انیمه‌ای در باب پذیرش خود

«میو» پسر نوجوانی‌ست که همواره بر روی صندلی‌ کنار ساحل و روبه‌روی خانه‌ی «شون» می‌نشیند. شون که به همراه مادربزرگ و خواهرش زندگی می‌کند مدام او را تماشا می‌کند و نگران اوست. یک روز شون از مادربزرگ‌اش درباره‌ی میو می‌پرسد و مادربزرگ می‌گوید که او همیشه با مادرش به مغازه‌ی آنها می‌آمده اما حالا مادرش مرده است. شون از شنیدن این اتفاق ناراحت می‌شود و سعی می‌کند با میو ارتباط برقرار کند.
انیمه‌ی کوتاه شصت دقیقه‌ای «غریبه‌ای کنار ساحل» داستان دو پسر است که عاشق یکدیگر شده‌اند اما انگار هیچکدام نمی‌خواهند این عشق را باور کنند. شون از اینکه در مدرسه او را به خاطر علاقه داشتن به هم‌جنس خودش مسخره کنند، نگران و ناراحت است و نمی‌خواهد این عشق را بپذیرد. میو نیز که به تازگی مادر را از دست داده و هنوز احساس ناراحتی و افسردگی در درون خود دارد، قادر نیست این اتفاق را چنان درک کند. از این رو این دو با اینکه عشق را در درون خود حس می‌کنند اما از نشان‌دادن آن به یکدیگر طفره می‌روند.
این انیمه با داستان ابتدایی خود تاحدودی این افراد و عشق آنها را می‌تواند به بیننده نشان دهد. رابطه‌ی میان میو و شون و عدم‌قبول این رابطه از سوی هر دو در سکانس‌های ابتدایی قابل‌درک است. اما تغییر موقعیت‌های مداوم افراد و برش‌های نادرست داستان در ادامه باعث می‌شود همواره احساس شود اتفاقات گنگ هستند و شخصیت‌ها پرداخت درستی ندارند. بعد از رفتن میو به عنوان نوجوانی که خود را گم کرده فیلم برش‌خورده و کمی بعد او به عنوان جوانی بیست ساله باز می‌گردد و به عشق خود به شون مطمئن است. اما شون هنوز هم نمی‌تواند عشق خود را بپذیرد. در اینجاست که برش‌های نادرست رفتارهای هر دو و بیشتر شون را نامفهوم نشان می‌دهد. با ورود «ساکورا» این ابهامات بیشتر هم می‌شود. اگرچه فیلم تاآنجا که توانسته سعی کرده روابط میان افراد را نشان دهد اما همچنان از توضیحات واضح بازمانده است. مثلاً روابط گذشته‌ی میان ساکورا و شون به درستی بازگو نمی‌شود. اما انیمه با نشان دادن فلش‌بک‌هایی در میان خود رابطه‌ی میان میو و مادر خود را توانسته به خوبی نشان دهد و هرچه گذشته‌ی شون ابهام دارد گذشته‌ی میو به وضوح نشان داده می‌شود و این خود یکی از مزیت‌های این انیمه محسوب می‌شود.
یکی دیگر از مزیت‌های این انیمه تصاویر زیبای آن است. درست به مانند بسیاری از انیمه‌های روشن و پراامید ژاپنی این انیمه نیز با تصاویر شاد و پویای خود سعی کرده این امید را در تصاویرش نشان دهد. دریای مواج، درخت‌های پرشکوفه، گل‌های زرد و صورتی رنگ به همراه آسمان آبی فضایی آرام را برای این عاشقان فراهم آورده است. جزئیاتی که برای نشان دادن محیط پیرامونی؛ دریا، درخت‌ها، گل‌ها و حتی آسمان و نیز وسایل خانه و شکل غذاها به کار برده شده هم بر زیبایی این تصاویر افزوده است. از سوی دیگر صدای طبیعت، گنجشکان، باد و دریا باعث زیبایی شنیداری این انیمه است و نوای پیانوی آرامی که در میان این موسیقیِ طبیعی شنیده می‌شود با تصاویر انیمه درهم آمیخته‌اند تا لذت دیدن و شنیدن داستان را دوچندان کنند.