پوستر فیلم دزدیدن چاپلین

نام چاپلین هم باعث ارتقای فیلم نشد

دزدیدن چاپلین
Stealing Chaplin
محصول ۲۰۲۰
امتیاز ۱
نویسنده سارا

«کال» و «تری» دو برادر هستند که در حال کندن زمین دیده می‌شوند. کمی بعد از صحبت‌های‌اشان مشخص می‌شود که آنها درحال نبشِ قبرِ «چارلی چاپلین» هستند تا بتوانند با دزدیدن آن پولی به جیب بزنند. این دو برادر که بدهی بالایی را به یک گروه خطرناک و خلافکار دارند، فرصت کمی دارند تا بتوانند این پول را تهیه کنند. از این‌روست که بعد از دیدن یک فیلم از چاپلین این ایده‌ که در ابتدا تنها شوخی‌ای بیش نبود را سعی می‌کنند جامه‌ی عمل بپوشانند و امیدوارند که با این نقشه موفق شوند بدهی خود را تسویه نمایند.
سوژه‌ی دو برادر یا دو دوست و رفاقت میان آنها در کمدی‌های بسیاری استفاده شده است. سوژه‌ای که اگرچه تکراری‌ست اما با بسط دادن آن و استفاده از طنزهای متفاوت می‌تواند وجوهی تازه را به مخاطبان خود نشان دهد. فیلم «احمق و احمق‌تر»؛ محصول ۱۹۹۴، یکی از معروف‌ترین این فیلم‌هاست که داستان سفر جاده‌ای دو دوست و اتفاقات کمدی‌ای‌ست که میان آنها رخ می‌دهد. فیلم‌هایی چون «برادر ناتنی» و «خوب باش یا برو»؛ محصول ۲۰۲۰ نیز هر یک با داستان خود و استفاده از تفاوت‌های رفتاری و حتی ظاهری دو برادر و دو دوست سعی کرده‌اند داستانی کمدی و طنز را ایجاد کنند و مخاطبان خود را برای ساعاتی در دنیایی متفاوت قرار دهند. فیلم «دزدیدن چاپلین» هم با قرار دادن دو برادر با تفاوت‌های بسیار و حتی به‌نوعی تضادهای رفتاری زیاد بینندگان خود را وارد داستانی طنز کرده با این تفاوت که این فیلم سعی کرده فضای کمدی خود را کمی تاریک و جنایی نشان دهد. اما این فیلم هم به‌مانند فیلم‌های نامبرده‌شده هرگز آنچنان که باید غنی نبوده و داستانی خاص و اتفاقاتی خاص را منجر نمی‌شود. دیالوگ‌های میان شخصیت‌های فیلم به‌ویژه دو شخصیت اصلی آن که دو برادر هستند، یکی از آن دلایلی‌ست که فیلم را از خاص شدن خود دور کرده چراکه این دیالوگ‌ها و البته مکالمات آنها گاه آنقدر طولانی و تکراری شده‌اند که بیننده را خسته می‌کنند و طنز چندان قابل‌قبولی را هم در خود ندارند. اگرچه خودِ شخصیت‌های داستان دارای طنزی نهفته در رفتارهای خود هستند اما این طنز نیز تکرار آن طنزهایی‌ است که در تمام فیلم‌های دیگر می‌توان دید؛ برادری که با رفتارهای احمقانه‌ی خود کارهایی انجام می‌دهد که خود و برادر کمی هوشیارِ دیگر را دچار دردسرهایی می‌کند. اتفاقی که عموماً در تمام این داستان‌ها رخ می‌دهد و حرف جدید دیگری را ارائه نمی‌دهد.
فیلم «دزدیدن چاپلین» درواقع الهام‌گرفته شده از یک داستان واقعی است که در سال ۱۹۷۸ رخ داده است. مستندی نیز در سال ۲۰۱۶ در این باره ساخته شده است. اما آنچه مشخص است آن است که این اتفاق شاید برای داستانی مستند و واقعی بیشتر خوش‌آیند باشد تا داستانی کمدی که سعی کرده رگه‌هایی از کمدی‌ای تاریک را نیز در خود داشته باشد. کمدی تاریک آن را هم می‌توان در شخصیت خلافکارانی دید که به دنبال یافتن این دو برادر هستند. از سوی دیگر داستانِ پلیس‌هایی که در مسیر فیلم قرار دارند و حتی داستان خواهر یکی از این پلیس‌ها هم آنچنان که باید در فیلم به‌خوبی جای نگرفته و فیلم را از آنچه که هست خسته‌کننده‌تر و سکانس‌های بیهوده را بیشتر هم کرده است. در این میان موسیقی زیبای فیلم و بازی خوب بازیگران آن اما از بهترین اتفاقات داستان است که فیلم را از سقوط همه‌جانبه نجات داده‌ و دیدن آن را قابل‌تحمل کرده‌ است.