پوستر فیلم مورتال کمبت ۲

تصنعی، خواب‌آور و همچنان فرسنگ‌ها پشت سر بازی

مورتال کمبت ۲
Mortal Kombat II
محصول ۲۰۲۶ – ایالات متحده
ژانر اکشن
رده‌ی سنی ۱۵+
امتیاز ۰.۵
نویسنده مصطفی ملکی

همان‌گونه که در نقد «مورتال کمبت» محصول سال ۲۰۲۱ عنوان کردیم، «سیمون مک‌کویید» بالاخره به آرزوی دلش رسید و حال مخاطب را با دومین فیلم از داستانی که آغاز کرده مواجه می‌کند. او در فیلم اول هم نشان داد که هالیوود با دنیای مورتال کمبت پدرکشتگی پنهانی دارد و هیچ‌گاه دوست نداشته از ظرفیت‌های ستاره‌هایش در این سری فیلم‌ها بهره ببرد. در نتیجه فیلم دوم هم در کنار آثار ضعیف سال‌های گذشته قرار می‌گیرد.

اگر اهل دنیای مورتال کمبت باشید، پلات این فیلم کمی شبیه نسخه‌ی مورتال کمبت اکس است. کارگردان در این فیلم سعی کرده نبرد‌های تن‌به‌تن را در تلفیقی از محل‌های مبارزه‌ی کلاسیک و مدرن این سری بازی‌ها بازنمایی کند. اما مشکل اینجاست که مک‌کویید قادر به استفاده‌ی مناسب از جلوه‌های ویژه، طراحی اکشن و مبارزات تن‌به‌تن نیست. به‌نوعی همه‌ی این صحنه‌های اکشن، جز دو یا سه پلان، همگی پر از سکته و مکث‌های فیلم‌های اکشن گروه ب هستند. مک‌کویید در هسته‌ی اصلی این فیلم که اکشن آن محسوب می‌شود پای لنگی دارد و حتی مانند فیلم قبلی تک‌گریز‌هایی به دنیای درام کاراکترها نیز ندارد.

فاجعه‌بارترین بخش این روایت انتخاب بازیگران است. به‌طور مثال استفاده از «کارل اربن» در نقش «جانی کیج» شاید با شوخ‌طبعی‌ها و رهاشدگی جانی کیج متناسب باشد، اما در فیلمی که همه‌ی خوراکش اکشن است و هیچ گریزی به درام و موقعیت‌های کمدی ندارد فاجعه محسوب می‌شود. اربن توانایی این را ندارد که از عهده‌ی کاراکتری برآید که کل مخاطبان سری بازی‌های مورتال کمبت او را به‌سبب انعطاف کامل بدنی و حرکت‌های محیر‌العقول با پاها می‌شناسند. حتی در یکی از پلان‌های مبارزه‌ی نهایی او در دنیای زیرین با ساب‌زیروی تبدیل‌شده به «نوب» شاهد افتضاحی غیرقابل تصور در برش‌ها و تغییر شات هستیم؛ چرا که مک‌کویید از عدم توانایی بازیگر خود باخبر است. شاید با ارفاق بتوان همان کاراکتر «نوب» را یکی از نزدیک‌ترین کاراکترها به جریان اصلی بازی دانست که در مبارزه‌ی مشترکش با کیج، کینو و اسکورپیون همان حس دنیای بازی را به مخاطب علاقه‌مند می‌دهد.

سری فیلم‌های مورتال کمبت همچون یتیمانی میان برادران وارنر و نیو لاین سینما دست‌به‌دست می‌شوند و در نهایت تنها جاذبه‌ی بصری‌اشان همان پوسترهای معرفی است. مک‌کویید اگر قرار است در این دنیا زیست کند، باید فکری اساسی برای پلات‌بندی و انتخاب بازیگران داشته باشد. دنیای مورتال کمبت همچنان زمین حاصلخیزی است که هالیوود تاکنون نتوانسته محصول پرباری را در آن کشت و برداشت کند. به‌نوعی می‌توان گفت شاید عمدی در کار است و گردانندگان این دنیا تمام تلاش خود را می‌کنند تا مورتال کمبت چیزی جز یک اکشن با ساختار آثار سینمای گروه ب نباشد. مک‌کویید در دو اثری که تاکنون از دنیای مورتال کمبت پیش روی مخاطب خود گذاشته کاری جز هدررفت سرمایه انجام نداده است. اینکه مورتال کمبت در نهایت می‌تواند به قصه‌ای پربار با استفاده از تکنیک‌های قابل تأمل در جلوه‌های ویژه‌ی سینمایی برسد، چیزی‌ست که کمپانی‌های هالیوودی باید درباره‌ی آن تصمیم بگیرند. شاید این اثر آخرین مقصد دنیای بی‌ریخت سینمایی این بازی جذاب باشد و در آینده‌ی نزدیک شاهد شکوفایی قصه و صد البته انتخاب خوب بازیگرانی توانا در دیالوگ‌گویی و ساختار اکشن باشیم.

گفت‌وگو

نظرت درباره‌ی این فیلم چیست؟