پوستر فیلم نامقدس

کارگردان عجول درون‌مایه‌ی خوب را به هدر داد

نامقدس
The Unholy
محصول ۲۰۲۱
امتیاز ۱
نویسنده مصطفی ملکی

تقریباً بعد از جن‌گیر بود که تلفیق مذهب و ژانر وحشت آثار بی‌شماری را روانه‌ی پرده‌ی سینما کرد. خاصیت برخی از درون‌مایه‌های مذهبی و از آن سو کلیشه‌های ژانر وحشت سبب می‌شود مخاطب همیشه از تلفیق این دو استقبال کند. ارواح مقدس و خبیثه، موجودات ماورائی در متون مقدس، شیطان و فرشته‌ها و جنگ آسمان و زمین مواردی هستند که در هر کدام از این آثار خودنمایی می‌کنند. شیطان و تقابل او با انسان یکی از پرطرفدارترین درون‌مایه‌های آثار ژانر دلهره است.
فیلم «نامقدس» نیز به یکی دیگر از تقابل‌های شیطان و انسان پرداخته است. جرالد عکاس و روزنامه‌نگاری است که پس از دوران شهرت به قعر سقوط کرده است. او برای ثبت گزارشی ساده و روتین به شهری کوچک رفته تا بتواند هزینه‌ی حداقل یک هفته‌ی خود را تأمین کند. در حین حضور در شهر با اتفاقی مواجه می‌شود که می‌تواند زندگی حرفه‌ای او را تحت‌الشعاع خود قرار دهد. دختر لال و ناشنوایی با نام آلیس به‌یک‌باره و با فراخوانده شدن توسط مریم مقدس شفا می‌یابد و این جرالد است که از این صحنه عکس و فیلم تهیه می‌کند.
فیلم «نامقدس» می‌توانست با‌توجه به درون‌مایه‌ای که دارد یکی از آثار خوب ژانر دلهره در سال جاری لقب بگیرد. اما گویا کارگردان یونانی این اثر که سبقه‌ی زیادی در فیلم‌نامه‌نویسی هم دارد نتوانسته روایت خود را دچار سیری منطقی کند. او برای جبران ضعف‌های خود سعی کرده از «جفری دین مورگان» در نقش جرالد استفاده کند. اما نه فیزیک مورگان و نه نوع ادای دیالوگ‌های‌اش به یک روزنامه‌نگار می‌خورد. به‌نظر می‌رسد دلیل اصلی انتخاب مورگان در نتیجه‌ی حضور او در سریال پرطرفدار «مردگان متحرک» است. او پس از حضورش در این سریال دیگر نتوانسته نقش مجزایی را بدون تأثیر «نیگن» معروف بازی کند. حتی در این فیلم شاهد هستیم که بخشی از میمیک صورت او در پی خنده‌های نیگن در آن سریال است. از سویی دیگر خود کارگردان هم نتوانسته به جزئیات شخصیت‌های خود بپردازد. برای مخاطب آشنا به عکاسی نحوه‌ی دوربین به‌دست گرفتن و عکاسی جرالد بسیار مبتدیانه و آماتور است و همین باعث جدا شدن مخاطب از متن روایت می‌شود.
سیر منطقی روایت در این اثر بر هیچ اساسی پایه گذاری نشده است. تقابل‌های آلیس و جرالد و روح نامقدس هم بیشتر شبیه کپی‌برداری مضحک از چند اثر در ژانر دلهره است. جلوه‌های ویژه‌ی خوب این فیلم فدای بی‌روایتی آن شده است. روایت خوب و توانایی فیلم‌ساز در قصه‌پردازی یکی از ارکان مهم یک اثر خوب به‌حساب می‌آید. اما در این فیلم چیزی در این زمینه مخاطب را جذب نمی‌کند. حتی مخاطب پر و پا قرص ژانر دلهره نیز به‌سبب سوژه‌ی جذاب اثر آن را دنبال خواهد کرد و نه روایتی که هیچ کادربندی درستی ندارد. فیلم «نامقدس» هر قدر سوژه‌ی خوبی دارد، به‌همان اندازه روایت ضعیفی دارد که باعث می‌شود تا انتهای خود هیچ‌گاه نتواند در یک مسیر ثابت روایی و نقاط عطف به‌جا و تأثیرگذار قرار بگیرد.