ترسیم دنیایی که همهروزه ما را احاطه کرده است
در سال ۲۰۲۰ پروندهای قضایی در کرهی جنوبی با بیش از ۱۰۹ قربانی تشکیل شد. این پرونده «انتیایچ روم» نام گرفت. بین سالهای ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۰، فردی با نام مستعار «گاد گاد» هشت گروه در تلگرام دایر کرده بود که در آنها و در ازای گرفتن پول بهصورت رمزارز ویدیوهای جنسی مردمان عادی را به فروش میگذاشت. «هونگ سوک-کو» در اولین تجربهی بلند داستانی خود در سینما بهسراغ روایتی با همین درونمایه رفته است. کاراکتر اصلی او فردی با نام «یو-بین» است که در یک دبیرستان مشغول به کار است. در سکانس ابتدایی دو دانشآموز بهعلت همراه داشتن عکسهایی از زنان و دانشآموزان مدرسه در تلفن همراه خود توسط یو-بین تنبیه میشوند. پس از این افتتاحیه، دوربین تا انتهای فیلم همراه یو-بین میماند و لایهلایه از زندگی او را به مخاطب نشان میدهد.
همانطور که در بالا اشاره شد، کارگردان تمام تمرکز خود را روی سوءاستفادههای جنسی از زنان در کرهی جنوبی گذاشته است. در این فیلم هم همانند آن پروندهی معروف، یک فرد با بهاشتراک گذاشتن لحظات خصوصی زوجهای جوان از آنها اخاذی میکند و سپس با نشر آن فیلمها از مخاطبان خود پول میگیرد. این روایت تا جایی که توان کارگردان بوده سعی دارد این رخدادها را تبدیل به یک اثر هیجانانگیز و جنایی کند. اما پرداخت جنایی آن از ابتدا تا انتها عقیم میماند. سرعت رخدادها و برشها بهقدری زیاد است که کاراکترهای پلیس در فیلم عملاً از مسیر روایت اصلی حذف میشوند. از سویی دیگر کارگردان سعی دارد گذشتهی یو-بین را هم به مخاطب نشان دهد. اما ابهامی که در بهتصویر کشیدن این گذشته در ذهن مخاطب ایجاد میشود، پرسشها در باب مرزهای اخلاقی این کاراکتر را بیشتر میکند. آیا یو-بین واقعاً فیلمهای خصوصی خود و دوست دختر سابقاش را نشر داده یا طبق دیالوگ بین او و دوست صمیمیاش، همهچیز به طمع و هوس آن دوست بازمیگردد. اگر این دیالوگ را بپذیریم، پس عذاب وجدان یو-بین از پخش شدن این فیلمها و پیشنهاد پول به دوست دخترش در کدام از قسمت از روایت قابل تعریف هستند. این تناقضها در منطق روایی این فیلم باعث بر هم خوردن جریانی میشوند که کارگردان قصد داشته به روایت خود تزریق کند.
درونمایهی فیلم «توزیعکنندگان» یکی از سیاهترین موضوعات عصر تکنولوژی است. اما روایت کارگردان کرهای آنقدری وارد این سیاهی نمیشود تا مخاطب خود را حداقل به کمی تأمل در باب این رخدادها وا دارد. روایت او یک اثر هیجانانگیز باقی میماند و سیر اتفاقات فقطوفقط یو-بین و زندگیاش را، آن هم بهطور ناقص، زیر ذرهبین میبرند. بهطور مثال نقش معلم همکار یو-بین در این ماجرا میتوانست پررنگتر از چیزی باشد که میبینیم. این کاراکترهای پرداختنشده و عقیم در سرتاسر این روایت وجود دارند و آن را از تکوتا میاندازند. باید گفت که این فیلم یک طرح خوب است و باید دید در آیندهای نزدیک آیا فیلمساز قدرتمندتری بهسوی آن خواهد رفت یا خیر. فیلم «توزیعکنندگان» میتوانست هم بازنمایی رنج دیگران و هم اثری آگاهیبخش برای بخش بزرگی از جامعهای باشد که هر روزه در حال استفاده از تلفنهای هوشمند هستند. در نهایت باید گفت که این درونمایه در میان گوناگونی آثار سینمایی جهان جای محدودی دارد و باید آثار بیشتری را در یک سال سینمایی به خود اختصاص دهد.
نظرت دربارهی این فیلم چیست؟
برای پیوستن به گفتوگو وارد شو
نظرها با هویت سینمایی حساب تو منتشر میشوند.