پوستر فیلم زمانی به غیر از اکنون

شخصیت‌های عادی در داستانی خسته‌کننده

زمانی به غیر از اکنون
Sometime other than Now
محصول ۲۰۲۱
امتیاز ۱
نویسنده سارا

«سم» به دنبال دخترش که سی سال پیش او را رها کرده، سفر جاده‌ای خود را از فرسنگ‌ها دورتر آغاز کرده و حالا با رسیدن به آن شهر توانی برای روبه‌روشدن با فرزندش را ندارد‌. پس برای گذراندن شبی در آنجا به متل «کیت» می‌رود. متل خلوت و بدون مسافر است. از این رو بین این سم و کیت رابطه‌ای به صورت تصادفی شکل پیدا می‌کند.
فیلم «زمانی به غیر از اکنون» درامی خانوادگی‌ست که با داستان و شخصیت‌های خود سعی کرده با مخاطبان‌اش ارتباط برقرار کند و با نشان دادن جنبه‌هایی از زندگی افرادی که هر یک به‌نوعی در تنهایی خود به سر می‌برند، به بیننده متذکر شود که احساسی مانند تنهایی درون هر شخصی می‌تواند باشد. تنها بودن و تنهایی می‌تواند در هر سنی رخ دهد و نیز می‌تواند بعد از هر اتفاقی هم به سراغ آدم‌ها بیاید. کیت بعد از اینکه طلاق گرفته و پدرش را هم از دست داده است، برای سراپانگه‌داشتن متل پدر دست از موفق بودن و وکیل بودن در شهری شلوغ و بزرگ کشیده و به سراغ شهری کوچک آمده است. او از درون احساس تنهایی می‌کند. او چه در آن شهر شلوغ و چه درون این محیط کوچک احساس تنهایی می‌کند و زمانی که با سم روبه‌رو می‌شود و این احساس را به نوعی در سم نیز می‌بیند، این شخص برای‌اش آشنا به نظر می‌رسد. از سوی دیگر سم با درست کردن لولای درِ خانه‌ی کیت بدون اینکه حتی کیت از او بخواهد و نیز محافظت کردن از دختری جوان در یک بار، باعث می‌شود توجه کیت بیشتر نیز جلب او شود. او همان کسی‌ست که برای جبران اشتباهات‌اش می‌خواهد به سراغ دخترش برود، اما در زمان موعود نمی‌داند باید این اشتباه بزرگ خود را چگونه جبران کند زیرا می‌داند زمان ازدست‌رفته باز نمی‌گردد و شاید هرگز نتواند این نبودن‌ها را در زندگی دخترش جبران کند. از این رو او هم احساس تنهایی و ناتوانی می‌کند. حتی دختر سم نیز تنهاست و مرگ مادر باعث تنهاتر شدن او نیز شده است. نوه‌ی سم هم تنها دیده می‌شود و ارتباطی که در ادامه بین کیت و این دختر کوچک ایجاد می‌شود هم جالب توجه است.
فیلم «زمانی به غیر از اکنون» در روایت ساده‌ی خود توانسته به خوبی شخصیت‌های خود را به بیننده نشان دهد. شخصیت‌هایی که پیچیدگی‌های خاصی ندارند و می‌توان به راحتی با آنها همراه شد، اما داستان فیلم کاملاً تکراری‌ست و این تکرار است که بیننده را بیش از اندازه خسته می‌کند. این همه شخصیت و این همه داستان تکراری که تمام مسیر فیلم را قابل‌پیش‌بینی کرده است جز ملال برای بیننده ارمغان دیگری ندارد.