توهین به بیننده

سکانس‌های ابتدایی فیلم همگی با برش‌های کوتاه و سریع خانواده‌ای را نشان می‌دهد که منتظر به دنیا آمدن فرزندشان هستند. پسر آنها متولد می‌شود و فیلم تا سن هفت سالگی زندگی «آدام» را با همین برش‌های کوتاه و سریع دنبال می‌کند و او را پسری شبیه به تمام پسران دیگر نشان می‌دهد. از سن هفت سالگی است که آدام تغییر می‌کند و رفتارهایی را از خود نشان می‌دهد که همگی رفتارهای دخترانه هستند.
فیلم «همانگونه که هستم» سعی دارد به مانند بسیاری از فیلم‌هایی که امروزه در سینما و در باب هم‌جنس‌گرایی ساخته می‌شود، از این نوع رفتارها حرف بزند اما از همان پنج دقیقه‌ی ابتدایی داستان که آدام را از کودکی تا سن هفت سالگی با برش‌های سریع نشان می‌دهد، می‌توان دانست که ما قرار است با چه فیلمی روبه‌رو باشیم. فیلمی که همه‌چیز در آن تنها یک نمایش ساختگی از پسری است که احساس می‌کند دختر است و اما هیچکس نه خانواده و نه دوستان مدرسه و نه حتی معلمان مدرسه نمی‌توانند آن را بپذیرند.-تنها چند نفر در این میان او را درک می‌کنند-. فیلم آنقدر سکانس‌های بیهوده و نمایشی دارد که ذکر تمام آنها به اندازه‌ی تمام دو ساعت زمان فیلم است. از این رو به راحتی می‌توان گفت تمام فیلم بیهوده و حتی احمقانه است.
فیلم «پسر بامزه» یکی از فیلم‌های در باب هم‌جنس‌گرایی است و مانند فیلم «همانگونه که هستم» ما را با پسر کوچکی آشنا می‌کند که او نیز از همان کودکی رفتارهای دخترانه دارد. با نگاهی به دو فیلم به خوبی می‌توان تفاوت فاحش سکانس‌ها را دید. در هر دو فیلم سکانسی وجود دارد که هر دو پسر کوچک درحال آرایش کردن خود هستند و از آن لذت می‌برند اما در فیلم «پسر بامزه» نوع فیلمبرداری و نوع بازی بازیگر نقش آرچی و فضای داستان به گونه‌ای است که می‌توان به راحتی آرچی را درک کرده و دوست‌اش داشت. اما در فیلم «همانگونه که هستم» بازی مصنوعی بازیگر آدام و حتی گلاه‌گیسی که بر سرش قرار داده‌اند تا موهای‌اش کمی دخترانه شود همه سکانسی طنزآلود را ایجاد کرده‌اند که به هیچ عنوان نمی‌تواند احساسی را در ما ایجاد کند. اتفاقات در کودکی و سپس نوجوانی و درنهایت جوانی آدام آنقدر سریع و بدون هیچ پرداخت درستی ادامه می‌یابد که ما را خسته خواهد کرد. از همه بدتر اما سکانس‌های جوانی آدام است. آدام در نوجوانی بالاخره توسط خانواده آن هم با سکانس‌هایی سطحی پذیرفته می‌شود چنانکه حتی نام‌اش را به سوفیا تغییر می‌دهد درنتیجه در جوانی بازیگر نقش آدام، دختری بسیار زیبارو می‌شود که هیچکس باور نخواهد کرد او زمانی پسری بوده که هم‌جنس‌گرا بوده است. از این رو فیلم در سکانس‌های پایانی خود بیش از پیش به بیننده و هوش بیننده‌اش توهین کرده است.