زن و مردی مخفیانه قصد رفتن به یک ساختمان را دارند، اما زن با تماسی که پدرش میگیرد، متوجه میشود که ماموریتاش تنها یک تله بوده و مرد همراهاش خیانتکار است. او به سرعت و به تنهایی از ساختمان خارج میشود و قبل از خروج آن مرد خیانتکار را با شلیک گلوله زخمی میکند. فیلم برش خورده و ده سال بعد را نشان میدهد. زنی در شیرینیپزی کار میکند و همسرش نیز یک مغازهی کوچک کامپیوتری دارد. آنها به همراه دخترشان به سختی میتوانند زندگی کنند. تا اینکه شانس در خانهی آنها را میزند و آنها میتوانند برندهی جایزهی تبلیغاتی یک محصول شوند.این جایزه سفر هوایی به هاوائی است. آنها به این سفر میروند اما در همان ابتدا هواپیما توسط عدهای ربوده میشود.
فیلم «آقا و خانم اسمیت»؛ محصول ۲۰۰۵، داستان یک زوج است که بنظر میرسد در آرامش و راحتی درحال زندگی کردن هستند، اما درواقع هر یک از این دو نفر هر صبح بعد از جداشدن از دیگری وجه متفاوتی از خود را بروز داده و زندگی مخفیانه و جاسوسیشان را آغاز میکند. همه چیز خوب است تا اینکه قرار میشود در یک مأموریت هر کدام دیگری را از بین ببرند. اینجاست که داستان جذابیتهای اکشن و دراماش را نشان میدهد. داستانی که اگرچه محتوای خاصی ندارد، اما میتواند تاحدودی سرگرمکننده باشد. فیلم «چشم خانم» نیز با نشان دادن زوجی که هر یک گذشتهای متفاوت داشتهاند، سعی دارد جذابیتهای داستانی ایجاد کند. فیلم کمدیست پس همین نکته میتواند برگ برندهای باشد برای آن اما متأسفانه عوامل فیلم نتوانستهاند به خوبی از این برگ برنده استفاده کنند. درواقع فیلم نه کمدی چندانی دارد و نه سکانسهای اکشن قابل قبولی. درست است که سکانسهای کوتاه و خندهداری را میتوان در آن یافت که حتی صدای خندهی بیننده را هم بلند کند، اما این سکانسها و این کمدی تداوم چندانی ندارند و نمیتوان به این تعداد معدود اتفاقات خندهدار اتکا کرد. سکانسهای اکشن آن نیز نسبت به زمان فیلم و اتفاقات موجود در داستان چندان توجه بیننده را جلب نخواهد کرد.
پلات کلی این فیلم با هواپیماربایی همراه است و شخصیتهای قهرمان آن قرار است با عکسالعملهای خود این هواپیما را نجات دهند، پس قابلیت ایجاد سکانسهای اکشن در این فیلم وجود دارد اما این سکانسهای اکشن با طولانیشدن روایت دیگر چندان به چشم نمیآیند و اتفاقات پیرامونی فیلم باعث خستهکننده شدن آن نیز میشوند. اتفاقاتی که با مکالمات طولانی و با نشان دادن تکراری بعضی از این مکالمات در موقیعتهای متفاوت باعث اتلاف وقت و خسته شدن بیننده خواهد شد. مانند مکالمات تکراریای که مرد مهماندار با رئیس خود دارد یا سکانس طولانی گرفتارشدن قهرمانهای داستان در داخل یک کابین.
با تمام این ایرادات اما در داستان خلاقیتهایی نیز دیده میشود. اینکه شخصیتهای مخفیکار داستان کاملاً قابل شناسایی نیستند، میتواند مزیتی بر داستان باشد که بیننده را جذب کند. از سوی دیگر دیدن این فیلم در کنار خانواده و جمع خانوادگی هم میتواند لذتبخش باشد حتی اگر پایان داستان از همان ابتدای آن قابل پیشبینی باشد.