مادر «اندرو» هرگز دربارهی پدرش با او سخن نگفته و حالا که بیمار است و در یک مرکز درمانی نگهداری میشود، کمتر از قبل نیز با او در این باره حرف میزند. اندرو اما به تازگی علاقهی بیشتری برای یافتن پدر خود پیدا کرده است، پس با دادن آزمایش دیانای و استفاده از نتایج آن میخواهد سعی کند پدر خود را بیابد. او برای گرفتن نتایج آزمایش خود باید با کسی ملاقات کند اما ملاقات او با این مرد که خود را دکتر «مرینوس» معرفی میکند او را وارد دنیای عجیبی میکند.
فیلم «تلقین» را احتمالاً بسیاری از علاقهمندان سینما دیدهاند. فیلمی که در آن به مانند بیشتر فیلمهای نولان تواناییهای ذهن سوژهی اصلی قرار گرفته است. در این فیلم شخصیت اصلی داستان، کاب، توانایی وارد شدن به ذهن آدمها را دارد، آن هم زمانی که آنها خواب هستند. او میتواند اسرارهای افراد را از پنهانترین نقاط ذهنشان بیرون بکشد. اما در جدیدترین مأموریت خود باید اسرار درون ذهن کسی را وارد ذهن کس دیگری کند. همین پلات کلی با استفاده از جزئیاتی که در داستان و نیز در تصاویر فیلم ارائه میشود، میتواند بینندهی علاقهمند به دنیاهای مرموز را مشتاق به دیدن این فیلم کند. فیلم «احساس» نیز عملاً با همین پلات کلی میخواهد حرفی تازه بزند اما تنها توانسته با استفاده از این ایدهی اصلی و حتی گاه دقیقاً با بهرهگیری از ایدههای جزئی فیلم «تلقین» سکانسهایی را ایجاد کند. مابقی داستان هم جز اتفاقات بیمعنی و آشفتهای که تنها رخ میدهد تا زمان فیلم بگذرد چیز دیگری نیست.
با گروگان گرفته شدن مادرِ اندرو، او مجبور میشود وارد تحقیقاتی شود که نمیداند چیست. او به جز خود چند نفر دیگر را هم در این تحقیقات میبیند. اما قرار است این پروژه تحقیقاتی چه باشد؟ اندرو و آن چند تن دیگر به عنوان افراد با استعدادی شناخته شدهاند که میتوانند احساسات دیگران را از ذهن و از چشمان آنها به راحتی خوانده و درک کنند. اما فیلم برای نشان دادن این اتفاق دلایل مسخرهای را ارائه داده است. اینکه اندرو با دیدن کسی که قرار است دستاش دچار آسیب شود، عکسالعمل نشان داده و او نیز دستاش را پنهان میکند دلیلی است که فیلم برای نشان دادن احساسات عمیق اندرو بیان کرده است. اتفاقی که احتمالاً برای همه در آن شرایط رخ میدهد و این اتفاق که فیلم میخواهد آن را بزرگ جلوه دهد چیزی نیست جز توهم بزرگ بودن داستان خود. این وهم در ادامه نیز وجود دارد و فیلم همواره احساس میکند در حال انجام کاری بزرگ است اما همهچیز به مانند این سکانس خاص مسخره و احمقانه است. بیشتر سکانسهایی که اندرو در رویا اتفاقاتی برایاش رخ میدهد را هم میتوان جزو همین سکانسها دانست.
حتی سکانسهایی که مسئول آموزش اندرو یک دنیای دیگر میسازد و از اندرو و دیگران میخواهد که کاری انجام دهند تا بتوانند دنیای واقعی را از دنیای خیالی تشخصی دهند، تقلید کاملی است از سکانسهای فیلم «تلقین» که کاب از دیگران دقیقاً همین کار را میخواهد که انجام دهند. از این رو است که میتوان گفت فیلم نه فقط در طرح کلی که در جزئیات هم از فیلم تلقین تقلید یا بهتر است بگوییم دزدی کرده است.
از سوی دیگر فیلم سعی کرده با استفاده از زرقوبرق دادن به تصاویر و حتی لباسهای کاراکترهای خود کمی بیننده را جذب کند اما این کار هرگز بیمحتوایی داستان را نمیتواند جبران کند. در پایان باز هم با سکانسهایی نمایشی سعی در جذابیت در داستان کرده که آن هم فایدهای را در بر نخواهد داشت و درنهایت بیننده ناراضی از زمانی که برای دیدن این فیلم گذاشته است باقی خواهد ماند.
دانلود از آپتیوی