کمدی-ابزودی لذت‌بخش این بار از آلمان

«میلو» در یک بار شبانه در برلین کار می‌کند. او یک شب به طور اتفاقی با «سانی»، دختر رویاهای‌اش، ملاقات می‌کند. آنها با هم قرار می‌گذارند، اما رفتن میلو به این قرار به خاطر «رنزو»، دوست قدیمی‌اش که با خلافکاران مواد مخدر دچار مشکل شده است، به سختی امکان می‌پذیرد.
در مدت بیش از دو سال مروری که بر سینمای کشورهای مختلف داشتیم به وضوح پیشرفت سینما را در کشورهایی چون آلمان و در کل کشورهای اروپایی مشاهده کرده‌ایم. آلمان کشوری است که سینما سال‌ها در آن وجود داشته است. جشنواره‌ی برلین از سال ۱۹۵۱ آغاز به کار کرده است، اما سینمای مدرن او بعد از دهه‌ی ۱۹۹۰ همواره در تلاش بوده است تا خود را هرچه بیشتر مطرح کند. ما فیلم‌های مختلفی را هم در این مدت از این سینما مرور کردیم. فیلم‌هایی که اتفاقاً در رده‌ی فیلم‌های خوب و عالی قرار گرفته‌اند. دیگر کمتر فیلمی از آلمان می‌توان مشاهده کرد که حداقل المان‌های فیلم‌سازی را نداشته باشد و نتواند مخاطب خود را راضی کند. چه فیلم‌های علمی-تخیلی و چه فیلم‌های جنگی یا درام و عاشقانه. فیلم «زندگی شبانه» یک کمدی-ابزورد کاملاً لذت‌بخش با منطقی روایی است که می‌تواند به راحتی ما را برای مدت نزدیک به دو ساعت در برابر خود بنشاند.
این فیلم در مسیر داستان خود مانند بسیاری دیگر از فیلم‌های کمدی همان دو شخصیت اصلی متضاد را دارد. پیرنگ اصلی‌ای که شاید در ابتدا بیش‌از‌اندازه تکراری باشد. اما اینکه یک پیرنگ تکراری است یا نه در سینما معنایی ندارد، مهم آن است که فیلم‌ساز از این پیرنگ چگونه استفاده ‌کند. حتی روند داستان نیز می‌تواند تا حدودی قابل‌پیش‌بینی باشد، اما باز هم این امر اهمیتی ندارد، وقتی قرار است ما در مدت زمان تماشای آن از دیدن آنچه در برابرمان قرار می‌گیرد لذت ببریم. دو دوست قدیمی برای ساختن بار رویاهاشان به پول نیاز دارند. یکی از آنها که هوش کمتری دارد با قبول همکاری برای خلافکاران خود را در دردسر می‌اندازد و دیگری تلاش می‌کند او را از این دردسر نجات دهد. تعقیب‌وگریزهای پی‌درپی و اتفاقات دومینوواری که در مسیر این روایت در برابر شخصیت‌های اصلی داستان قرار می‌گیرند با آن وجه کمدی به خوبی هم‌خوان شده و در عین ایجاد داستانی طنز با منطق روایی می‌‌تواند ما را با خود همراه کند.
بازیگران این فیلم یکی از مزیت‌های آن محسوب می‌شوند که توانسته‌اند با موتیف‌های رفتاری خود شخصیت‌هایی باورپذیر را بسازند. این شخصیت‌ها به خوبی می‌توانند آن اتفاقات ابزورد و احمقانه‌ی رخ داده در برابرشان را توجیه کنند و درک و پذیرش رخدادها و البته شخصیت‌ها را راحت کنند. فضای پرشور و شری که زندگی شبانه‌ی مردم برلین را نشان می‌دهد هم کاملاً واقعی تصویر می‌شود. موسیقی یکی دیگر از المان‌های قابل‌توجه در این فیلم است که می‌تواند بسیار به ایجاد فضای کمدی و عاشقانه‌ی داستان کمک کند. تعقیب‌وگریزهای میان افراد با موسیقیِ همراه این سکانس‌ها هیجان بیشتری را القا می‌کند و سکانس‌های عاشقانه با ترانه‌هایی عاشقانه جلوه‌ی بیشتری به اتفاقات می‌دهد. همین امور در نهایت هم فیلمی طنز، روان و قابل‌قبول را در برابر دید ما قرار می‌دهد که می‌تواند در مدت زمان خود باعث ایجاد حس لذت شود.