زمانی که دختری کوچک بهنام «میلا» در صدد به دام انداختن هیولاهای مختلف است، خانوادهی هیولاها تلاش میکنند با همکاری یکدیگر «بابا یاگا» و «رنفیلد» را از دست این دختر نجات دهند. به همین دلیل آنها بار دیگر تبدیل به هیولاهای جادویی میشوند. مادر خانواده -اِما- خونآشام و پدر -فرانک- هیولای فرانکشتاین شده، «فی» تبدیل به مومیایی و «مکس» هم گرگینه میشود.
در سالگرد ده سالگی کتاب «خانوادهی هیولاها» در سال ۲۰۲۱ این بار داستانی نو به صورت انیمیشن ساخته شد تا بتواند علاقهمندان داستانهای تخیلی و ماجراجویانه را وادار به نشستن پای این انیمیشن کند. اما آیا این انیمیشن توانسته است به این مهم دست یابد؟ باید خیلی روراست گفت: نه. این انیمیشن هیچ اتفاق خاصی را که بتوان آن را برتر و پسندیدهتر از دیگر انیمیشنهای ساده و بدون شیلهوپیله دانست در درون خود ندارد. داستانی ساده با منطق روایی داستانهای تخیلی به همراه شخصیتهای جادویی که گهگاه خندهدار و ماجراجو نیز میشوند المانهای اصلی این انیمیشن هستند که البته در مسیر داستان گاهی خستهکننده هم خواهند شد.
انیمیشن «خانوادهی هیولاها» در اولین فیلم خود در سال ۲۰۱۷ نشان داد که ما با خانوادهای با پتانسیل بالا روبهرو هستیم. خانوادهای که بنا به تنوع هر کدام از شخصیتهای آن میتوان ماجراجوییها و اتفاقات بسیاری را در داستان آن مشاهده کرد. اما در قسمت جدید این انیمیشن کدام یک از شخصیتهای اصلی داستان و خانوادهی هیولاها میتوانند از قدرتهای خاص خود بهره برده و بینندهی عموماً کودک خود را مشتاق به دیدن تصاویر آن کنند؟ در این انیمیشن ما تنها در یکی دو سکانس میتوانیم قدرتهای هر یک از این افراد و طریقهی بهره بردن از آنها را ببینیم. درواقع اگر این انیمیشن لحظات جذابی داشته باشد دقیقاً به همین سکانسهای کوتاه برمیگردد مانند سکانسی که فرانک میخواهد با یک هیولای دیگر در کوه اورست ارتباط برقرار کند. یا سکانسی که میلا اولین بار با این خانواده درگیر میشود. در هیچ سکانس دیگری این خانواده با یک خانوادهی عادی دیگر فرقی نمیکند و عملاً هیولا بودن آنها در درجهای پایینتر از اصل داستان قرار گرفته است. از همین رو است که کودکان مخاطب این انیمیشن نمیتوانند آنچه را که مدنظرشان بوده است را در این داستان بیابد و باید به دنبال ماجراجوییهای تخیلی و خلاقیتهای داستانی سراغ انیمیشنهای دیگر بروند. این انیمیشن یک داستان ساده از انسانهای خطرناکی است که میخواهند خودخواهانه همهچیز را در زیر سلطهی خود داشته باشند مانند بسیاری از انیمیشنهای دیگری که بارها ساخته شده است.
اما یکی از بزرگترین ایرادات این انیمیشن را باید در ترانههایی دانست که در میانههای آن میشنویم. ترانههایی که هیچ تناسبی با مسیر داستان اصلی ندارند و به نظر میرسد تنها ساخته شدهاند که زمان انیمیشن بیشتر شده یا جذابیت تصویریای به آن داده شود. اما زمانی که ترانههای به کار رفته در یک داستان در مسیر طرح اصلی نباشند نه تنها مزیت که ایراد بزرگ داستان شده و میتوانند ضربهی سنگینی به آن بزنند. صحبت از تصاویر و حرکات شخصیتهای داستان با توجه به سادگی و عادی بودن آنها نیز الزامی برای این انیمیشن نیست وقتی تصاویر هم مانند مابقی انیمیشنهای سه بعدی دیگر تنها تلاش میکنند با رنگها و اشکال خود باعث شوند مخاطبانشان به آنها توجه کنند.
دانلود از فیلم۲موویز