داستانی که فقط برای بار اول خلاقانه بود

«جولز» حالا که می‌داند پدربزرگ‌اش بابانوئل واقعی است خوشحال از آمدن کریسمسی دوباره می‌خواهد باز هم با پدربزرگ همراه شود. آنها می‌خواهند به مانند هر سال امسال نیز هدایا را برای کودکان بفرستند. اما نامه‌ای خاص به دست جولز می‌رسد. این نامه از طرف دختر کوچکی آمده است که مادر و پدرش از هم جدا شده‌اند. او از بابانوئل می‌خواهد کاری کند که این آنها بار دیگر یک خانواده شوند.
قسمت اول فیلم «خانواده‌ کلاوس» که در سال ۲۰۲۰ منتشر شده بود را با هم مرور کردیم. در این مرور گفتیم که این فیلم خلاقیت‌های خوبی برای اینکه بتواند مخاطب کودک و نوجوان کم‌سن‌و‌سال را متوجه خود کند، دارد. دنیای خلاقی که برای بابانوئل در این فیلم ساخته شده بود، دنیایی جذاب و ماجراجویی برای کودکان می‌توانست باشد. اما واقعیت این است که این دنیا علی‌رغم پتانسیل بالایی که دارد نه در فیلم اول و نه در فیلم دوم به خوبی استفاده نشده است. همه‌چیز به نظر زمینی و بسیار ساده می‌آید. مفاهیم در این فیلم بدون هیچ خلاقیتی ارائه می‌شوند به همین دلیل این اتفاق می‌تواند کودک را خسته کند. ما با موجودات کوچکی در این دنیا مواجه هستیم که می‌توانند هر یک توانایی خاصی داشته باشند، اما این موجودات جز پرواز کردن بعضی از آنها کار دیگری انجام نمی‌دهد. این فیلم می‌توانست با بسط دادن به توانایی موجودات خود خلاقیتی در مسیر داستان ایجاد کند و مخاطب کودک امروزی را به دنبال خود بکشاند. در زمانی که کودک با ابزارهای بسیاری مواجه است تا خود را سرگرم کند تنها شهامت یک نویسنده و کارگردان برای خلق دنیایی جذاب و بهره بردن از آن است که می‌تواند این کودک را با خود همراه کند.
قسمت دوم فیلم «خانواده کلاوس» مزیت برتری بر فیلم اول آن ندارد. در فیلم اول حداقل همه‌چیز جدید و جذاب به نظر می‌رسید، اما این فیلم دیگر آن جذابیت دنیای جدید را ندارد و داستانی که ارائه می‌دهد داستانی تکراری و بدون ماجراجویی است. شخصیت‌های آن پرداخت خوبی ندارند و تعریفی که از آنها ارائه می‌شود کاملاً سطحی است. «روبن واندنبور»، کارگردان و نویسنده‌ی این فیلم، احتمالاً تصور کرده است چون برای کودکان فیلم می‌سازد نیازی هم نیست شرح کاملی از شخصیت‌های آن را ارائه دهد. در صورتی که همه می‌دانیم احساسات برای کودکان حتی بیش از بزرگ‌ترها قابل رویت است. جالب‌توجه‌تر آن است که واندنبور حتی شخصیت‌های اصلی داستان‌اش کودکانی هستند که در روایت بسیار حساس و باهوش‌اند، پس خود او چگونه داستانی را تصویر می‌کند که مخاطب کودک‌اش را دست کم گرفته است؟ این کارگردان تازه‌کار در حقیقت شهامت پرداختن بیشتر و ایجاد خلاقیت‌های بهتر را ندارد و به همین دلیل هم فیلم‌اش تنها برای زمانی کوتاه و آن هم یک‌بار شاید بتواند کودک مخاطب‌اش را سرگرم کند.