خلاصه و مفید

انیمه‌ی «تک‌رو» برعکس« آرکین» همان مسیری را تاکنون پیش رفته که از یک مانگا یا مانهوآ انتظار می‌رود. این داستان ابتدا رمانی اینترنتی بود که به‌سرعت تبدیل به مانهوآ شد و به‌ضروت وب‌تون در اختیار مخاطبان قرار گرفت. آنچه به‌عنوان فصل اول از این انیمه شاهد هستیم گام سوم و منطقی در گسترش یک مانگای پرطرفدار است. حتی اکنون که در حال نوشتن در باب این انیمه هستیم، یک بازی نیز بر اساس آن ساخته شده و عملاً مخاطب علاقه‌مند و نوجوان را به‌سوی خود جذب می‌کند. در چنین گام‌هایی است که می‌توان انتظار پخته‌تر شدن یک اثر نوشتاری و سپس تصویری را داشت.

«تک‌رو» از نوع انیمه‌های شینن و ایسکای در دسته‌بندی انیمه‌ها محسوب می‌شود. شینن از آن جهت که قهرمان داستان مردی جوان است و ایسکای از آن جهت که کاراکتر اصلی به درون دنیایی فانتزی می‌رود و لحظه‌به‌لحظه خود و دنیای‌اش را تعریف می‌کند. در چنین دنیایی مقدمه‌ی چندانی لازم نیست و مخاطب در برابر رخدادها و کاراکترهایی قرار می‌گیرد که در یک لوپ آن‌قدر تکرار می‌شوند که بلافاصله در قسمت‌های دوم و سوم گویی دنیایی از پیش شناخته‌شده است. قهرمان این قصه پسری جوان با نام «سونگ جین وو» است. اما دنیای او کجاست و قرار است چه رخدادهایی را در کنار جین وو از سر بگذرانیم؟ شهری که رخدادها در آن رخ می‌دهد دنیایی خیالی و داستانی است. ۱۰ سال پیش به‌یک‌باره در سطح شهرهای مختلف جهان دروازه‌هایی از جهان دیگر باز شد و هیولاهایی به مردمان یورش بردند. هم‌زمان عده‌ای از مردمان نیز دچار خواب و رستاخیز پس از آن شدند. پس از این رستاخیر عملاً افرادی پا به میدان مبارزه می‌گذاشتند که در سطوح اِس، ای، بی، سی، دی و ای وارد این گذرگاه‌ها و مبارزه با هیولاها می‌شدند. قانون در کل این گونه است که هر کدام از این مبارزان که به شکارچی معروف هستند با هر قدرتی از خواب برمی‌خاستند در همان سطح باقی می‌ماندند. این همان گره اصلی ماجراست و کاراکتر جی‌وو نیز در پایین‌ترین سطح از خواب برخاسته و دائم توسط دیگران تحقیر می‌شود. کارگردان از طریق همین ضعف قرار است مخاطب را درگیر روایت خود کند.

آنچه در این انیمه شاهد هستیم سیر رخدادهایی است که گویی مخاطب و جین‌وو را به‌صورتی ایزوله درون یک بازی کامپیوتری قرار می‌دهد؛ بازی‌ای که گویی توسط یک «سیستم» اداره می‌شود و قرار است از جین‌وو قاتلی بی‌رحم پدید آورد. فصل اول این انیمه ۱۲ قسمت ۲۳ دقیقه‌ای است که سعی کرده از طریق مونولوگ‌های رایج در انیمه‌ها و توضیح صحنه‌خوانی پای خود را از قاب‌های بیشتر و مدت زمان طولانی‌تر بیرون بکشد. کلیت اثر حتی با وجود کلیشه‌ی مونولوگ‌ها مخاطب را دچار ناامیدی نمی‌کند در عوض او را به تماشای ادامه‌ی روایت مشتاق تر می‌کند. در این فصل با انیمه‌ای مواجه هستیم که می‌داند قصه‌اش ادامه‌ای در فصل دیگر دارد و به‌همین سبب برای رسیدن به نقطه‌اوج خود چندان عجله‌ای ندارد. کارگردان به‌خوبی از خرده‌روایت‌های تعلیق‌دار در کنار داستان اصلی بهره می‌برد تا پرسش‌های بسیاری را در ذهن مخاطب ایجاد کند.

آنچه باعث می‌شود فرم روایی این اثر بهتر و بیشتر قوام یابد جایگذاری همین دنیای ایزوله‌ی بازی‌مانند مقابل کاراکتر جین‌وو است که باعث می‌شود از مونوتون‌های رایج در انیمه‌هایی که هر قسمت کاراکتر را در همان دنیای فانتزی خلق‌شده به یک مأموریت می‌فرستند رها شود. در این ۱۰ قسمت مخاطب دائم رخدادهایی را می‌بیند که بسیاری از آن‌ها معلول رخدادهای قبل و علت رخدادهای فصل بعد هستند. به همین سبب است که روایت طی نزدیک به ۲۳۰ دقیقه از ریتم نمی‌افتد و ضربآهنگ خود را حفظ می‌کند.