سینمای مستقل آمریکا هیچگاه از صحنهی رقابت با سینمای جریان اصلی حذف نخواهد شد. همیشه هستند کارگردانهایی که با حداقل بودجه میتوانند خود را بهاندازهی یک فیلم جریان اصلی در معرض دید قرار دهند. این را هم فراموش نکنیم که یک اثر مستقل حتی ممکن است چند سال بعد از اکران خود در معرض دید مخاطب قرار بگیرد اما با ظهور دنیای دیجیتال و انواع و اقسام مراکز خبرپراکنی در حوزهی سینما، فیلمهای مستقل نیز توانستهاند اندکی پس از اکران خود در دسترس مخاطب قرار بگیرند. اسکات برینِک در اولین فیلم بلند داستانی خود بهسراغ یکی از فانتزیهای بشر زمینی رفته است و سعی کرده با تلفیق برخی کلیشههای رایج در سینمای هیجانانگیز و کمدی فیلم خود را به مخاطب ارائه کند.
یک خواهر و برادر که کارشان کلاهبرداریهای خرد است از وجود مرد میلیاردری آگاه میشوند که خود را از همهی متعلقات رها کرده است. چرا؟ ظاهراً این مرد که «بن» نام دارد پس از مرگ همسر و فرزندش در جریان یک حادثه سعی دارد مکالمهای رو-در-رو با خدا داشته باشد تا مستقیماً از او بپرسد که چرا؟ افتتاحیهی فیلم نیز با بریدهای از همین مکالمات او با نمایندگان ادیان مختلف آغاز میشود. تقابل انسان و آسمان را بهطرق مختلف در سینما شاهد بودهایم؛ از مهر هفتم برگمان تا آثار کمدی هالیوود. مقولهی انسان و خدا برای همهی ما کمی پیچیده و البته فانتزی است. حال برینِک سعی دارد با تلفیق این فانتزی و نقشهی یک سرقت اثر خود را تبدیل به یک فیلم هیجانانگیز-کمدی کند. این برادر و خواهر از استاد جیببری و کلاهبرداری خود با نام فرانک درخواست میکنند در نقشهی آنها نقش کاراکتر خدا را بازی کند. کار خوبی که برینِک انجام داده دوری از رنگولعابهای تصنعی و ایجاد تعلیقهای بیدلیل در اثر خود است. فیلم کاملاً روایتی خطی دارد و در این فرم خود شبیه یک اثر شهری و مدرن در باب افرادی عادی میماند. کارگردان سعی نکرده حتی از برشهای پیدرپی برای تزریق هیجان استفاده کند بلکه بهجای آن زاویهی دوربین خود را بهگونهای تعیین کرده که مخاطب بهطورکامل در جریان اتفاقات یک سکانس قرار بگیرد. از سویی دیگر پالت رنگ فیلم از کانتراست شدید رنگهای گرم و روشن به پالتی از رنگهای ساکن و ملایم در انتها میرسد؛ این تغییر ترکیب رنگ باعث میشود مخاطب ناخودآگاه از هیجان ابتدایی فیلم به یک ثبات در آن برسد.
فیلم «خدابازی» در عنوان خود شیطنت و طنز خوبی دارد که آن را به درون روایت نیز تزریق میکند. فیلمهای مستقل سال ۲۰۲۱ تا به اینجا مخاطب را پشیمان نکردهاند و احتمالاً در ماههای پیشِ رو بیشتر از آنها خواهیم گفت.