برای انسانیت

سال ۱۹۴۰ است و ژاپن در بحبوبه‌ی جنگ جهانی و پیمان سه جانبه با آلمان و ایتالیا به سر می‌برد. از این رو یک تاجر انگلیسی به نام «دراموند» توسط حکومت ژاپن به جرم جاسوسی دستگیر می‌شود. او ارتباط نزدیکی با «یوساکو» دارد و با پرداخت وثیقه توسط این فرد از زندان آزاد می‌شود. یوساکو یک تاجر ثروتمند و سرشناس است که با دختری چندین سال جوان‌تر از خود با نام «ساتوکو» ازدواج کرده است. ساتوکو به واسطه‌ی سن کمی که نسبت به یوساکو دارد همواره از سوی یوساکو و جامعه پیرامونی‌اش به نوعی نادیده گرفته می‌شود و همه او را زنی عادی و حتی کوته‌فکر می‌دانند. اما مسیر زندگی این زوج به گونه‌ای رقم می‌خورد که ساتوکو چهره‌ی دیگری را از خود نشان می‌دهد.

فیلم «همسر یک جاسوس» درامی تاریخی است که کاراکترهای خود را در میان شرایطی قرار می‌دهد که باید انتخاب کنند که چطور و چگونه می‌خواهند در آینده دیده شوند. یوساکو به عنوان تاجری که همواره سعی کرده طرفدار عدالت باشد با مواجهه با رفتارهای ناشایست و ظالمانه‌ای که توسط سران حکومت‌اش در حال رخ دادن است بی‌تردید می‌پذیرد که باید کاری انجام دهد حتی اگر شده به قیمت نابودی خودش و زندگی‌اش. اما ساتوکو به نظر نمی‌رسد اینچنین راحت بتواند تصمیم بگیرد. فیلم در ابتدای خود با تصاویری ساده و آرام سعی کرده است ساتوکو را زنی کاملاً معمولی و خانه‌دار و حتی مطیع همسر نشان دهد؛ زنی که قرار نیست چیزی بفهمد و تنها مزیت او زیبایی او است. اما داستان هرچه جلوتر می‌رود، وجوه دیگری از این زن را نمایان می‌کند به‌طوری که در انتهای فیلم، ما با تصویر دیگری از او روبه‌رو هستیم. اینکه نام فیلم نیز «همسر یک جاسوس» است خود نکته‌ای قابل تأمل است چراکه اگرچه در ظاهر این یوساکو است که جاسوس است و باید شخصیت اصلی داستان باشد و کاری مهم انجام دهد اما درواقع او به واسطه‌ی همسرش است که می‌تواند راه خود را متفاوت ببیند و مسیر بهتری را برگزیند. فیلم در روایت خود توانسته شخصیت‌های‌اش را به خوبی به ما نشان دهد و شخصیت‌های بسیاری را نیز وارد داستان‌اش کند. فیلم برای ورود هر یک از این افراد دلیل خاص خود را دارد و قرار نیست کسی بی‌دلیل وارد داستان شود. فیلم سعی کرده تا جایی که می‌تواند نه به صورت شفاف و کاملاً قابل‌رؤیت بلکه در خلال داستانِ ساتوکو شرایط تلخ ژاپن را هم در سال‌های جنگ نشان دهد. ترس و وحشتی که در انتهای داستان اوج می‌گیرد نشان از همین شرایط تلخ دارد. جنگی که همه‌ی عزیزان را از هم دور کرده است، چنان‌که این دوری شاید باید تا ابد ادامه پیدا کند.

یکی دیگر از نکات بارز فیلم «همسر یک جاسوس» استفاده از فضای مناسب و البته استفاده از لباس‌های خاص برای کاراکترهای خود است. نورهایی که گاه با پنجره‌ی بزرگی در پس‌زمینه آنقدر تند دیده می‌شوند که شخصیت قرار گرفته در این قاب را تار و ناآشنا نشان می‌دهند و گاه این شخصیت‌ها را در نوری ضعیف یا حتی نوری مایل قرار می‌دهند تا بیننده مدام کاراکترهای فیلم را در موقعیت‌های متفاوت ببیند و خود را نسبت به اتفاقاتی که در حال رخ دادن است هوشیار نگاه دارد. این نورها در هر لحظه نمایانگر احساسات متفاوتی از شخصیت‌های خود هستند و بیننده باید دقت کند گاه حتی بدون هیچ دیالوگی شخصیت‌های این داستان را درک کند. استفاده از لباس‌های ساده با رنگ‌های ملایم نیز در میان این نورهای کم و زیاد توانسته این شخصیت‌ها را مهمترین اتفاق داستان قرار دهد و فیلمی کاراکترمحور را ایجاد کند.
«کیوشی کوراساوا» در تازه‌ترین اثر خود با بهره‌گیری مناسب از بازیگر زن فیلم خود؛ «یو آئوی» توانسته با تمرکز بر این شخصیت، داستانی نو و جذاب را ارائه دهد که بیننده علاوه بر تفکر در داستان از دیدن آن لذت کافی را هم ببرد.