بسیار طولانی و بسیار اضافی

«آنیا» به عنوان یک محقق و دکتر بیولوژی برای تحقیق درباره‌ی گروهی از محققان فراخوانده می‌شود. این محققان برای انجام تحقیقاتی به یک آزمایشگاه مجهز در اعماق زمین رفته‌اند اما حالا مدتی است که خبری از این گروه تحقیقاتی نیست. آنیا و گروهی از سربازان به این مأموریت فرستاده می‌شوند اما ورود آنها به اعماق زمین از همان ابتدا با مشکل مواجه می‌شود و دیرزمانی نمی‌گذرد که آنها خود را با موجودی عجیب که در درون بدن انسان‌ها رشد کرده و صاحب آنها می‌شوند، مواجه می‌شوند. موجودی که به راحتی و در زمانی اندک می‌تواند نسل بشر را نابود کند.
فیلم «بسیار عمیق» فیلمی تخیلی و به نوعی ترسناک است که سعی کرده داستانی ساده را با ایجاد فضایی نو به شکلی جدید به تصویر بکشد. پلات کلی داستان کاملاً ساده است درنتیجه چیزی که قرار است فیلم در دوساعت زمان خود نشان دهد تماماً به خلاقیت‌های موجود در مسیر روایت داستان برمی‌گردد. اگر فیلم را به دو نیمه تقسیم کنیم؛ نیمه‌ی اول را می‌توان نیمه‌ی سرگشتگی شخصیت‌های داستان و خود فیلم دانست و نیمه‌ی دوم را نیمه دست‌وپازدن‌های زیاد برای شکل دادن به آن سرگشتگی‌ها. در نیمه‌ی اول هنوز خبری از آن موجود عجیب و غریب نیست و ما حتی نمی‌دانیم قرار است این گروه تحقیقاتی چه کار خاصی را انجام دهند و فیلم تلاشی هم برای نشان دادن علت اتفاقات خود هنوز نکرده است. تنها ما با گروهی مواجه‌ایم که همان ابتدا یکی از دکترهای مسئول آن آزمایشگاه از آنیا می‌خواهد که به سرعت از این منطقه زیرزمینی خارج شوند اما هرگز توضیح درستی را به آنیا و دیگران ارائه نمی‌دهد. این دکتر نمی‌تواند یا حتی تلاش زیادی نمی‌کند که آنها را قانع کند تا از این منطقه‌ی به اصطلاح خطرناک خارج شوند. -این اتفاق خود یکی از اشکالات داستان است-. از این رو است که این نیمه، نیمه‌ی سرگشتگی شخصیت‌های داستان است که مدام به دنبال چیزی می‌گردند که هنوز خودشان هم نمی‌دانند چیست و بیننده هم به دنبال کاراکترهایی می‌گردد که بتواند پرداخت درستی از آنها ببیند. این فیلم در پرداخت شخصیت‌های خود نیز وامانده است. در نیمه‌ی دوم این موجود عجیب یافت می‌شود و تمام این نیمه به تلاش این گروه برای رها شدن از دست این موجود می‌گذرد. اینکه نیمه‌ی دوم طولانی‌تر و خسته‌کننده‌تر است یا نیمه‌ی اول را شاید نتوان به راحتی پاسخ داد چرا که در هر دو نیمه سکانس‌های اضافی زیادی وجود دارد که تنها بیننده را دچار ملال می‌کنند.
اما چیزی که شاید کمی بتواند بیننده‌ی این فیلم را تحت‌ تأثیر قرار دهد تصاویر آن و خلاقیتی که در بعضی از سکانس‌ها دیده می‌شود، است. خلاقیت در تصاویری که بیننده مرگ افراد را به صورت تابلویی بر دیوار می‌بیند یا خلاقیت در شمایل خود موجود عجیبی که متشکل از افرادی شده که درگیر بیماری شده‌اند. از سوی دیگر نوع گریم شخصیت‌های درگیرشده با این موجود هم قابل توجه است و توانسته شمایل افراد را کمی ترسناک نشان دهد.
درباره‌ی موسیقی فیلم هم می‌توان گفت که به جز یک موسیقی زیبا که در سکانس‌های ابتدایی شنیده می‌شود مابقی موسیقی‌ها حرف خاصی برای گفتن ندارند و می‌توانند کمی تم ترسناک فیلم را بیشتر کنند اما تنها در همین حد. در نهایت اما این فیلم نسبت به زمانی که دارد در داستانِ خود کم آورده و بیننده را علی‌رغم سکانس‌های پایانی دور از انتظار خود راضی نخواهد کرد.

دانلود از اکت‌مووی