ دست به کارگردانی اثری اکشن زده است که انتظار میرفت در سینمای جنایی-گنگستری کرهی جنوبی بتواند حداقل معیارهای این سینمای پیشروی معاصر را رعایت کند.
جونگ که خودش در نقش کاراکتر اصلی فیلم یعنی «سو-هیوک» ظاهر شده است، سعی دارد افتتاحیه را همچون معیارهای سینمای گنگستری کرهی جنوبی پیش ببرد. او اضلاع مختلف این روایت را بهتصویر میکشد و به مخاطب میگوید که همهی رخدادهای فیلم قرار است بین این کاراکترها رخ دهند. داستان فیلم در باب «سو-هیوک» است که پس از سالها از زندان آزاد شده است و حال قرار است زندگی جدیدی را برای خود دستوپا کند. سو-هیوک در سالها قبل، که آقای جونگ طی یک فلشبک به ما نشان میدهد، بهسبب فداکاری برای این گروه گنگستری به زندان رفته است. حال او پس از آزادی متوجه میشود از عشق خود صاحب یک دختر است و همین مسئله باعث میشود سعی کند خود را از بازیهای گنگستری بیرون بکشد.
آقای جونگ تا پردهی اول روایتاش را همچون یک نئونوآر عاشقانه پیش میبرد، اما از پردهی دوم کمکم در سراشیبی سقوط قرار میگیرد. او مخاطب را با روایتی روبهرو میکند که گویا کارگرداناش جسارت ندارد. آقای جونگ در این فیلم میترسد و همین مسئله باعث عقیم شدن اتفاقات میشود. مخاطب در این فیلم با کاراکتر اصلی همذاتپنداری نمیکند و لحظهبهلحظه از او دور میشود. آن دسته از مخاطبینی که سو-هیوک را در پردهی دوم همچنان میپذیرند و دنبال میکنند، همانهایی هستند که بیشتر بهسبب خاطراتی که با بازیهای آقای جونگ در آثار گذشته داشتهاند امید دارند این کاراکتر بالاخره از بیکالبدی خارج شود. آقای جونگ در این فیلم سعی دارد روایتی اکشن و انتقامی را در پوستهی ابزوردیسم قرار دهد. شاید بههمین سبب بوده که حتی موسیقی متن خود را با توجه به کاراکترها تغییر میدهد و از آنسو تلاش دارد سو-هیوک را بیشتر نظارهگر رخدادها جلوه دهد. اما نکتهی اصلی در این رویکرد عدم آشنایی این کارگردان با ساختار اکشن-ابزورد است. ممکن است مخاطب این را بپذیرد که سو-هیوک قبل از انجام هر اقدامی شاهد رخدادهایی است که دیگران در آنها پیشدستی کردهاند و او صرفاً نظارهگری ساده باقی میماند. اما در نقطهعطف پردهی اول و اتفاقی که رخ میدهد چیزی جز این میبینیم. سو-هیوک با توجه به فضایی که کارگردان ترسیم کرده باید همچون فردی که همهی امیدش را از دست داده عمل کند، اما کارگردان برای وفادار ماندن به عنوان فیلم خود، سو-هیوک را تبدیل به کاراکتری خنثی میکند.
فیلم «مردی منطقی» در جایجای خود سکانسهایی را میدزدد و همین باعث سردرگمی مخاطب در باب اتفاقات فیلم میشود. آقای جونگ اگر تمایل به ساخت یک اکشن-ابزورد داشت باید از منفذ دیگری وارد روایت میشد. پردهی اول روایت این کارگردان فرسنگها با سینمای ابزورد فاصله دارد. در هر حال شاهد هستیم که پس از «لی جونگ-جائه»، آقای جونگ هم سعی دارد کمکم دنیای کارگردانی بیشتر و بیشتر تجربه کند. اگر این اثر را آزمون و خطای او در شروع مسیر کارگردانی بدانیم، باید منتظر ماند و دید آیا این کارگردان تازهکار در ادامهی مسیر خود در همین سینمای اکشن و گنگستری باقی خواهد ماند یا به ژانرهای دیگر نیز ناخنک خواهد زد.
نظرت دربارهی این فیلم چیست؟
برای پیوستن به گفتوگو وارد شو
نظرها با هویت سینمایی حساب تو منتشر میشوند.