«ال کالاهان» از سال ۲۰۱۸ و با فیلم «سرشماری» وارد عرصهی فیلمسازی، آن هم در ژانر دلهره، شد. روایت زنانهی او در این ژانر را بهوضوح در این فیلم میتوان شاهد بود. حال او در سال ۲۰۲۱ اثری دیگر از این ژانر را با روایتی پستمدرن بهتصویر کشیده است.
آثار بسیاری را در باب جادوگران، آتش زدن آنها و تقابل جامعه با زنانی که انگ جادوگری به آنها خورده، مشاهده کردهایم. اما اینگونه آثار معمولاً روایت خود را به همان دوران قرن هفدهم و هجدهم میبرند و سعی دارند در آن مقطع زمانی پیرنگ خود را پیریزی کنند. ال کالاهان اما درست در زمان حال به این موضوع میپردازد. داستان فیلم از این قرار است که بر اساس قوانینی که در ایالات متحده وضع شده جادوگران مجرم و جادوگری عملی مجرمانه است. در این بین گروهی از افراد سعی دارند با کمک به این زنان آنها را از مرز ایالات متحده و مکزیک، جایی که فقط جادوگران میتوانند عبور کنند، به سلامت رد کنند تا توسط عوامل دولتی به آتش کشیده نشوند. مادر «کلر» نیز یکی از این افراد است. کلر هم هر بار شاهد حضور یک زن جدید در خانهاشان است و تقریباً با این عمل مادر مخالف است.
ایرادی که میتوان به روایت کالاهان گرفت این است که داستان او ضربآهنگ ثابتی را دنبال نمیکند. زمانی که روایت نتواند افتوخیز حوادث را در پس سکانسهای خود نشان دهد دچار این فروپاشی و خلأ میشود. به همین سبب است که از همان ابتدا گویی با این فیلم غریبه هستیم و قرار نیست با آن ارتباطی برقرار کنیم. انتخاب و جسارت کارگردان برای رسیدن به یک فرم واحد قابل تقدیر است، اما او توان پرداخت این فرم را ندارد. فیلم او گاهی صرفاً یک دلهرهی کلیشه، گاه یک اثر فانتزی و گاه یک درام است. روایت کارگردان در این بین گیر افتاده و نمیتواند دچار انسجام شود. در نتیجه فیلم در پردهی دوم خود دائم به بنبست میخورد و کارگردان هر بار سعی دارد از زاویهای جدید وارد فیلم شود. تلاش کالاهان برای برقراری ارتباط بین کاراکترهای «کلر» و «فیونا» با کاراکترهای فیلم «تلما و لوئیس» موفقیتآمیز نیست. او بسیار سعی دارد پایانی فریزشده مانند آن اثر درخشان را در فیلم خود قرار دهد، اما موفق نمیشود. شاید او در قیاس خود دچار اشتباه شده. نمیتوان با دیالوگ دو دختر نوجوان در یک بار به چنین قیاسی رسید.
فیلم «شکار جادوگر» را میتوان آزمونوخطای کارگردان تازهکار خود در نظر گرفت و امید داشت در روایتهای بعدی بتواند به درک درستی از یک پیرنگ در ژانر مد نظر خود برسد. ال کالاهان دو تجربهی خوب و متوسط را در ژانر دلهره از سر گذرانده است و بهتر آن است که در همین مسیر ادامه دهد و آثار بعدی خود را روی پرده ببرد.