آنتولوژی هنگکنگی حتی توان شوک لحظهای هم نداشت
مخاطبان سینمای دلهره میدانند که فرم آنتولوژی حتی در آثار کمهزینه و سینمای گروه ب نیز حداقل چند اپیزود قابل اعتنا دارد. بههمین سبب است که در میان گونههای مختلف ژانر دلهره، یکی از اولویتهای انتخاب برای مخاطب این ژانر آثار آنتولوژی هستند. سینمای هنگکنگ و تایوان طی چند سال اخیر در ژانر دلهره بسیار فعال بودهاند. هر از گاهی از این دو سینما آثار قابل تأملی را در ژانر دلهره شاهد هستیم. در یکی از جدیدترین کارهای سینمای هنگکنگ، آنتولوژی سه اپیزودی «حکایتهایی از امور اسرارآمیز» روی پرده رفته است.
«فروت چان» و «چی کونگ-فونگ» چهرههای شناختهشدهای در عرصهی فیلمسازی هنگکنگ هستند. از آثار این دو میتوان به فیلمهایی چون «محصول هنگکنگ» و «سخاوت» اشاره کرد. این دو فیلمساز در کنار چهرهای جدید با نام «وسلی هوی ایپ سانگ» کارگردانی این سه اپیزود را برعهده دارند.
قرار است هنگکنگ تبدیل به خط واصل این سه اپیزود شود و هر سه اتفاق در گوشهوکنار آن رخ دهند. در اپیزود اول امیدوار میشویم که قرار است یکی از همان شوکهای داستانکوتاهی و سکانس پایانی را شاهد باشیم. اما هر چه داستان خوانندهی جوان به پیش میرود، نماهای اضافی و کاراکترهای خنثی تبدیل به بار سنگین روایت میشوند. بازیگران این اپیزود آنقدر بد هستند و آنقدر در خوانش نقش خود ضعیف عمل کردهاند که نقصهای روایت را پشت خود پنهان میکنند و گویی مخاطب همهچیز را از چشم آنها میبیند.
پس از اپیزود اول به این نتیجه میرسیم که واژهی «امور اسرارآمیز» در عنوان فیلم بهخیال سازندگان حربهای زیبا برای اثر جناییاشان است. مخاطب از اپیزود دوم دیگر در معرض یک اثر جنایی و رازآلود قرار دارد. متأسفانه اپیزود دوم همان حفرههای اپیزود اول را در خود دارد و اینبار جلوههای ویژهی مبتدیانه نیز به لیست بلندبالای نقصها اضافه شده است. روایت دوم حتی مانند روایت اول کمی تعلیق هم ندارد. حتی منطق روایی این اپیزود نیز از همان ابتدا زیر سوال است و نمیتوان با کلیت روایت ارتباطی برقرار کرد.
اما آنچه که این فیلم آنتولوژی را بهعنوان یک اثر سینمایی میتواند نگاه دارد، اپیزود سوم است. در این اپیزود نیز با یک جنایت پنهان در آپارتمانی استیجاری مواجه هستیم. آقای فونگ در این اپیزود با اضافه کردن ابزوردیسمی که سالها در سینمای کمدیاش ارائه داده، سعی دارد راز یک جنایت را پشت دیوارهای این آپارتمان قدیمی فاش کند. روایت او حداقل مزیتی که به دو روایت قبلی دارد در استفادهی بهینه از جلوههای ویژه و بازیگران است. مخاطب در این اپیزود با بازیگرانی روبهرو میشود که حداقل تواناییهای ابتدایی نقشخوانی را دارند. اما اپیزود آقای فونگ هم به همان درد نداشتن منطق روایی دچار است و از این زاویه با قدرت در کنار دو اپیزود قبلی قرار میگیرد.
سینمای هنگکنگ و تایوان آثار خوبی در ژانر دلهره داشتهاند و هنوز هم به جرأت میتوان گفت که این دو سینما پتانسیل بالایی برای تولید اثر در ژانرهای مختلف سینمایی و بهخصوص ژانر دلهره دارند. اما با چنین آثاری نمیتوان در سینمای دلهرهی جهان قد علم کرد. این آنتولوژی شروع یک فرنچایز آنتولوژی است و باید دید در سریهای بعد آیا ضعفهای ساختاری فیلم اول برطرف میشود با همچنان با اپیزودهایی پر از حفره و خالی از بازیگر توانا مواجه خواهیم شد.
نظرت دربارهی این فیلم چیست؟
برای پیوستن به گفتوگو وارد شو
نظرها با هویت سینمایی حساب تو منتشر میشوند.