«هنری» پسر ده سالهای است که یک سال پیش به همراه پدر و مادر خود به شهری جدید نقل مکان کرده اما هنوز که هنوز است نتوانسته یک دوست هم برای خود پیدا کند. او هیچ استعدادی برای یافتن دوست ندارد. به تازگی او به یک دورهمی کوچک در خانهی یکی از دوستاناش دعوت شده اما برای رفتن به این خانه باید نسخهی قدیمی و منتشرنشده از یک فیلم کمیک را با خود ببرد. پدر او که عاشق فیلم و سینما است و میتوان گفت یک کلکسیونر است، این فیلم را در اتاق مخصوص فیلماش دارد. هنری نیز پنهانی این فیلم را برداشته و به خانهی دوستاش میبرد. اما هنگامی که به خانهی آنها میرسد متوجه میشود که تنها جلد آن فیلم را با خود آورده است.
فیلمهای کودکانه و فیلمهایی که مخصوص نوجوانان هستند اگر جذابیتهای داستانی خود را داشته باشند، میتوانند حتی برای بزرگسالان هم جذاب باشند. سری فیلمهای «تنها در خانه» از این نوع فیلمها هستند که در آن پسر کوچک اما باهوش و خلاق آن با ایجاد موقعیتهای کمدی و ماجراجویانهی جذاب باعث میشود تمام مخاطباناش از هر قشری مشتاق به دیدن فیلماش شوند. در این سری فیلمها خلاقیت داستان و منطق روایی آن در کنار بازیگران فیلم توانسته فیلمهایی مثالزدنی را ایجاد کند که هرگز از ذهن مخاطب نرود. فیلم «دزدیکی حرکت کردن» هم با طرحی شبیه به این فیلم که البته اساس آن با فیلمهای مثال زده متفاوت است سعی کرده یک ماجراجویی شیرین را در برابر مخاطب کودک خود قرار دهد.
شاید با دیدن سکانسهای ابتدایی فیلم «دزدکی حرکت کردن» برای بیننده قابل باور نباشد که این فیلم بتواند مسیر داستانی منطقی و گاه خلاقی را در خود داشته باشد اما با گذشتن زمانی از فیلم بیننده متوجه میشود که میتوان منطق روایی ساده و حتی شیرینی را در مسیر این فیلم دید. این فیلم برای کودکان میتواند جذاب باشد اگرچه بزرگسالان را به احتمال زیاد خسته خواهد کرد چراکه مسیر داستان در ذهن یک بزرگسال میتواند بسیار ساده باشد اما حتی همین سادگی نیز منطق و مسیر داستانی کاملی را دارد.
هنری با دعوت سه دوست عشقِ فیلماش وارد خانه آنها میشود اما فیلم را با خود نیاورده است. مهمترین نکته داستان در اینجا نمود پیدا میکند که هیچ کدام از آن سه دوست فکر نمیکنند هنری دروغ میگوید و این دقیقاً رفتاری است که کودکان نسبت به هم دارند اما امروزه بیشتر فیلمها با قرار دادن افکار بزرگسالانه و خبیث سعی میکنند داستانهای خود را جذاب کنند، کاری که این فیلم در خود انجام نداده و این امر داستان را زیباتر هم کرده است. در ادامه این چهار دوست تصمیم میگیرند به خانهی هنری بروند و فیلم را برای دیدن بیاورند. در این مسیر اتفاقاتی برایشان رخ میدهد. اما نکتهی جالب توجه و شاید به نوعی هوشیارانه دیگر این فیلم در آن است که فیلم برای پوشاندن ضعفهای خود در نمایش اتفاقات از نقاشیهای کمیک استفاده کرده و هر زمان که دیده نمیتواند داستان خود را به صورت واقعی به تصویر بکشد از نقاشیهای کمیک ابهره برده است. از این رو هم توانسته ایرادات خود را بپوشاند و هم توانسته داستان خود را خلاقتر کند. البته نباید از بازی خوب و راحت بازیگران کودک فیلم نیز گذشت. با تمام این اشارات اما این فیلم آن جنبههای حرفهای یک فیلم سینمایی خاص را ندارد و احتمالاً خود کارگردان و عوامل آن هم این را میدانسته و توقعی بیش از این از فیلم خود نداشتهاند.
دانلود از سایت مگابوی