جسد زنی که لباس لولیتا بر تن آن است و دچار برقگرفتگی شده است در اتاق هتلی پیدا میشود. پلیس بهدنبال یافتن قاتل این زن از «نیتا»، کارآگاه دقیق و معروف خود، میخواهد وارد عمل شود. در این میان خبرچینی از حضور قاتل در هتل بالماسکه در شب سال نو میگوید. در نتیجه نیتا و دیگر افراد پلیس به عنوان کارکنان هتل در آنجا مشغول به کار شده تا بتوانند با زیرنظر گرفتن مسافران و مهمانان قاتل را پیدا کنند.
در سال ۲۰۱۹ آقای «ماسایوکی سوزوکی» فیلمی با نام «هتل بالماسکه» را بر روی پرده برد. او با استفاده از جذابیتهای هتل و رفتارهای خاصی که کارکنان و دربانان آن داشتند و نیز بهره بردن از یک روایت جنایی ساده و در عین حال دارای پیچیدگیهای روایی توانست مخاطبان دنیای سرگرمی را متوجه خود کند. داستانی که سعی میکرد با نگاهی به شخصیتهایی مانند شرلوکهولمز و پوآرو روایتی هیجانانگیز و رازآلود را برای دنبال کردن مخاطب ایجاد کند. آقای سوزوکی به عنوان کسی که تا کنون تجربهی خارقالعادهای را در ساخت فیلم نداشت و فیلمهایاش از حد متوسط بالاتر نرفته بودند توانست در فیلم سال ۲۰۱۹ خود هم حد متوسط را نگه دارد و روایتی قابل قبول را ارائه دهد. او در سال ۲۰۲۱ باز هم وارد همان هتل میشود تا با شکل دادن به داستانی دیگر بتواند از پتانسیلهای موجود در بازیگران و شخصیتهای آن استفادهی بهتر و بیشتری کند. سوزوکی در فیلم جدید خود نشان داد اگرچه نسبت به دو سال پیش پسرفت نداشته، اما پیشرفتی هم نکرده است و مخاطب بار دیگر در برابر یک داستان متوسط قرار گرفته است.
فیلم «شب بالماسکه» هم فضای داستانی خوبی دارد و هم بازیگران آن توانستهاند بهخوبی در این فضا خودی نشان دهند. سوزوکی با دوربین پویای خود و استفاده از زوایای مختلف چشم مخاطب را خسته نمیکند، زیرا تمام اتفاقاتی که در این فیلم و در مدت زمان صدوبیستونه دقیقه رخ میدهند همگی در فضای همین هتل هستند. هتل در این روایت طبق آنچه گفته میشود باید عظیم و بسیار شیک باشد، اما بهنظر نمیرسد سوزوکی اینچنین هتلی را در اختیار داشته باشد. او اما از آنچه دارد توانسته با همان دوربین خود بهترین بهره را ببرد و با استفاده از بازیگران بسیار این فضا را پر و بزرگ نشان دهد. بزرگترین مشکل این فیلم هم تعداد زیاد بازیگران آن است که بیشتر سیاهی لشکرند و قرار نیست باعث رخ دادن اتفاقی خاص شوند. سیاهی لشکری که شاید گفته شود باید در یک هتل دیده شود تا بزرگی و عظمت آن هتل قابل لمس باشد، اما این تعدد بازیگران فضاها را شلوغ و رفتوآمدهای مقابل دوربین را بیخودوبیجهت کرده و همین امر باعث میشود مخاطب یا حداقل مخاطب غیرژاپنی نتواند به طور دقیق شخصیتپردازیهای آنها را درک کند. در سوی دیگر روایت سوزوکی اگرچه منطق روایی خود را دارد اما بیشازاندازه سهل و آسان است و مخاطب هیجانی آنچنان را نمیتواند در مسیر آن تجربه کند. در نهایت هم مخاطب شاید حس کند دیدن چنین روایتی برای بیش از دو ساعت کمی اتلاف وقت بوده و میتوانسته بهجای دیدن این فیلم، روایتی مهیجتر و جذابتر را مشاهده کند.
نظرت دربارهی این فیلم چیست؟
برای پیوستن به گفتوگو وارد شو
نظرها با هویت سینمایی حساب تو منتشر میشوند.