سردی ماه اکتبر برای به‌تصویر کشیدن افسردگی

هر چه در سینمای دلهره کندوکاو و انواع کلیشه‌های این ژانر پرطرفدار را بررسی کنیم، در آن میان این سینمای بریتانیاست که آثار سینمای دلهره‌اش جایگاهی جدا از دیگر سینماها دارد. فضای سرد و خاکستری، خانه‌های آجری و طبیعتی مرطوب و سبز لوکیشنی بی‌نظیر را ایجاد می‌کند تا کارگردانان ژانر دلهره بتوانند حتی کلیشه‌ای‌ترین روایت‌های خود را در تصویری گیرا ارائه دهند. خانم «کیت دولان» در اولین فیلم بلند داستانی خود سعی دارد روایتی کاملاً زنانه را در ژانر دلهره ارائه دهد.
«شارلوت» دختری نوجوان است که به‌همراه مادربزرگ و مادرش زندگی می‌کند. کارگردان، مانند بسیاری از آثار ژانر دلهره، فیلم خود را با افتتاحیه‌ای آغاز می‌کند که قرار است در ادامه تبدیل به درون‌مایه‌ی فیلم شود. مادر شارلوت دچار افسردگی پس از زایمان شده و تا‌به‌اکنون نیز از آن رهایی ندارد. خانم دولان در اثر خود به‌نوعی قرار است ما را در مواجهه با زنانی قرار دهد که به‌لحاظ روانی از هم پاشیده‌اند. او کاراکتر نوجوان شارلوت را در برابر مادر قرار می‌دهد؛ مادری که می‌خواهد نیست شود و نباشد. از آن سو یکی از همکلاسی‌های‌اش با نام «سوزان» نیز مادرش را در پی همین آسیب روانی از دست داده است. مادر شارلوت در هنگام تولد او، شارلوت را سوار بر کالاسکه به کنار رودخانه می‌برد و هنگام برگشت دیگر شارلوت با او نیست. به نوعی این زن در دنیای افسرده‌ی خود غرق شده است. از آن سو مادر سوزان نیز یک روز به همان رودخانه می‌رود و خودش را غرق می‌کند. گویی این محله را زنانی در بر گرفته‌اند که دیگر از آنِ این دنیا نیستند. حال کارگردان درون‌مایه‌ی اثر خود را در ژانر دلهره به مخاطب ارائه می‌دهد. ماه اکتبر است و همگان در حال آماده شدن برای شب هالوون هستند. کارگردان افسردگی درونی این زنان را تبدیل به موجودی ماورائی و ترسناک می‌کند. به‌طور حتم هدف از این کار جذب مخاطبان بیشتر بوده است و باید گفت در این کار تقریباً موفق عمل کرده است. او حتی برای تعلیق‌های معمول این ژانر در اثر خود نیز هوشمندانه رفتار کرده است که بدون هیچ جامپ‌اسکری مخاطب را دچار دلهره می‌کند. به‌طور نمونه زمانی که شارلوت با ترس درب اتاق خود را باز می‌کند، با یک برش و همراه با سکوتی پر از تعلیق درب کلاس درس در مدرسه باز می‌شود. این فیلم مملو از همین برش‌های هوشمندانه است که باعث می‌شود مخاطب ژانر دلهره از آن لذت ببرد.
خانم دولان که تا پیش از این دو فیلم کوتاه در ژانر دلهره ساخته است، حال سعی دارد در یک اثر داستانی بلند سینمای دلهره به‌تصویر بکشد. با رونمایی از کارگردان‌هایی چون او که در سال ۲۰۲۱ و ابتدای ۲۰۲۲ اولین آثار خود را در ژانر دلهره روی پرده بردند، بی‌شک باید به آینده‌ی این ژانر سینمایی و پوست‌اندازی روایی و فرمی آن امیدوار بود.