ترسناکی به شدت خنده‌دار

چند دختر برای گذراندن تعطیلات به ویلای یکی از دوستان خانوادگی‌شان می‌روند. در آنجا با یک روح به شکل کوسه مواجه می‌شوند که در حال شکار آدم است.
فیلم در همان ده دقیقه‌ی اول تکلیف خودش را برای بیننده روشن می‌کند. و اگر بیننده‌ای بتواند ده دقیقه‌ی ابتدایی را تحمل کند احتمالاً بتواند بقیه فیلم را هم برای خندیدن ببیند. البته لازم به ذکر است که این فیلم در ژانر ترسناک تعریف شده است و باید ترسناک باشد" اما چیزی که بیننده با آن مواجه می‌شود بیشتر کمدی است تا ترسناک. در ابتدا یک دختر در پارکینگ جنگلی به‌مدت دو ثانیه صبر می‌کند! اما وقتی دوستان‌اش را نمی‌بیند، حوصله‌اش سر رفته و خود کیف‌اش را برداشته که به جایی برود. از ابتدای راه افتادن این دختر موسیقی‌ای دلهره‌آور، اما کاملاً بی‌ربط به تصاویر، شنیده می‌شود. بعد از یک پیاده‌روی طولانی به رودخانه‌ای می‌رسد. او در آب رودخانه که تا زانوهای‌اش هم نمی‌رسد کمی راه رفته و موقع بازگشت متوجه یک تخته روی زمین می‌شود. این تخته همان تخته‌ای‌ست که برای احضار ارواح استفاده می‌شود. این اتفاقات در ده دقیقه‌ی ابتدایی فیلم می‌افتد و بیننده را از همان ابتدا دچار خستگی می‌کند. برداشتن این تخته توسط آن دختر، منجر به آزاد‌شدن روح یک کوسه می‌شود. این کوسه یک کوسه‌ی غول‌آساست که با جلوه‌های ویژه‌ی وحشتناکی نشان داده می‌شود. کوسه‌ای که به نقاشی‌های کودکانه بیشتر شبیه است. از اینجا اما بیننده می‌تواند به تمام اتفاقات رخ داده‌ی بعدی بخندد. کوسه یکی یکی دختران را شکار می‌کند. طریقه‌ی شکارکردن دختران نیز کاملاً احمقانه و خنده‌دار است. او همه‌ی دختران را به جز همان دختری را که تخته را یافته شکار می‌کند. و زمانی که برای کشتن او می‌رود، دختر به داخل خانه‌ای پناه می‌برد که معلوم نیست چرا کوسه‌ی روح‌مانند وارد آن خانه نمی‌شو! دختر در آنجا به‌ناگاه به این فکر می‌کند که تخته را نابود کند.
افتضاح داستان تازه در سکانس پایانی کامل می‌شود. آنجا که شخصی به کاخ سفید و رئیس‌جمهور با یک خط مستقیم تماس می‌گیرد و می‌گوید پروژه به خوبی جواب داده است و ترامپ هم با خوشحالی یک خنده‌ی شیطانی سر می‌دهد. تعریف کردن طرح کلی داستان دیگر حرفی برای زدن به بیننده نمی‌دهد. افتضاح دیگر بازی بازیگران آن است. مسلم است دانستن این‌که با این داستان ما با چه بازیگرانی باید مواجه باشیم، نیز کاری راحت است. بازیگران هم به داستان می‌آیند. همانطور که موسیقی به فیلم می‌آید. موسیقی فیلم هم نامتناسب و حتی زشت است. تکلیف شخصیت‌های داستان هم با همان روایت و طرح داستان مشخص می‌شود. جالب توجه این است که این فیلم اولین اثر این کارگردان نیست. پیش از این هم او علاقه‌ی خود را به کوسه‌ها در فیلم‌های دیگراش که نام کوسه را یدک می‌کشند، نشان داده است و هیچ کدام از فیلم‌های‌اش حتی بیننده چندانی هم نداشته است‌.