بابانوئلی که همواره دوست داشتنی است

«جولز» بعد از مرگ پدرش در سال گذشته دیگر اعتقادی به کریسمس و گرفتن جشن ندارد از این روست که وقتی پدربزرگ‌اش به همراه خواهر کوچک‌اش درحال تزئین درخت کریسمس هستند او گوی محبوب پدربزرگ‌ را برمی‌دارد و با تکان دادن آن خود را در مکانی متفاوت از مغازه پدربزرگ می‌بیند. کمی بعد او متوجه می‌شود پدربزرگ او بابانوئل واقعی است و بعد از مرگ پدرش با اینکه پدربزرگ پیر شده است اما باید کار بابانوئل را انجام دهد. پس جولز سعی می‌کند به پدربزرگ در این راه کمک کند.
بابانوئل یکی از سوژه‌های دوست‌داشتنی کودکان امروزی شده و آنقدر درباره‌ی آن فیلم ساخته شده که دیگر نه تنها کودکانی که کریسمس جزو فرهنگ‌شان است بلکه کودکانی که این کاراکتر را تنها در فیلم‌ها می‌بینند هم به خوبی این شخصیت را می‌شناسند. امروزه از هر کودک ایرانی هم که بپرسی بابانوئل را می‌شناسد اما حتی شاید اسم عمو نوروز را هم نشنیده باشد. پس تعجبی ندارد که رفته‌رفته فرهنگ اصیل ایرانی درحال کمرنگ شدن یا حتی ناپدید شدن است. تا زمانی که فیلم‌های سینمایی و سریال‌های سفارشی در حال ساختن از سوژه‌های مبتذل و نشان دادن ثروت‌های عجیب و غریب اهالی خاص ایرانی هستند نباید تعجبی هم کرد که کودکان‌مان بابانوئل را بیشتر از عمو نوروز بشناسند.
فیلم «خانواده کلاوس» این بار از کشور بلژیک سعی کرده است متناسب با دید کودکان و نوجوانان روایتی ساده از بابانوئلی داشته باشد که با کمک آدم‌های کوچک پیرامونی‌اش سعی دارد زندگی کودکان را شادتر کرده و آرزوهای کوچک‌شان را برآورده کند. این فیلم کاملاً کودکانه است و می‌تواند با فضای شاد و پرامیدی که دارد کودکان یا حتی نوجوانان کم‌سن‌وسال‌تر را با خود به راحتی همراه کند. مسیر روایت فیلم اگرچه ساده و حتی برای ما بزرگ‌ترها قابل‌پیش‌بینی است اما برای کودکان کاملاً جذاب و دارای کشش داستانی است. خلاقیت‌‌های مسیر روایت و نیز خود فضای داستان باعث می‌شود بیننده‌ی آن با آن همراه شده و دل‌اش بخواهد با جولز به کشف دنیاهای دیگر بپردازد. قرار دادن چند آدم کوچک در کنار بابانوئل و کمکی که هر یک از آنها انجام می‌دهند برای کودکان جذاب است. یکی از این آدم‌های کوچک‌ پرواز می‌کند، دیگری در کشو اتاق بابانوئل آرزوهای کودکان را یادداشت می‌کند و آن یکی یادداشت‌ها را بلند بلند می‌خواند تا جولز از زیرزمین جادویی خانه‌ی بابانوئل تمام درخواست‌های کودکان را بردارد. زیرزمینی جادویی و بزرگ که در چشمان کودکان قابل‌باور و دوست‌داشتنی است.
فیلم «خانواده کلاوس» اگرچه از جلوه‌های ویژه‌ی کمی بهره برده است اما آنچه که در مسیر داستان استفاده کرده آنقدر واقعی و زیباست که بیننده‌ی کودک هرگز تصور نمی‌کند آنچه در حال دیدن‌اش است واقعی نیست و از این رو می‌تواند با تمام سکانس‌ها و البته فضاهای ایجاد شده در آن ارتباط کامل برقرار کند. از سوی دیگر شخصیت‌های داستان نیز بدون اینکه تعدادشان چندان زیاد باشد و بی‌جهت در روایت قرار گرفته باشند می‌توانند مسیر روایت را منطقی کرده و به اصل داستان وفادار باشند. با تمام این احوالات و خلاقیت‌های به کار رفته شده اما باید گفت این فیلم کودکانه برای یک بار دیده شدن ساخته شده است و قرار نیست آن هیجان و خلاقیت خاص یک روایت ناب را که بتواند برای همیشه در ذهن کودک باقی بماند را بسازد. تنها می‌تواند برای ساعتی کودک در آرزوی دیدن بابانوئل را خوشنود کند.