روایت خام کارگردان نوپا با بازی بازیگران کمی پخته شد

«هیونگ سو» دگرباش است و سعی می‌کند این امر را از تمام هم‌کلاسی‌ها و حتی مادرش مخفی کند. اما زمانی که یک دانشجوی دختر تازه‌وارد با نام «جئو هی» مچ او را با مردی دیگر می‌گیرد که در حال بوسیدن هم هستند، زندگی هیونگ سو برای همیشه تغییر می‌کند.

«آن-هی لی» در اولین تجربه‌ی فیلمسازی خود به‌سراغ ساخت یک فیلم عاشقانه رفته است، اما نه از آن نوع عاشقانه‌ها که دختر و پسری جوان به ناگاه عاشق هم می‌شوند و تا پایان روایت قرار است عشق‌اشان دچار فراز و نشیب‌های گوناگون شود. نه. خانم لی این بار دختری جوان را که مدام توسط مردانی که او را می‌خواهند و او آنها را پس می‌زند، دچار قلدری می‌شود، در کنار پسری دگرباش قرار داده تا میان این دو شخصیت کاملاً متفاوت با دیدگاه‌های مختلف رابطه‌ای عاشقانه و دوستانه‌ را ایجاد کند.

خانم لی در ایجاد رابطه میان هیونگ سو و جئو هی عملکرد خوبی داشته و توانسته این دو را به‌گونه‌ای در کنار هم قرار دهد که مخاطب به‌راحتی بتواند روابط بین آنها را درک کند و حتی به نداشتن آن حسرت بخورد. او سعی کرده روایت خود را با برش‌هایی سریع در سنین مختلف شخصیت‌های‌اش به تصویر درآورد. برش‌های سریع روایت اما به  بخش زندگی دونفره‌ی هیونگ سو و جئو هی آسیب چندانی نزنده و تلاش کرده است این دو را هر چه بیشتر و عمیق‌تر به هم نزدیک کند. اما بیشتر آسیب این برش‌ها را باید در زندگی تک‌نفره و شخصی هر یک از این کاراکترها دید. در واقع این برش‌ها زمانی که در اختیار زندگی شخصی و جنسی هیونگ یا جئو هی قرار می‌گیرند بی‌معنی و سریع می‌شوند، آنقدر که مخاطب نمی‌تواند درک درستی از روابط عاشقانه و جنسی این دو کاراکتر داشته باشد. آنها به سرعت و در چند ثانیه فردی را می‌بینند و در برش‌های بعدی‌ای که روایت نشان می‌دهد آنها را نشسته در کنار این دو کاراکتر عاشق می‌بینند. کمی بعد هم این عشق در یکی دو سکانس با چند اتفاق ساده و دراماتیک از بین می‌رود و هیچ عمق و معنایی پیدا نمی‌کند. در نهایت می‌توان این‌طور گفت که تمام زیبایی روایت خانم لی به رابطه‌ی شکل‌گرفته میان دو کاراکتر اصلی‌اش و البته بازی خوب بازیگران‌اش است. بازیگرانی که اگرچه در تنهایی‌اهای‌اشان کمتر دیده می‌شوند، اما تلاش می‌کنند با بازی احساسی و صادقانه‌ی خود روایت خام خانم لی را کمی پخته کنند.