نوشتهی ابتدایی فیلم از اتفاقی هولناک و واقعی در کشور ژاپن سخن میگوید که قرار است در این فیلم یک خانواده را تحتتأثیر خود قرار دهد؛ در لیست رسمی کشور ژاپن از سال ۱۹۷۷ تاکنون بیش از سیزده فرد توسط دولت کرهی شمالی دزدیده شدهاند و بسیاری دیگر از افرادی که به ناگاه گم شدهاند و هرگز از آنها خبری نشده است نیز در لیست غیررسمی آن قرار گرفتهاند. حال یک خانواده بار دیگر فرزند خود را از دست داده و این فیلم قرار است اثرات این ناپدیدشدن ناگهانی را به تصویر کشد.
تصور کنید یک روز به شما خبر دهند که برادر، خواهر یا فرزندتان توسط افرادی به دلایلی نامعلوم دزدیده شده است و احتمالاً دیگر هرگز از او خبری نخواهد شد. چه احساسی خواهید کرد؟ تصور این اتفاق هم آنقدر دردناک است که میتواند نفس را در سینه حبس کند. ندانستن اینکه عزیز آدمی نه تنها دیگر کنارش نیست بلکه از سرنوشت او نیز خبری در دست نیست، میتواند به راحتی آدمی را دیوانه کند؛ او زنده است یا مرده؟ غذای خوبی میخورد یا نه؟ در چه جایی میخوابد؟ اصلاً اجازهی خوابیدن دارد؟ آیا او را شکنجه میکنند یا قرار است موش آزمایشگاهی افرادی دیگر شود؟ کشور ژاپن هرگز علت این ربودنها را کشف نکرده است و خانوادههای داغدار آن هرگز دیگر خبری از عزیزان خود نشنیدهاند.
فیلم «دزدیده شده» با نشان دادن تکتک اعضای خانواده سعی دارد هضم اتفاق رخ داده را در درون هر فرد به گونهای جداگانه به تصویر کشد. هر عضو خانواده با توجه به روحیات متفاوتی که دارد به گونهای متفاوت نیز نسبت به این اتفاق واکنش نشان میدهد. پسر خانواده با دویدنهای هر روز صبح خود و انجام طولانی مدت ورزش بوکس در شبهنگام سعی میکند تا میتواند خود را از جمع خانواده دور کند. او نمیتواند خانواده را بدون برادرش تصور کند. دختر خانواده اما کاملاً برعکسِ برادر تمام تلاش خود را میکند تا صبحها همه را دور میز صبحانه جمع کند و شبها با قرار دادن انواع غذاها خانواده را مجاب برای نشستن دور هم کند. از سوی دیگر پدر تلاش میکند تا با بیانیههای مختلفی که در برنامههای تلویزیونی متفاوت ارائه میدهد درد نبود پسرش را کاهش دهد. مادر اما با همه متفاوت است. مادر تنها سکوت میکند و با ساختن پرندههای اوریگامی میخواهد باور کند که پسرش باز میگردد. -در داستانهای افسانهای ژاپن آمده است که اگر فردی بتواند هزار پرندهی اوریگامی را بسازد، به آرزوی خود خواهد رسید-. البته این سکوت هم روزی شکسته میشود چنان چون شکستن افراد دیگر خانواده.
فیلم «دزدیده شده» توسط «تاکا تسوبوتا» نوشته و کارگردانی شده است. داستانی کوتاه که تنها با نشان دادن روحیات عمیق شخصیتهای خود و پرداخت دقیق به آنها ما را با خود همراه کرده است. تنوع این شخصیتها هم نه آنقدر زیاد است که داستان را آشفته کند و توانایی پرداخت به آنها را از تسوبوتا بگیرد و نه آنچنان کم است که بیننده را از روند داستان خسته کند. تسوبوتا در سال ۲۰۱۸ نیز اثر کوتاه دیگری را ساخته بود اما این فیلم جدید او از دقتاش به کار خود و به شخصیتهای خود سخن میگوید و امید کارگردانی باهوش و اثرگذار را در آینده میدهد. باید دید او از تجربهی ساخت این فیلمهای کوتاه قرار است به کجا برسد و فیلمهای بلندش چگونه شوند.