اکشن تیپیکال، پاپکورنی، جذاب و سرگرمکنندهی کرهای
«پارک هون-جونگ» معیار اکشنهای کرهایست و در این شکی نیست. با مرور کارنامهی درخشان او و بهیاد آوردن آثاری چون «دنیای جدید»، «ببر»، «شب در بهشت»، و دو فیلم «ساحره» ساختار محکم و قابل دفاع این کارگردان در اکشن و جنایی سینمای کره را مشاهده میکنیم. او بسیار راحت فیلم میسازد و بهسادگی از مفاهیم ژانری در آثار خود بهره میبرد. پارک نئونوآر را در یک اکشن ساده و خطی تبدیل به خط اصلی داستان میکند و از همین طریق خط فاصل بین خیر و شر را از بین میبرد. او در اثر جدید خود بار دیگر داستانی پیچیده اما در ادامه ساده و قابل هضم را مقابل مخاطب اکشن قرار میدهد.
آن چیزی که در آثار پارک میبینیم جز ساختار و بطن اصلی روایتهای اکشن و جنایی کره نیست. ابتدا افتتاحیهای خشن وجود دارد تا مخاطب تکلیف خود را با ادامهی اثر بداند و در ادامه پیچش روایی تا حدی که برخی مخاطبان را تا انتهای پردهی اول جانبهلب میکند. در مرورهای بسیاری ذکر کردهام که تنها راه رهایی از سردرگمی در این نوع پیچشها فقطوفقط وارد شدن به پردهی دوم است. در این پرده کارگردان آنقدر کاراکترها را درون قاب به اینسو وآنسو میبرد تا مخاطب دنیای خلقشدهی او را بهخوبی درک کند. حالو هوای این فیلم نیز جز آنچه گفتیم نیست. روایت ابتدا با یک قاتل حرفهای و به رخ کشیدن تواناییهایاش آغاز میشود و در ادامه کاراکتر دیگری که یک بوکسور آماتور فیلیپینی-کرهایست وارد قاب میشود. پارک در پردهی اول برخی از قطعات پازل را بهعمد در اختیار مخاطب قرار نمیدهد، چرا که قصد دارد مسیر این اکشن را وارد دنیای نئونوآرها کند. بههمین سبب است که مخاطب حتی انتهای پردهی سوم هم نمیداند آن فاتل نجیبزاده خیرخواه است یا یک روانی خندان.
پارک هون-جونگ نه برای مخاطب کرهای زبان، بلکه برای هر مخاطب علاقهمند به ژانر اکشن در سرتاسر دنیا نامی شناختهشده است. شاید رمز موفقیت او را در ساخت بلاکباسترها و کالتهای کرهای باید در تسلط بیچونوچرایاش روی ژانرهای سینمایی و ترکیب آنها در روایتهایاش دانست. پارک در این اثر نیز دنیای بسیطی از اکشن را مقابل مخاطب قرار میدهد؛ از تقابلهای جمعی با برشهایی که در میاناشان نماهای هلندی مشهود است تا تعقیبوگریزهای شکارچی و طعمه که هیجان را در مخاطب برمیانگیزد. اکشنهای این کارگردان کامل هستند. او هم سینمای سرگرمی را میشناسد و هم بهراحتی میتواند سینهفیلها را با خود همراه کند. زمانی که کارگردان بتواند محتوا و فرم را این چنین در دستان خود داشته باشد، مخاطب نیز با دنیای او ارتباط برقرار میکند و وارد آن میشود. اکشن «آقازاده» همان تیپیکال ساختار اکشن کرهای را در خود دارد. این اثر اولین فیلم بلندی است که دو بازیگر نقش اصلی آن تجربه میکنند و بهنوعی باید گفت پارک در این اثر بیشتر به بازیگردانی و کشف استعداد پرداخته است. شاید همین نگاه آرسن ونگری باعث شده روایت او نسبت به آثار دیگرش لگد کمتری خورده باشد و هر چه در قاب میبینیم گویی تست بازیگری اکشن از این دو بازیگر است. در هر حال باید دید که این دو بازیگر پس از حضور در اثر یکی از فیلمسازان مطرح کرهای میتوانند مورد توجه دیگر فیلم سازها قرار بگیرند یا خیر.
نظرت دربارهی این فیلم چیست؟
برای پیوستن به گفتوگو وارد شو
نظرها با هویت سینمایی حساب تو منتشر میشوند.