عاشقانه‌ای در گسستگی زمان

زمانی که کارگردان بخواهد یک ملودرام عاشقانه را در ترکیب فرم‌ دو فیلم «یادگاری» و «روز تعلیم» درآورد، تبدیل به فیلم «سه روز گذشته» می‌شود. فیلم با شروع رابطه‌ی دو جوان دانشجو آغاز می‌شود که گام‌به‌گام در مسیر عاشقانه‌ی خود تا ازدواج پیش می‌روند. افتتاحیه‌‌ی فیلم برش‌هایی از زندگی گذشته‌ی آنهاست تا زمانی که زیر یک سقف و به تعادل زندگی مشترک می‌رسند. همان تعادل خطرناکی که ممکن است زوج‌ها را فرسنگ‌ها از یکدیگر دور کند. «برایان اولریش» در اولین تجربه‌ی فیلم بلند داستانی خود سعی کرده از زاویه‌ای پازل‌گونه به این مقوله نگاه بیندازد. شاید اگر پیرنگ اصلی خود را مانند هر ملودرام دیگری و در بطن زندگی مشترک ین دو قرار می‌داد، این‌قدر نمی‌توانست اثر خود را متمایز از آنها نشان دهد. او برای دور ماندن از این تکرار، شخصیت «جک» را در قامت یک پلیس قرار داده و شروع همکاری او با همکارش «دِیو» ما را به‌یاد فیلم «روز تعلیم» می‌اندازد. آنها روزها در کنار هم و به‌دنبال پرونده‌های مواد مخدر هستند. اما برحسب یک اتفاق و نوشیدن مایعی آمیخته با یک نوع مواد جدید، داستان کار خود را آغاز می‌کند. به‌سرعت تمام فیلم تبدیل به شیشه‌خرده‌هایی می‌شود که باید تا انتها کنار یکدیگر چیده شوند؛ مانند فیلم «یادگاری» کریستوفر نولان. فرقی نمی‌کند در چه ساعتی از خواب بیدار شود، رأس ساعت دوازده به محدوده‌ی زمانی دیگری پرتاب می‌شود.
اما ذکاوت کارگردان باعث شده تا در کنار تمام این زدوخوردهای مافیایی و پلیسی، مخاطب آن رشته‌ی اصلی داستان را فراموش نکند؛ رابطه‌ی جک و بث. تمام این اتفاقات از زمانی آغاز می‌شوند که جک در مراسم سالگرد ساده و دونفره‌ی ازدواج‌شان دیر به خانه می‌رسد و بین این دو مشاجره‌ای رخ می‌دهد.
در مورد ذکاوت کارگردان در پیشبرد تم اصلی داستان گفتیم. این ذکاوت چیست؟ موتیف‌های ساده‌ی تصویری؛ قهوه، قهوه‌جوش، کتاب «چهار عشق». شلوغی فیلم ممکن است مخاطب را اذیت کند و این آشفتگی تا جایی پیش می‌رود که حتی ممکن است از دیدن ادامه‌ی فیلم هم سر باز زند، اما حضور این موتیف‌های تصویری در بزنگاه‌های فیلم باعث می‌شود تم مورد نظر کارگردان در ذهن مخاطب بماند و همچنان پای فیلم بنشیند. پس تا زمانی که یک فیلم دچار این وحدت رویه است، می‌توان به آن اعتماد کرد.
فیلم «سه روز گذشته» را نه می‌توان پازلی هدفمند همچون «یادگاری» کریستوفر نولان دانست و نه فیلمی جنایی همچون «روز تعلیم». اما از آن سو، این فیلم دچار سقوط هم نمی‌شود و روند عادی خود را در پیش می‌گیرد و با کنار زدن این اضافات می‌توان گفت که با یک ملودرام کمی پیچیده در باب عشق طرف هستیم.