قسمت دوم هم قابل قبول بود

در سال ۲۰۲۰ قسمت دوم از سری فیلم‌های «مرداب سیاه»، ساخته‌ی «اندرو تروکی»، را مرور کردیم. تروکی در آن فیلم تقریباً همه‌ی توان خود را برای ارائه‌ی اثری ضعیف به کار گرفته بود و باید گفت موفق هم شده بود. اما تروکی در سال ۲۰۱۰ نیز کار خود را با فیلمی از سری آثار تقابل انسان و کوسه‌ها روی پرده برد بود. «صخره‌ی سنگی» در سال ۲۰۱۰ جدای از همه‌ی آثار قبل و بعد از خود با این درون‌مایه بود. گویی همان قصه‌ای که در زیرمتن «آرواره»ی اسپیلبرگ وجود داشت، در فیلم تروکی قوت گرفته بود. حال تروکی در دومین اثر از این سری فیلم‌ها باز هم قادر است مخاطب را نه با هیجان، بلکه با قصه‌ی خود جذب کند.
در فیلم‌های هیجان‌انگیز با درون‌مایه‌ای تقابل انسان و یک حیوان وحشی همیشه یک نقص بزرگ وجود دارد و آن قصه است. اصولاً بسیاری از کارگردان‌های این دست آثار نه شخصیت‌پردازی برای‌اشان مهم بوده و نه خط روایی. همین باعث شده تا بیشتر آن‌ها دست‌به‌دامان جلوه‌های ویژه شوند. در این تقابل‌ها که دنیای اطراف کاراکترها میزانسنی جز آب (در تقابل با کوسه‌ها) وجود ندارد، جلوه‌های ویژه‌ی ضعیف بیش‌ازپیش خود را نمایان می‌کند. حال تروکی با سابقه‌ای به‌اندازه‌ی یک دهه قرار است بار دیگر کاراکترهای خود را در سواحل استرالیا به نبرد با کوسه ببرد.
شاید اولین اتفاقی که پس از این فیلم در ذهن مخاطب می‌افتد، مرور کردن ذهنی کاراکترهاست. «نیک»، «جودی»، «انی»، «لیزا» و حتی «کثی». نیک، انی و کثی خواهر هستند. افتتاحیه‌ی فیلم غواصی نیک و کثی به‌همراه جودی و لیزا را در آ‌ب‌های ساحلی نشان می‌دهد. از آن‌سو تقابل کثی و گرگ، دوست پسرش، را در یک نما می‌بینیم و پس از آن نیک و انی در نمایی دیگر مکالمه‌ای کوتاه با هم دارند و مخاطب از تسلط مادرگونه‌ی نیک روی خواهران خود باخبر می‌شود. پیامک کثی و درخواست کمک و رفتن نیک به خانه‌ی او و مواجه شدن با جنازه‌ی بی‌جان خواهر در وان حمام. تروکی برعکس بسیاری از روایت‌هایی از این دست، فیلم خود را نه با کوسه‌ی خونخوار، که با شخصیت‌پردازی مینیمال و کاملاً منطقی کاراکترهای تأثیرگذار آغاز کرده است. زمانی که چنین افتتاحیه‌ی قابل اعتنایی را شاهد باشیم، حداقل دیگر خیال‌امان راحت است که منطق روایی در ادامه‌ی فیلم نیز حفظ خواهد شد.
تروکی در فیلم خود سعی دارد بیشتر به افسردگی حاصل از فقدان بپردازد و کوسه را همچون این افسردگی روی دوش نیک قرار دهد. به‌همین سبب تا جایی که می‌تواند از جلوه‌های ویژه‌ای که در نهایت باعث افت فنی فیلم می‌شوند دوری می‌کند. همین امر باعث شده تا بحران روحی نیک و فلش‌بک‌های لحظه‌ی مرگ کثی در ذهن او دائم مخاطب را از تعلیق‌های فیلم دور کند. به‌همین سبب است که چند حمله‌ی ناگهانی کوسه به آن‌ها مخاطب را دچار هیجان لحظه‌ای می‌کند. فیلم جدید آقای تروکی نویدبخش این است که فیلم‌ساز اگر بخواهد، می‌تواند به‌همین سادگی مخاطب را درگیر قصه کند. کوسه در فیلم جدید آقای تروکی نقش یک تراپیست را دارد؛ تراپیستی که ممکن است کاراکتر را در مواجهه‌ای مرگ‌بار مقابل درد فقدان قرار دهد.