همانطور که از ناماش پیداست درباره عشّاق است. مرغهای عشق که با قراری عاشق و شیفتهی یکدیگر شده و گوئی این شیفتگی میبایست تداومی ابدی داشته باشد و شور و حرارتاش همچنان مانا. رابطهی عاطفیاشان پس از چهارسال به سردی گرائیده و چاره را جز، جدائی نمیدانند.
زن جوان که در کار تبلیغات است و از ازدواج بیزار و درمقابل، مردی که مستندساز است و شوخطبع. هر دو ، درگیر دنیای درونی و افکار خویشتن هستند و غافل از عشق واقعی به یکدیگر، در پی اتفاقاتی بهتدریج متوجه علاقهی واقعی به یکدیگر میشوند.
داستان با حادثهای و متعاقباً ماجرای قتلی ادامه پیدا میکند و زوجین قصد دارند ماجراجویانه و با اتکا به توانائی خویش و بدون مددجستن از پلیس از پس کار برآیند و ناخواسته وارد جریاناتی میشوند که نباید و جاناشان را بهخطر میاندازند.
شاید برخی اتفاقها تلنگری به زوجین باشد؛ ناآگاهی از حس واقعی و درونی زوجین بههم که با یادآوری سایرین به آنها میتواند نقطهی امیدی برای ادامهی رابطه باشد.
از نکات مثبت فیلم باید به بازی بازیگراناش اشاره کرد که هنرمندانه از پس کار برآمدند و تلاش کردند تمام حس و البته جنبهی کمیک اثر را بالا برده و مخاطب را جذب کنند.
اما نقطهضعف فیلم را باید در دیالوگهای ضعیف و سطحی فیلم دید. دیالوگهایی که باز هم به کمک بازیگراناش گویی جان گرفتهاند ولاغیر؛ داستان و روایتی خطی که بدون هیچ تفکر و عمقی فقط سعی در ارائهی اثری دارد که امید واهی برای موفقیت دارد، اما از هرگونه تفکری تهیست؛ نمیتوان آن را به کلی مردود دانست اما انتظار بیشتری از آن میرفت و میتوانست با پرداختی بهتر، فیلمی درخور را پیشکش مخاطبان کرد.