در باب بهداشت اخلاقی و ذهنی مردم جامعه بسیار شنیدهاید. مردم جامعه اگر در سلامت روان زیست کنند برای پیشبرد اهداف جمعی آن جامعه تبدیل به مهرههایی ارزشمند میشوند. «دنی کوته» در جدیدترین اثر خود در سینمای مستقل روی این درونمایه متمرکز شده است و قصد دارد در قالب یک اثر ۷۵ دقیقهای آن را روایت کند.
«آنتونن» در این روایت با زنهای مختلف درگیر در زندگیاش وارد مکالمه میشود؛ ابتدا با خواهر، سپس همسر و پس از آن معشوقهاش. چون این روایت دیالوگمحور است و لوکیشن بیرونی ثابت آن باعث میشود مخاطب بیشتر روی دیالوگها متمرکز شود، در نتیجه مکالمهی بین این افراد درونمایهی اثر را هویدا میکنند. در مکالمهی اول آنتونن و خواهرش در حال مکالمه در باب زندگی شخصی آنتونن هستند. مخاطب در این پاره متوجه میشود که آنتونن یک خیالباف محض است که علیرغم پتانسیلهایی که دارد به دزدی از ماشینهای مردم روی آورده است. کارگردان تمام توان خود را روی دیالوگها و واژههایی گذاشته که کاراکترها استفاده میکنند. مخاطب در همان پارهی اول با بخشی از خصوصیات آنتونن آشنا میشود. اما آن روی پنهان آنتونن و سردرگمی او برای پیدا کردن شخصی که بتواند نیمهی مکمل او شود را به پارههای بعدی سپرده است.
آنتونن در پارهی دوم با معشوقهاش وارد دیالوگ میشود. این پاره و پارهی سوم گویی شبیه ابیات موقوفالمعانی در شعر فارسی هستند. مکالمهی آنتونن با معشوقه و همسرش دو تکهی یک پازل هستند که همچون یک پاره مخاطب را با زنباره بودن آنتونن آشنا میکنند. آنتونن در اصل یک زنباره است که دنخوآنی زندگی میکند و تلاش میکند هر جنس مؤنثی که را در اطرافاش میبیند بهسوی خود جذب کند. کارگردان برای بیشتر نمود پیدا کردن این خصیصهی پررنگ در آنتونن حتی یکی از قربانیان سرقت او از ماشینها را هم وارد مکالمه با آنتونن میکند. او حتی در این مکالمه هم قصد جذب کردن این دختر را دارد.
می توان این فیلم را ذهن شلوغ و پرنوسان آنتونن فرض کرد. کارگردان این فرض را با لوکیشنهای بیرونی ثابت که پسزمینهی جنگل و آسمان نیمهابری را دارند قوت میبخشد. گویی آنتونن هر بار در حال مکالمه با خودش است. حتی زمانی که همسر رنجور و تنهاماندهاش با او در حال مکالمه است هم گویی دادگاه وجدان نیمهبیدار آنتونن با خودش است. شاید بتوان اتیکت اگزیستانسیالیستی را به این فیلم زد و گفت آنتونن مدام در حال گفتو گوی ذهنی و انتزاعی با دیگری است؛ گاه این دیگری در کالبد خواهر ظاهر میشود، گاه همسر و گاه معشوقه. او دائم در دادگاههای ذهنی خود بر دیگری غالب میشود و سعی دارد به مرحلهی بعدی گام بگذارد. اما هر بار این انتخابها آن نتیجهای که در ذهن آنتونن حاصل شده را بهدست نمیآورند. بسیارند کسانی که همچون آنتونن یک بار در مکالمه با دیگری انتزاعی در ذهنشان پیروز میشوند و تصمیم میگیرند کدام مسیر را انتخاب کنند. اما در مواجهه با آن عمل در دنیای واقعی شکستخوردهای بیش نیستند. در هر حال آنتونن بخشی از ماست و فضای فیلم بخشی از ذهنهای شلوغ هر کدام از ما؛ گاه تجربههای زیستهی گذشتهی ما هستند و گاه کلیدی برای چگونگی پالایش ذهنیمان.
دانلود از سینمادریم
نظرت دربارهی این فیلم چیست؟
برای پیوستن به گفتوگو وارد شو
نظرها با هویت سینمایی حساب تو منتشر میشوند.