تمایز سینما از دیگر هنرها

نوشته‌ی ابتدایی فیلم به شهری به نام «لِویثِن» اشاره می‌کند که برای رفتن به این شهر نیاز به داشتن بلیط کشتی‌ای است که بهای آن بسیار زیاد است. مردم شهر «ویث‌رن» همگی به نوعی خواهان رفتن به این شهر هستند، اما چه کسی می‌تواند بلیط گران‌بهای آن را بدست آورد؟ «مویرا»؛ دختری تنها که مادرش را در هنگام تولد از دست داده، نیز یکی از کسانی است که در آرزوی رفتن به این شهر است. مویرا به طور اتفاقی با پسری جوان که در یک دزدی تیر خورده است، آشنا می‌شود و از او می‌خواهد برای اینکه او را لو ندهد، بلیطی برای‌اش تهیه کند.
فیلم «مادیان ناقص» داستان دختران و زنانی است که در آرزوی رفتن به جایی دیگر و شهری دیگر زمان خود را سپری می‌کنند. زنانی که محکوم شده‌اند هر شب یک خواب دردناک را ببینند؛ خوابی که در آن همواره می‌سوزند و خاکستر می‌شوند. مویرا به امید رفتن به آن سوی دریا و شهری که همه از رویایی بودن‌اش حرف می‌زنند، می‌خواهد سرنوشت خود را عوض کند. او می‌گوید که هیچ چیز اینجا را نمی‌خواهد و می‌خواهد سرنوشت خودش در دستان خودش باشد. اما این شهر رویایی چگونه شهری است؟ فیلم هرگز به چرایی خوب بودن و رویایی بودن این شهر اشاره نمی‌کند شاید چون کسی واقعاً نمی‌داند آنجا چگونه شهری است و همه تنها از آن شنیده‌اند. جایی در همان ابتدای فیلم آن پسر جوان به مویرا می‌گوید: «آنجا فقط یک جای دیگر است» و شاید همین جمله‌ی کوتاه تمام معنای داستان باشد. با این حال درونمایه‌ی داستان می‌تواند کمی مبهم هم باشد، چرا که فیلم نه یک فیلم عادی که فیلمی سوررئال است که بیننده خود باید از تصاویر فیلم آنچه درک می‌کند را برداشت کند. از این رو است که فیلم را با نگاهی عادی نباید نگریست و حتی برای کسانی که علاقهمند به این دنیاها نیستند هم می‌تواند خسته‌کننده باشد.
اما چه چیز است که باعث می‌شود یک علاقهمند به دنیای سینما بخواهد توجه خاصی به این فیلم داشته باشد؟ این فیلم جمله‌ی سینما جادو است را می‌تواند معنا کند؛ چرا که تمام فیلم پر شده است از تصاویری ساختگی اما زیبا. شاید باور کردن‌اش کمی سخت باشد اگر بدانیم تمام این فیلم در یک انبار کوچک ساخته شده است و جلوه‌های ویژه‌ی بصری بار زیبایی بیشتر فیلم را بر دوش کشیده‌اند. «نیکولاس بیتمن»؛ کارگردان این فیلم، برای ساخت تصاویر آن نزدیک به پنج سال زمان گذاشته و در این میان جلوه‌های ویژه‌ی فیلم‌های خوبی مانند «وندی» و «خودتان را نجات دهید»؛ محصول ۲۰۲۰ را هم برعهده داشته است. تصاویر فیلم بیشتر بازی با سایه‌ها و نورها است. استفاده از پلات‌های رنگی‌ای که بیشتر سیاه و قهوه‌ای هستند توانسته‌اند دنیای خاص و رمزآلودی که باید در فیلم وجود داشته باشد را به خوبی نشان دهند. نورهای دیده شده در پشت سر کاراکترها با نماهای لانگ‌شاتی که عموماً این اشخاص در آن دیده می‌شوند همگی شات‌های خیره‌کنند‌ه‌ای را ایجاد کرده است. حرکت دوربین در دست و لرزش مداوم آن به همراه دقت در زاویه‌های نشان دادن کاراکترهای داستان همگی از مزایای فیلم محسوب می‌شوند و تصاویر را هر چه بیشتر دیدنی‌تر هم کرده‌اند. بیتمن با استفاده از جلوه‌های ویژه‌ی خیره‌کننده‌ی خود نشان داده که سینما می‌تواند تنها تصاویری ساختگی اما جاندار باشد که بیننده‌ی خود را مبهوت کند و این همان قدرتی است که سینما را متمایز از دیگر هنرها کرده است.