شما بچه‌ها تمام زندگی من هستید

«آنی» مادر چهار فرزند است. «مکس» جوان، «پاپی» و «سزار» نوجوان و «آنتونی» کوچک که هنوز باید به مهدکودک برود. به‌نظر می‌رسد تمام چرخه‌ی این خانواده‌ی شش نفره با همت و تلاش مادر می‌چرخد. حتی «لارنت» به عنوان پدر خانواده و همسر آنی نیز دور از خانواده و تلاش‌‌های آنها دیده می‌شود. آنی تصور می‌کند به تمام امور خانواده و فرزندان آگاهی دارد به همین دلیل هم دیدن یک تست بارداری مثبت در سطل آشغال خانه باعث می‌شود او تلاش کند تا بفهمد این تست متعلق به چه کسی است.

به نظر می‌رسد همیشه ساختن فیلم در کشورهای صاحب سبک و کشورهایی که پیشینه‌ای غنی در سینما دارند کار راحت‌تری باشد. پیشینه‌ی طولانی این سینماها به فیلمسازان اجازه می‌دهد با توجه به تجربه‌های گذشتگان مسیر کوتاه‌تری را برای رسیدن به برترین‌ها بگذرانند. شاید به همین دلیل هم است که یک فیلمساز و کارگردان نوپا مانند آقای «امانوئل پولاین-آرنالد» بعد از ساخت یک فیلم کوتاه می‌تواند تجربه‌ی شیرینی در ساخت اولین فیلم بلند سینمایی خود داشته باشد.

آقای آرنالد روایت خود را با ضرب‌آهنگی بالا آغاز می‌کند و مکالمات پینگ‌پنگی و پشت سر هم مادر با معلم کوچک‌ترین فرزندش و سپس با فرزندان دیگرش در همان ابتدا به‌خوبی رابطه‌ی میان این خانواده و اعضای آن را نشان می‌دهد. در ادامه حرکت سریع دوربین و دنبال کردن مدام آنی از این موقعیت و مکان به مکانی دیگر تلاش آنی برای تسلط به تمام امور زندگی را تصویر می‌کند. آنی مادری است که همواره تلاش کرده رابطه‌ی خود را با فرزندان‌اش حفظ کند و در این بین با دانستن اینکه چیزی را نمی‌داند مشوش شده و در پی کشف راز آن است. آقای آرنالد همین گره را وارد داستان‌اش می‌کند و مسیر روایت خود را ادامه می‌دهد. آرنالد رابطه‌ی شکل گرفته میان آنی و فرزندان‌اش را به خوبی نشان می‌دهد، اما در شرح تک‌تک این اعضا مانده است‌. در واقع آقای آرنالد شخصیت‌های داستان خود را به‌نوعی حرام کرده است. او می‌توانست با ورود به زندگی تک‌تک این فرزندان و حتی پدر رابطه‌ی عمیق‌تری را با مخاطب ایجاد کند. چرا لارنت به سمت فرد دیگری کشیده شده و به آنی خیانت می‌کند و چگونه آنی با این مشکل بزرگ مواجه می‌شود شرح درستی نشده و تنها در چند سکانس عجله‌ای و کوتاه تلاش شده این گره داستانی حل شود. عدم شرح کافی شخصیت‌ها باعث شده علی‌رغم بازیگران خوب و فضای مناسب بین کاراکترها روایت نتواند چنان که باید پخته شده و مخاطب را با مشکلات و شرایط ایجاد شده میان اعضای خانواده همراه کند.