تلاش برای احیای تام و جری

«جری» با سه برادرزاده‌ی خود به همراه دختر و پدری در یک مزرعه در غرب وحشی با صلح و آرامش زندگی می کنند. برادر این خانواده چندی بعد از شهر به همراه «تام» به خانه باز می‌گردد تا با کمک به اعضای خانواده مزرعه را از گذشته هم بهتر کنند. اما یک مرد غریبه و بدجنس نقشه کشیده است تا زمین آنها را از دست‌شان گرفته و مالک تمام زمین‌های آن اطراف شود.
در سال گذشته بود که ما تام و جری را در کنار آدم‌هایی واقعی دیدیم که سعی می‌کردند ماهیت گذشته‌ی خود را در فضایی جدید به نمایش گذارند. فیلمی که در آن جز زرق‌وبرق‌های دنیای بزرگسالان هیچ اتفاق جدید و خلاقانه‌ای رخ نداده بود و همه‌چیز به شدت تحت تأثیر فضای تجاری سینما قرار گرفته بود. در آن فیلم ما حتی با داستانی کودکانه نیز روبه‌رو نبودیم که بتواند آنها را به پای خود بنشاند. حال در سال جدید کارگردانی دیگر تصمیم گرفته است این بار این دو موجود دوست‌داشتنی را به فضای جدیدی ببرد و در این فضا آنها را محک بزند.
موش و گربه‌ی قدیمی ما در غرب وحشی و فضایی که آسمان و زمین‌اش در بیشتر موارد تقریباً یک رنگ است، قرار می‌گیرند و در ابتدا با همان دشمنی‌های گذشته سکانس‌های تعقیب‌وگریزی خاطره‌انگیز و تا حدودی جذاب را ایجاد می‌کنند، اما کمی نمی‌گذرد که این دو با هم دوست شده و تصمیم می‌گیرند دشمن بزرگ‌تری را از خانه و مزرعه‌‌شان دور کنند. روایت این انیمیشن هم به مانند بسیاری از انیمیشن‌های دیگر روایتی تکراری و به شدت قابل‌پیش‌بینی است. دشمنی که وارد زمین کسی می‌شود و در نهایت با ایستادگی آن فرد از آن خانه و زمین بیرون رانده می‌شود. اما اینکه این انیمیشن گروهی از جوندگان بومی زمین‌های غرب وحشی را در کنار این دو حیوان قرار داده تا داستان را با آمیختگی شخصیت‌های‌اش کمی خلاقانه کند، می‌تواند قابل‌ستایش باشد. این جوندگان که در زیرِ زمین زندگی می‌کنند با خواندن ترانه‌ها و انجام رقص‌هایی در میان آن روایت این انیمیشن را از ملال دور کرده‌اند، اما هنوز هم این انیمیشن با آن تام و جری که ما می‌شناختیم به شدت فاصله دارد. ترانه‌ها شنیدنی و دیدنی هستند و دیدن دنیای زیرزمینی این حیوانات و تلاش آنها برای زندگی یکی از جذابیت‌های این انیمیشن است. تمام کودکان از دیدن دنیایی متفاوت لذت می‌برند. اما زمانی داستان به روی زمین می‌آید چنان اتفاق خارق‌العاده‌ای رخ نمی‌دهد و روایت بیش از اندازه آشفته هم دیده می‌شود. ما با داستان‌های کلیشه‌ای و تا حدودی خسته‌کننده روبه‌رو هستیم که حتی تلاش تام و دوستان‌اش برای بامزه کردن آن چندان دوام ندارد.
عدم شخصیت‌پردازی درست کاراکترها یکی از مشکلات این انیمیشن است که باعث می‌شود کودکان به جز حیوانات کوچک آن نتوانند با شخصیت‌های انسانی‌اش ارتباط برقرار کنند. از سوی دیگر این انیمیشن کامپیوتری بوده و تصاویر بیش‌از اندازه شفاف، روشن و بدون عیب است. رنگ‌ها کاملاً از هم جدا شده‌اند و همه‌چیز در نظمی غیرواقعی و مصنوعی منجر به عدم ارتباط چندان با فضای داستان می‌شود.

لینک دانود از دیجی موویز