جنبشهای زنان همواره از سوی مردان و حتی در بسیاری موارد از سوی عدهای از زنان مورد سوءظن و اتهام قرار گرفته است. فرقی نمیکند این جنبشها بر علیه چه چیزی باشد، همیشه ترس از به قدرت رسیدن زنان، از سوی مردان وجود داشته است، چرا که مردان بهتر از همه میدانند زنان از چه پتانسیلی برای رسیدن به قدرت و حتی کنار زدن مردان در قدرت برخوردارند؛ پس مردان همواره تلاش کردهاند زنان را پس زده و یا اگر نتوانند به عقب برانند، حداقل به راهی دیگر سوق دهند.
یکی از راههایی که از گذشته تا کنون مردان سعی کردند زنان را به آن سمت سوق دهند: بالا بردن حس عطوفت و مهربانی و حس مادرانه و همسرانهایست که زنان را از ورود به دیگر عرصههای اجتماعی باز میدارد. البته که هیچکس منکر نقش عظیم مادر و همسر نخواهد شد، چرا که بنیان خانواده و مهمترین نقش در تربیت کودکان بر عهدهی زنان است. اما آیا باید به این بهانه او را از وارد شدن به دیگر عرصههای اجتماعی منع کرد؟ آیا نباید به زنان هم حق انتخاب داد تا خود برای سرنوشت خود تصمیم بگیرند؟
«دختر شایستهی جهان» یکی از این بازیهاست که هنوز هم با اینکه به قرن ۲۱ وارد شدهایم و دم از تساوی حقوق زن و مرد میزنیم، ادامه دارد. مسابقهای که به بازی بیشتر شباهت دارد. عدهای دختر زیبا را دور هم جمع میکنند، لباسهایی زیبا بر تن آنها میپوشانند و چندین هزار تماشاچی آنها را مینگرند تا بهترینشان برگزیده شود. البته که امروزه چند آیتم جدید و امروزی به آن اضافه کردهاند؛ هر کس تلاش بشردوستانهی بیشتری انجام دادهاست یا کاری خارقالعاده برای موجودی زنده، حیوان یا طبیعت انجام داده است. همان بازیِ قدیمی با جلوهای جدید. اما آیا هرگز کسی با خود گفته است: «بیایید مسابقهی پسر شایستهی جهان برگزار کنیم؟» این سوال در نظر چند نفر خندهدار میآید؟ پس چرا نباید به مسابقهی دختر شایسته خندید، حتی اگر دم از بشردوستانه بودن این مسابقه زده شود؟
فیلم روایت دخترانیست که یادگرفتهاند برای دیدهشدن تنها زیبا باشند؛ حتی تا آن سال سیاهپوستان هم اجازهی وارد شدن به مسابقه را نداشتند. اما در این میان دختران و زنانی بودند که فراتر فکر میکردند و آزادی را با تمام وجودشان میخواستند. دختران و زنانی که همیشه و در هر قشر و هر زمانی از آنها در جامعه وجود دارد. چه در گذشته، چه حال، چه آینده.
«کیرا نایتلی» در نقش «سالی» زن جوان و باهوشیست که در سن کم ازدواج کرده است، بچهدار شده و طلاق گرفتهاست و حال تصمیم گرفته برای رسیدن به آنچه میخواهد، به عرصهی درس بازگردد. او که برای وارد شدن به دانشگاه مجبور است از سد عظیم مردان عبور کند، شاید به مدد زیباییاش به این مهم دست مییابد. اما همواره مورد تمسخر مردان قرار میگیرد و همین تمسخر که به ناحق بر او روا میشود ، او را وارد مسیری میکند که منجر به یکی از مهمترین جنبشهای زنان در سال ۱۹۷۰ میشود. کیرا نایتلی هم نقش خود را به خوبی بازی میکند و زنانگی و قدرت کلام او یکی از نقاط قوت فیلم محسوب میشود.
داستان براساس واقعیت ساخته شده است و تمام شخصیتها در دنیای واقعی زیستهاند و این تأثیر فیلم را بر مخاطب بیشتر خواهد کرد. چرا که از زنانی سخن میگوید که برای داشتن حقِ برابر تلاش میکردند و مخالفت در برابر مسابقهی دختر شایسته راهی بود برای دیدهشدن آنها.
فیلمی با مضمون برابری و تساوی حقوق زنان. فیلمی که از دیدنش حس افتخار و لذت حاصل خواهد شد، اگرچه تلخی بیعدالتی هنوز هم زیر زبانِ زنان وجود دارد.