تمسخر سینما

«جان» مردی قدرتمند است که در ارتش کار می‌کند، اما بعد از اینکه می‌تواند دخترش را از دست عده‌ای جنایتکار نجات دهد از ارتش کناره‌گیری می‌کند. در ادامه تعصب بی‌جای‌اش نسبت به دخترش و حتی کشتن چند عاشق او باعث می‌شود، به عنوان بیمار روانی در بیمارستان ارتش بستری شود. تا اینکه از طرف دخترش نامه‌ای به او ارسال می‌شود، مبنی براینکه او می‌خواهد ازدواج کند. جان از بیمارستان فرار کرده تا بتواند باز هم از دخترش محافظت کند. در این میان اما دوباره دخترش توسط همان افراد قبلی گروگان گرفته می‌شود.
فیلم «بدون شانس» را در رده‌ی فیلم‌های اکشن-کمدی قرار داده‌اند، اما باید دید تعریف سازندگان این فیلم از کمدی و از اکشن چه بوده است که زمان و هزینه‌ی خود را برای ساخت این فیلم به هدر داده‌اند. یکی از سینماهایی که توانسته به خوبی اکشن و کمدی را در کنار هم قرار دهد سینمای آسیای جنوب‌شرقی و به خصوص کشور کره‌جنوبی است. کشور کره همانطور که سینمای‌اش در عرصه‌های مختلف در حال رشد است، در این عرصه نیز توانسته حرفی به میان آورد. فیلم «آقای باغ‌وحش: مهمان عالی‌رتبه‌ی گمشده»؛ محصول ۲۰۲۰، یکی از این فیلم‌های اکشن-کمدی‌ست که در عین ایجاد سکانس‌های اکشن و کارآگاهی از سکانس‌های کمدی قابل‌قبولی نیز برخوردار است. شخصیت‌های این فیلم همه پرداخت شده‌اند و کمدی‌بودن‌شان جزوی از شخصیت‌های آنها محسوب می‌شود. اغراق بیش‌ازاندازه را نه در رفتارهای این کاراکترها و نه در محتوای فیلم نمی‌توان دید. اما فیلم «بدون شانس» نه تنها نتوانسته تعادلی بین سکانس‌های اکشن و خنده‌دار خود ایجاد کند، بلکه حتی ساده‌ترین المان‌های سینمایی را هم رعایت نکرده است.
صرف اینکه فیلمی کمدی‌ست نباید باعث شود، داستان بی‌معنا باشد یا تصاویر احمقانه نشان داده شوند. اینکه در ابتدا جان دخترش را از دست مردی که او را گروگان گرفته بود، نجات می‌دهد، اما بعداً دوباره همان مرد او را گروگان می‌گیرد، جز نداشتن سوژه و نداشتن خلاقیت شاید حتی بی‌احترامی به شعور مخاطبان این فیلم نیز محسوب شود. کارگردان حتی به خود اجازه‌ی کمی فکر کردن را هم برای ساخت فیلمی بهتر نداده است. در همین راستا شخصیت‌ها و کاراکترهای داستان هم جز افرادی که کارهای بیهوده را انجام می‌دهند، هیچ هویت خاصی ندارند و هیچ احساسی را حتی احساس کمدی بودن را هم در مخاطب بیدار نمی‌کنند. از سوی دیگر نه تنها داستان و شخصیت‌های آن بلکه بازیگری افراد نیز افتضاح است و موتیف‌های دیده شده در آنها فیلم را غیرقابل تحمل کرده است.
جلوه‌های سینمایی و اکشن موجود در فیلم هم حرفی برای گفتن ندارند و تنها سکانس جان که مسلسلی در دست دارد و در حال کشتن جنایتکاران است، مدام در فیلم تکرار می‌شود. جلوه‌های صوتی فیلم نیز به بدترین شکل ممکن استفاده شده‌اند. صداهای عجیبی که حین مبارزات از افراد شنیده می‌شود، نه تنها خنده‌دار نبوده که بیشتر بیننده را عصبی می‌کند. صدای ادوات کشتار نیز بیش‌ازاندازه بلند بوده و گوش را خراش می‌دهد. تمام این موارد وحشتناک دست‌به‌دست هم داده‌اند و فیلمی ایجاد کرده‌اند که می‌توان گفت سینما را به سخره گرفته است.